Maria_M

To daj tą piosenkę. Posłuchamy :)

Uważam, że najlepsze limeryki (tutaj na forum) pisze jan_komułzykant. To nie znaczy, że inni piszą złe, ale jego są najbardziej nonsensowne. Oczywiście to tylko moje zdanie:))

Przecież Ty cały czas chodzisz, to jak nic nie robisz? :))))

Bardzo Ci dziękuję, zakończenie nabrało zaraz innego wymiaru. Jednego słowa nie mogłam wygrzebać z głowy, dobrze, że zajrzałaś. Pozdrawiam ciepło :))))

A dlaczego pozdrowienia od lenia ?

Lule, Ty to poważnie mówisz? Czy z przymróżeniem oka wszystko?

Dałam serduch, bo ładna rymowanka, ale z tego co wyczytałam, to piąty wers ma być nonsensowny, śmieszny i ( co bardzo trudne) nie ma wynikać z poprzednich wersów. :)

A jakiż to można co niedziela grzech popełniać ? Czyżbym żyła w nieświadomości ? :)

O widzę tutaj potencjał, wprawę! Wstęgę zaciągnąć, pomnik postawić, wieniec położyć i tylko limeryki tworzyć. :))

Przykro, że tak odebrałaś, wszystko w wierszu jest prawdziwe: mój ogród, hortensja i nie tylko ona, JA, ON, wspomnienie chwil. Zapraszam, pokaże Ci tylko ogród. Dziękuję za wizytę i pozdrawiam :)

Dobre :)

Dziękuję za wizytę. Pozdrawiam ciepło :)))

Witaj Iwa, ja bym inaczej opowiedziała tą historię o zielonej ławce, ale każdy po swojemu spostrzega i odczuwa przeżyte chwile. Np. Ławka była zielona teraz przeszłością wyryte napisy o szkole, pierwszej miłości pocałunkach .... wracają przypomnieniem Coś w tym rodzaju, ale to Twój wiersz, i Twoje wspomnienia. Pozdrawiam :))

Bardzo Ci dziękuję za piosenkę, to jedna z wielu moich ulubionych. (Dobrze, że złapałeś chłopa?) Cieszę się, że chociaż jeden wiersz podobasię i przypomina stare dzieje :))

Ciekawe przemyślenia. Jeszcze tu wrócę :) Pozdrawiam

Dziękuję bardzo. Tobie również wszystkiego dobrego. :))

Dziękuję, jeszcze pomyślę:)

Co proponujesz ?

Niech ci ta łezka z oka nie płynie, bo z płaczem zaraz będzie i katar, po prostu kocur z nudów czmychnąwszy wskoczył na nowej weny awatar.

Też masz ode mnie serducho, bo ładnie to napisałaś :)

W moim ogrodzie ukryłam chwile, skrzętnie schowałam pod krzakiem hortensji naprawdę, wtedy już dobrze wiedziałam, że nic nie jest wiecznie, przypisane miłości a ona wciąż rosła, kwitła, latami skrywała przebłyski szczęścia ciebie już nie ma, a krzew wciąż pamięta, co roku w płatkach czytam dawne chwile, w moim ogrodzie oprócz dni ukrytych niektóre lekko uniosły motyle i odleciały przede mną jeszcze wiele niezbadanych. 18.03.2018r.

wtedy ciszy nie usłyszysz i nie spodziewaj się tego, będziesz nastawiał uszy, czy nie nadchodzi ktoś z podwórza pobliskiego :))

O, to miło, że sekwencje wyobrażeniowe się spodobały :)

Też i nie tylko :)

stałe niech będą zaś bale ..... O co biega? :)