Maria_M

O, to dużo tracę, :)) Odnośnie „ Dwóch stron medalu” Gdyby nie czytać co napisane, tylko przybliżyć oczy z + we wzroku, to racja zlałaby się w trójkąt schodzący do jednego boku. :)))))))

A co widzisz na obrazku?

Nie mam innego wyjścia, muszę ci przyznać rację, przechodzę do rozkucia serca, a łeb nastawiam na wibracje. :)

Ten kto ma rację. ? ps. coś mi się wydaję, że każdy sam zje

Był tu niedawno (na forum) ideogram japoński i hebrajski - ten jest mój :))))))))))

Po obejrzeniu: dopóki racja po twojej stronie a moja po mojej a ich jeszcze lepszejsza od jego każda racja jest wspaniała gdy ma właściciela swojego nudy niech idą na pudy Polak na włościach ważniejszy od jegomościa :))

Odkąd dowiedziałam się, że zakończenie ma być niezwiązane z pierwszymi wersami, nie powinno z nich wynikać, trudno mi się odnieść do limeryków, muszę to przemyśleć. pozdrawiam :) ps. ale i tak śmieszne.

U mnie w okolicy ( u Ciebie zapewne też) jak ktoś wyróżniał się spośród tłumu innymi poglądami, to mówiono: masz kota, albo ale masz kota! niekiedy to słyszałam. Podoba mi się wiersz. :) Od dzisiaj częściej stukam się w głowę.

Wrażliwość jest moją siłą - podpisuję się pod tym :)

Pewien chłopina w Bieszczad zakątku, chciał nawarzył palącego wrzątku. Ustrojstwo zakupił, norę w głąb wyłupił. Przysłużył się dzikiemu zwierzątku. :)

Tak bym zakończyła: Przydałby się jeszcze git zapalnik. :)

Witaj, o ekfrazie do tej pory nic nie wiedziałam, piszę od kilku miesięcy (sercem i wyobraźnią), wcześniej kilka wierszy mi się przydarzyło, ale to były epizody/ zajrzałam do Wikipedii, poczytałam o ekfrazie, Ekfraza może realizować się przez: - nawiązanie, wskazanie tytułu obrazu bądź autora, - dyskurs o sztuce, - interpretacja czyli dokładny opis dzieła sztuki, to nie jedyna realizacja ekfrazy. I teraz tak sobie myślę, że gdybym zmieniła tytuł na Krzyk, bądź zakończenie wiersza: i teraz wiesz po co Krzyk, .... Co o tym myślisz? pozdrawiam :)

Ok

Nie przesadzaj, nad awatarem masz autor :)

Żartowałam, jakiś czas temu, popracuję,:) na wolnej chwili.

To raczej satyra, uśmiechnęłam się :)

A co, pozbyłeś się gruntu?

Przed chwilą ?

Emeryt Tolek ze wsi Ramole sprzedawał kupcom piaszczyste pole, zachwalał wielce przy pół literce, gdy uzgodnili, zrosili rolę. :)

Dla ciebie Nim sąd zakwitnie, nim las osłoni w słońcu świecącą mej wróżki chatę, pójdę za tobą w wiosennej woni w powiewie lata choćby na koniec świata. Będę przed tobą rozścielać dywan, utkany z pyłu babiego lata, będę ci śpiewać, gdy wiatr zaszumi, majowe pieśni o polnych kwiatach. Gdy noc opuści Boże niebiosa, gdy iskra ludzkiej nadziei zejdzie, będę dla ciebie zbierać na kłosach w porannym słońcu perły złocistej rosy. Niebu zaśpiewam, Ziemi zatańczę, będę się kłaniać bezludnym wzgórzom, podam ci rękę, a ty mi serce i zostaniemy tak jak nadłużej. :))

To tylko moje odbiór, więc nie bierz tego pod uwagę. :)))

Lubię Twoje satyry i limeryki lub jak wolisz wierszyki rymowane, natomiast te romantyczne jak dla mnie za mało romantyczne. Pozdrawiam:)

Zacznę od końca, no i nie wiem, co mam napisać, sama nieświadomie zastrzeliłam się tym „szczerym komentarzem” . W takim razie przymiotnik wyrzucam. Zostaje komentarz. A powyższy wiersz nawiązuje do Krzyku Edwarda Muncha, głowa zdeformowana, bez włosów, rzęs, powiek, brwi, a nos to dwie kropki - napisałam wprost jak jest. Dziękuję za żyłkę do ekfrazy. Pozdrawiam serdecznie

każdy wiersz ma dwie strony medalu a każde pisanie myk ciszy cichszej niż to co słyszysz w pustym domu sam w lesie na polu ja ty on my wy oni idę naprzód w raj begonii w towarzystwie płatków z kwiatu dziwię się całemu światu do kwadratu ?

Nie nadążam, o co biega? ?