Maria_M

W dalszym ciągu nie podoba mi się stosowana przez Ciebie interpunkcja, bo po prostu nieprawidłowo ją wykorzystujesz. Interpunkcja ma pewne zasady i należy ich przestrzegać. Zaczynasz coś mówić, nie kończysz, stawiasz kropkę - bez sensu, przecież to ktoś czyta, zakończenie wiersza jeszcze raz przemyśl, bo jest bardzo nijakie. Wiersz zawiera wiele niedorzeczeństw np: sumienie woła o pomstę / rola sumienia nie na tym polega, drzewo pokarane przez przeznaczenie, dziadowizna wyrzucona w twarz, życie zatraci się jak ziemia pod kurzą łapką, itd, ...... itd, Ale nie przejmuj się moimi uwagami, tylko popracuj na wierszem. Co chcesz tak naprawdę powiedzieć, przemyśl, zastanów się.

Co najpierw rzuca mi się w oczy, to zrezygnowałabym ze znaków interpunkcyjnych i wielkich liter. Kruki się posrały czy nasrały? Bo to duża różnica. Bardzo ostro potraktowane cmentarne rytuały, raczej tylko w Polsce znane i popularne. Też za nimi nie przepadam. Witaj. Pozdrawiam

Dzisiaj już 22 czerwca, ale ze mnie gapa, bardzo Ci dziękuję za miłe słowa, pozdrawiam :)

To co spała na klęczkach?

Bardzo pieknie rozwinęłaś mój komentarz, jakbyś czytała w mych myślach. Osioł koniem nie zostanie - właśnie to jest brak dobrego budulca, pozdrawiam sredecznie :)

Oczywiście, niczego Ci nie zabraniam, pisz jak Ci serce dyktuje.

Z prawdą powyższego przekazu nie ma co dyskutować, ale dla mnie to nie wiersz, tylko reportaż, zapisane wycinki z obserwacji dziennikarskiej, bardzo trafnej - oczywiście. Pozdrawiam

Już wszystko zostało powiedziane, więc tylko dodam, że tak to jest, jak się z kart buduje, ale czasami brakuje trwalszego budulca i człowiek kleci, a życie koryguje. Pozdrawiam :)

Albo kierunek: Bieszczady ?

No tak, masz rację, można się modlić też do siebie. Ok. Już znikam.

:)))))))))))

Mów mi Mario :))

Nie o to mi chodziło, też pisałam niedawno o sercu z kamienia, wydawało mi się pociągnąłeś temat. :)

Wybacz, ale powyższe słowa nie mają nic wspólnego z modlitwą, są bardzo egocentryczne, skupione na ja ( oczywiście to nic złego) dlatego ten tytuł mi nie leży. Przemyśl jeszcze biorąc pod uwagę sens modlitwy.

O, widzę, że pociągnąłeś kamieniem :)

Wiersz z duszą, ładnie :)

A ja mam już dla ciebie radę nie od parady, kapryśną pannę zastąp tabliczką czekolady, zapakuj do plecaka ze trzy butelki wina, idź na bieszczadzkie łanie, niech martwi się dziewczyna.

Uśmiecham się:) jest wesoło. No to proponuję kierunek: liryka, satyra. pozdrawiam

Ładna miniaturka, ale tytuł dałabym Przebudzenie, ale to tylko moje zdanie. :)

Tak, udana zabawa w rymy:)

Długo Cię nie było, witaj! ?

@W.M.Gordon przepraszam, bo staram się być kulturalna i taktowna, a Twój wiersz / akurat ten/ dla mnie jest jasny jak słoneczny dzień. Myślę, że to dobrze, wiersze po to się pisze, żeby ludzie rozumieli, chociaż w pewnym zakresie, bo jak nie, to nie będą czytać. Z przesłaniem tego wiersza się nie zgadzam, ale to tylko moje zdanie, dodam jeszcze, że trafnie uderza w Marysie, ale to porównanie bardzo prowokujące. Każdemu wolno pisać wszystko, co chce, ale nie wszystko jest dobre i korzystne, bo niekiedy krzywdzi innych.

@beta_b @jan_komułzykant @JaKuba @Sylwester_Lasota Dziękuję wszystkim, kłaniam się :)

Jednak proszę abyś wiersz odbierał jako całość, ponieważ tylko do średniówki i tylko po średniówce gubi się przekaz wiersza. A jak myślisz: kto jest podmiotem lirycznym?

Nic z tych rzeczy. Jacek ma dobre ucho i dobrze doradza, więc wyrównałam rytm. Pozdrawiam :)