Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Justyna Adamczewska

Użytkownicy
  • Postów

    6 866
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    73

Treść opublikowana przez Justyna Adamczewska

  1. I teraz szybko na przystanek E. Stachura Prowadzą go tam nogi same E. Stachura Drogę zna na pamięć E. Stachura
  2. Dziękuję 8fun. Warto posłuchać. Spokojnego wieczoru, Justyna.
  3. Ta zwrotka przypomina mi średniowieczne Dance Macabre oraz karwały w Wenecji - dość krwawe przed wiekami. Jednak powrócę jeszcze do wiersza, bo trochę nie bardzo rozumiem pewne frazy. Ale powrócę, jak wspomniałam. Justyna.
  4. Ale fajnie, dzięki, Wieszczu. Pozdrowczyk. J. :))
  5. spokój wieczorny nagle blask błyskawicy szarawe oczy @Justyna Adamczewska
  6. To idę sobie teraz prostą drogą - na azymut Hydepark.
  7. "Siekierazada"? No, widziałam. To film, do którego dał pomysł E. Stachura. Znasz Stachury płytę "Msza wędrującego"? Śpiewa Anna Chodakowska. Jego teksty.
  8. To fajnie, bierz, jęśli Ci to wystarczy, Aniu. Pomyśl, i życzę wiele uśmiechu. :))) J. Dziękuję za komentarz.
  9. O tak dałam: Chatynce dano też kurzą łapkę, ubraną w bardzo solidne papcie, pazurki były więc ochronione, przed wiatrem, deszczem, a także szronem. Fr. wiersza pt. "Czarusie". @Justyna Adamczewska Lubię czary, czarki, czareczki, czaruski, czarusie, Mam o nich wszystkich parę słów malutkich @Justyna Adamczewska Dobrze jest mieć coś, a już o to, to w szczególności. I tak dla rozrywki, mam też Majkę w głowie, z całym do Niej szacunkiem. :))
  10. Najlepsze. Ja to dałam papcie kurzej łapce, taka dla mnie ważna droga, tej kurzej łapki, ale łapka, to nie noga dlatego dałam. :))) Justyna.
  11. Najlepsze. Ja to dałam papcie kurzej łapce, taka dla mnie ważna droga, tej kurzej łapki, ale łapka, to nie noga dlatego dałam. :))) Justyna.
  12. @Wieszcz Doslowny, dobre, he, he. Dobre. Tylko tu: brak zanaków diakrytycznych, mówię, powinno chyba być?
  13. O to, co ja mam Drogo, drogo ma jakże ci jestem wdzięczna. Droga mi jesteś, drogo, choć czasem zerkasz wrogo na to, co mam. @Justyna Adamczewska
  14. Ale to krzesło ważne, że az hymn powstał. Lewitowanie jakby. No cóż, bywa. :)) J.
  15. Wiesz, może źle to wprowadzasz - te poprawki. Naciśniśnij "edytuj", wtedy pojawi się możliwośc wprowadzenia poprawek - nanieś je i naciśnij zielony przycisk z prawej strony, poprawki powinny wejść i się zapisać. Albo może zwróć się o pomoc do @Mateusz - admina? Pozdrawiam, Lidio.
  16. Cześć. Lidio. Nie miałam okazji wcześniej przeczytać Twojego wiersza, ale dziś przeczytałam. Już Deonix_ wskazała pewne, ze tak to ujmę mankamenty gramatyczne i ja się dołaczam do Jej opinii, ale widzę, iż pozostawiłaś wiersz bez zmian. Szkoda, bo byłby ciekawszy, gdybyś Zmieniła (oczywiście to sugestia) na nasze spojrzenia się splatają, jednak to juz Twój wybór. Sylwester też podpowiedział nieco - rzeczywiście "me" można zamienić na "moje". Ogólnie rzecz biorąc wiersz pozostawiony tak sam sobie przez Ciebie - Autorkę, a szkoda. Bo jak sama napisałaś: Oby Ci się udało. @Justyna Adamczewska
  17. Evicco, będę szukała okruszków, ale jeszcze do tych skał. Wiesz fascynują mnie skały, mam taki wiersz nawet o nich, pozwól, ze przytoczę: Skały Żywioł twardej wieczności, pozbawiony strun, a mówi, pozbawiony źrenic, a widzi. Dotykam lekko odbieram ciężar smutku nieprzemijania walczącego z miliardami ziarenek tkwiących w kroplach czasu. Które drążą koryta rzek, osłabiają strukturę, marzą o skończonej wieczności nie dla nich. Skały - moc natury. Po co dążą do niebytu? (s) tworzone z okruchów gwiazd. @Justyna Adamczewska Pozdrawiam serdecznie Justyna.
  18. To fajne, jest @evicca. Porozumienie z przyrodą, lubię takie stwierdzenia. Przyroda ma cechy dobrego przyjaciela. Pogodny wiersz, dobry na smutny czas. No ślicznie. I to tez: Skały są super, trochę je "zdegradowałaś" - zart, oczywiście. Pozdrawiam bardzo podbudowana Twoim wierszem. Ruszam w codzienność. :))) Justyna
  19. Marysiu, to jest to, ppięknie, subtelnie, cała Ty. Gratuluję. Takie Twoje wiersze uwielbiam. Nigdy nie zapomnę "NATUROFIKCJI" - ZNAM NA PAMIĘĆ. I jeszcze mam w głowie wers z jednego Twojego wiersza, tytułu na razie nie pomnę, ale wers brzmi: 'Dziś jestem skrawkiem jasnego błękitu" Pozdrawiam Justyna :))
  20. Cześc, Czarku. Wiersz jest taki ludzki, tzn. człowiek i jego problemy, ba... problemy całej ludzkości. Iluż to osób zadaje sobie pytanie: tak w ogóle, a tu Peel pięknie nawiązuje do trudności życia, naszego życia: Tak , skazane my istoty za Bardzo dobry wiersz, Czarku. Prawdziwy. Spokojnego dnia. A i ostatnie wersy już bez znaku zapytania PEEL odpowiedział. Monolog - dialog, ciekawe ujęcie spraw ważnych.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...