Justyna Adamczewska

Witam Wiesławie - Duszo Pokrewna. Dziękuje, slę usmiech. No Panie ławeczka dumna jest. :)) Justyna.

Bączku, dziękuję za czytanie i serduszko. Jak fajnie, ze dostrzegłes moje obserwacje. Na razie, pozdrawiam Justyna:))

Iwonie Ryzyko Wzięłam pod lupę Państwo, szaleńcze mu poddaństwo, wydaje się być ważne, aczkolwiek niepoważne. Zawsze musi budzić trwogę? Nie, o ja tak nie mogę myśleć. Zrobię wszystko, aby być, czuć, wdychać wolność – wolno mi przecież, choć bardzo się spieszę udzielić pomocy tym, co w niemocy tkwią, łkając, przeklinając, wołając Tak – nie!? To mój obowiązek, zachcianka jest. @Justyna Adamczewska

O to dory nos mam/mamy. :)) Pozdrowczyk, @iwonaroma :))

Dzięki, Iwono.

Aniu, dziękuję. Pierwszy jest makabryczny - tak zamiarowałam, ale jeśli wolisz: To może i lepiej. :)) Fajnie, ze moje drobinki - choć nie nastrajają optymistycznie, to przykuły Twoją uwagę. Jestem wdzięczna. Justyna.

Ano, Maju, tak czsami jest. Ja raczej trudno znoszę przeciwności losu, a teraz los jakoś mi nie sprzyja, tzn. szczęście. Nie widzę bieli, tylko roztopiony śnieg,brudny, zszarzały. Dziękuję Ci za słowa: Dzięki za te optymistyczne słowa. :)) J.

@Solomon$ to pech. Pozdrawiam J.

I noc taka parna nad bagnami ofiary oczy złożone II półmrok wieczoru śpiewy żab na moczarach trzciny cichy świst III wodospad ciemna nocne pomruki zwierząt zamilkły drzewa @Justyna Adamczewska

To tak o życiu. Do poczytania, Patryku. J.

Ten byt jest interesujący. Tzn. jest w niebycie? Dziwnie uchwycona rzeczywistość, Patryku. Jednak i ciekawie. Tytuł ze znakiem zapytania - dlaczego? Justyna.

To ciekawie ujęła Peelka. Ja mam skojarzenia takie: Może być Państwo jako kraj, zarządzanie, system, może tez być w znaczeniu: Oto Państwo Kowalscy - przedstawiam. Ciekawam bardzo, czy wiersz dotyczy i tego, i tego. Iwono, masz pomysły na wiersze, podziwiam. Miłego dnia. :)) Justyna.

Cześć @tomass77, b. ciekawie. Tyle informacji, a przy tym tyle uroku oraz bezpośredniości. Osobisty wiersz. Z przyjemnością przeczytałam, :))

Ładnie Waldku, nastrojowo. Dzień za dniem, noc za nocą. Porzadek Wszechświata. No i godzina za godziną. Tyle zwierzaków, a ja kocham zwierzaki. Miłego dnia, zaczął sie, wprawdzie zimowy, ale lato nadejdzie - kolejne. To jest fajne: Ciiicho odchodzę. J.

Cześć Wędrowcze. Witam. Sonet piękny, szczególnie: Oj, dużo mam do powiedzenia, jam gaduła. Wrócę jeszcze. Fajne są archaizmy. Justyna.

Ja nie proszę, Maju, tzn Peelka nie prosi o miłość, czeka tylko na: Ale słusznie dostrzegłaś w słowie zmiłowanie - miłość Ciekawie odczytałas wiersz: z - miło - a - nie, miło - ość Dziękuję Miło mi. Dobry materiał, legalne słowa. :)))

8fun Ja już idę na razie. . Dziękuję.

Działanie Czasem wyczuwam spokoju czas, mam twoje dłonie w swoich rękach, mam myśli, przynoszę, rozdaję, czekam na zmiłowanie dla nas. Trwamy, kochamy, tulimy - wahamy się przybliżamy, by oddalić tamy zwątpięnia. Tak mamy, mój kochany. @Justyna Adamczewska

Cześć, Nieznajomy Niewidzialny. Ja Cię widzę, tzn Twoje wiersze i podziwiam treśc owych. Oto, co podziwiam: Odważne, Nieznajomy Niiewidzialny. Ciepło potrzebne jest, Promieniem Słońca jesteś , tzn Peel, tak zdarte serce jest niczym zdarta winylowa płyta. Trzeba ogrzać żarem, bo zniknie zupełnie dźwięk. Krwistość - dobre. Ja wrócę do tego Twojego wiersza. Śpij dobrze, ja mam w głowie: No to , bywaj Nieznajomy Niewidzialny. J.

Dziękuje, Nato. :))

Oby sen dał moc, Justyna :)))

Bom ja mam tak jakoś, Nato. Jak dziecko, które zawsze chce zobaczyć, co tak naprwdę, kryje się środku. Złapać, wyłapać i zakodować. Dziękuję:))

Ale fajne, Nato. Zazdrość może i budująca, acz często też niszcząca. Ma różne oblicza, jak każde z uczuć, i różne podłoża. No to piękne jest. Lubię słowo "wahadło", Peelka wspomina też i reumatyzm - to przepaść pomiędzy pewnymi pułapami. Tu nietoperze wiszą, tu: Krąg życia, uchwycony w sposób cudowny. Bardzo ciekawie u Ciebie, Justyna.

Pokój w sercu? Maja? Serce drży zawsze. Polecam książkę "Wybrańcy bogów: powieść o życiu Ewarysta Galois" Autor - Leopold Infeld. Ewaryst Galois był matematycznym geniuszem. Wzmiankę podałam , tak a'propos: J. A jeszcze. Wybranych przez kogo, czy przez coś? Bo ja tak o bogach, a różniście może być.

To prawda. Ale, gdy traci się wzrok, słuch, węch - to dopiero tragedia, wiesz, jak jest, Roklin. A my jak maszyny, zużywamy się. Trudne zagadnienie poruszone zostało przez Ciebie w wierszu. Ja mam też nerw każdy na wierzchu, aż czasami boli, taka bez osłonek jestem. Zatem spokojnej i cichej nocy - Justyna.