Andrzej_Wojnowski

Co mamy robić wtedy: Ja idę w kierunku mistrza Młynarskiego; Tylko pamiętajmy o uczciwości w relacjach. Nie wyjdzie - trudno. Życie różne dania gotuje. Pozdrawiam

Dla psów są schroniska - dla nich ? Nie napiszę. Jestem zwolennikiem jasnych rozwiązań - takich żeby nikt nie płakał. Dziękuję i pozdrawiam

Jeszcze nie , ale nie wykluczam takiej opcji Na razie nic nie wskazuje na to że tak będzie. Radzę sobie. A teksty narodziły się przypadkowo. " Kiedyś, nocą przy ognisku z sąsiadami grillowałem po kolejnej porcji whisky propozycję usłyszałem spróbujemy - czemu nie dzisiaj śpiewać każdy chce towarzystwo grać umiało ale tekstów było mało ja najstarszy piątka plus odebrałem to jak mus pisać nigdy nie umiałem ale coś nasmarowałem była płyta i koncerty https://tujon.bandcamp.com/releases ( nie odpowiadam za reakcje po wysłuchaniu - lepiej nie słuchać) ale sukces to niewielki Teraz krótką przerwę mamy a ja piszę dla zabawy" Pozdrawiam Magdaleno. Twoje imię kojarzy mi się zawsze z : Tekst kicz ale jak pisał Dostojewski - "duszoszczypatielnyj"

Utwór znam, ale nie pamiętałem tytułu. Masz rację, ale myślę że Anna mi to wybaczy. Śpiewa teraz w najlepszej orkiestrze świat i taki wiejski tekściarz przemknie niezauważony. Dziękuję i pozdrawiam

kiedy przyjdzie rano pijany w sztok i powiem kochanie to był błąd na kolana padnie z pękiem róż bredząc o pomyłce winny los zacznie obiecywać skądś to znasz słyszysz taką śpiewkę już nie raz nie mów nie otwórz drzwi szeroka zamach weź psa ze smyczy warto spuścić też walnij go z otwartej w oko mierz może i zobaczy jak jest źle laptop i walizkę oknem rzuć powiedz że to koniec wspólnych dróg uwolnij się

Alu nie. Ona nie zdąży - zawsze proszę pierwszy . Nie znam innych opcji. Wiersz miał być o czymś innym, ale nie mogłem go opanować. Napisał się sam. Tylko wciskałem klawisze. Pozdrawiam jak zawsze czule i serdecznie niech słońce weny świeci ci wiecznie.

O mnie nie , chociaż ma ten świat w de. Pewnie jakiś noblista - pokojowy. Pozdrawiam.

Dzięki Waldi. Co prawda słabo tańczę ale podobno nieźle improwizuję. Niech moc będzie z Tobą a życie przygodą dobra wena twórcza niech Cię nie opuszcza. Pozdrawiam

całe życie przetańczę z tobą wybaczę każdy krok i walca prawą nogą i w tangu płochy wzrok fokstrota zmienisz w sambę zrozumiem - słaby słuch dobrze czarujesz rumbą gorącą płomieniem róż a gdy zagrają cza - czę zanucę ci tak tak być zawsze parą z Tobą jedno marzenie mam tylko mnie poproś do tańca na parkiet wspólnego życia miłość jak pomarańcza ciągle słodyczą zachwyca

Chciałem napisać o czymś innym, ale tradycyjnie wiersz napisał się sam. Nie wiem o co chodzi, wybieram temat, zaczynam pisać a wychodzi zupełnie cos innego. Dziękuje Waldi i pozdrawiam

Chyba Szymborska pisała: " Bez tej miłości można żyć mieć serce puste jak orzeszek .." Tak że są różne rodzaje miłości: Pozdrawiam.

Za dużo ? Dalej chcę. Tylko kwestie egzystencjalne mnie ograniczają. Ale nie rezygnuję. Znajdę w końcu drzwi. Też tak chciałem. Zmienię. Dziękuję i pozdrawiam PS. Unikaj parawanów. Czasami brak wiary w siebie. Po latach widzę że to był błąd. Lenistwo też - masz rację. Dziękuję i pozdrawiam.

Miotam się zamknięty parawanem marzeń nigdy niespełnionych pozszywanych z części płótna lat minionych nicią niepamięci kryjąc rozwiązanie jeszcze aktualne gdzie wyjście – wokoło widzę tylko ściany rosną użyźnione grzechem zaniechania jak szyba pancerna rozbić się nie dają noc jakoś przeczekam spróbuję znów rano codziennie od nowa te same problemy przyfruną o świcie szybkim bumerangiem z napisem na rogach że mogłem inaczej próbuję odrzucić – powrócą niestety przypomną jak zawsze że za mało chciałem marzyłem być wielkim a zostałem małym

Ja z kolei patrzę na miłość okiem chemika. Czasami żeby doszło do reakcji potrzebny jest odpowiedni katalizator, wtedy produkt jest trwały i po latach można nazwać go szczęściem. Czasami jest to reakcja jądrowa polegająca na wymianie płynów ustrojowych i najczęściej produkt jest wybuchowy. Problem w tym że te dwie reakcje na początku przebiegają podobnie i trudno je odróżnić. Pozdrawiam Raczej nie mam na to wpływu. Miłość to wiatr, który kieruje żaglowcem na oceanie życia. Czasami na błędne skały, czasami na wyspy szczęśliwe gdzie w gąszczu namiętności jest święty Graal. Mężczyzna - model prosty raczej płynie z wiatrem. Pozdrawiam

Gra ? Rubik to nie tylko gra o niej ale też śpiewa Pozdrawiam

Na początku była Armia Czerwona HISTORIA O STWORZENIU ŚWIATA po rosyjsku (rzecz się dzieje dawnymi laty w radzieckiej szkole przycerkiewnej) Adin raz priszoł pop k’swaim uczenikam i skazał: Nu rebiata, cwiety wy mai zołotyje – siewodnia raskażu ja wam a tom, kak Bog sdiełał swiet. Spierwa ni ch.ja na swietie nie było. Bog sideł w swojej komnatie, czochraja swaju biełoju borodu i ni ch.ja nie diełeł. Adin raz priszoł Bog do swojej baby i sprasił: „Nu, baba, skażi ty mnie – sdiełat’ li swiet, ili niet?” „Kak ty choczesz – atwietiła baba – tak Ty Bog”. I Bog sdiełał swiet. – znaczitsa: sołnce, łunu, ziemliu, zwiozdy… I Bog sdiełał toże oczeń krasiwowo parnia. Eto był Adam. On swabodno guliał, kuszał i srał gdie papał. Adin raz priszoł Adam k’Bogu i skazał: „Tawariszcz Bog, sdiełaj mienia babu”. „Na ch.j tiebia baba?” – sprasił Bog. „Jeb.tsa choczet, a u mienia baby niet!” I Bog sdiełał jemu babu. Eto była Jewa, blat’ praklataja. Ani swabodna gulali, kuszali i jeb.lis’ skolko ugodno. Adin raz priszoł Bog k’ludiam i skazał: „Nu rebiata, cwiety wy mai załatyje, u mienia w sadu nachoditsa adna jabłoń, katora imiejet oczeń krasiwyje jabłaki. No pizdit’ ich wam nie nada! Kak by wy padpizdili chatia adno jabłoko, tak ja was w ch.jam iz Raja wybraszu.” No Jewa, blat’ praklataja, padpizdiła dwa kiłagrama jabłok pierwowo sorta. I tak Bog prisłał k’nim Michaiła Archangieła, katoryj ich w ch.jam iż Raja wybrasił. Kagda Adam naszołsa na Ziemlie, on s’razu pastupił w Krasnuju Armiu. Adin malcziszka w szkolie padniał ruku i sprasił: „Tawariszcz Pop, Tawariszcz Pop – mnie każetsa, szto Krasnoj Armi totczas jeszczio nie było!” „Durak s tiebia, malcziszka – skazał pop – Krasnaja Armia była, jest’ i budiet wsiegda!” Pozdrawiam

Ta prawdziwa to polega raczej na dawaniu, przynajmniej takiej wersji się trzymam. Dziękuję i pozdrawiam Dziękuję Alicjo i pozdrawiam

Nie pomyliłeś się.- to ten Święty Graal Dziękuję i pozdrawiam

w ciemnym gąszczu gniją marzenia takie stare jak stary ten świat ale ona nie chce umierać wierzy jeszcze że los szansę da z każdym rokiem jest coraz trudniej nie nadchodzi miłości wiatr otulona nadziei futrem czeka słów których wciąż brak tak by chciała w końcu usłyszeć dla nich wszystko mogłaby dać one złotem zabłyszczą w ciszy warto umrzeć czując ich blask

A nie prościej - weź mnie przytul Pozdrawiam

Oj tam gruby. Aktualny od 2000 lat. U nas trochę krócej. Dziękuję za komentarz i pozdrawiam

Świat bardziej przejmuje się efektem cieplarnianym czy rzadkim gatunkiem owada. Człowiek dziś to tylko nick,, login …. Pozdrawiam

Jeżeli tak jest to ja jestem bambusem. Pozdr.

Treść super, forma już mniej. Ale warto było przeczytać. Pozdr.

Trafnie. Co prawda mieszkam na wsi i mam agregat, ale tylko dlatego że pamiętam 20 stopień zasilania i lubię mieć zawsze w lodówce zimne piwo. Pozdrawiam