Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

lena2_

Użytkownicy
  • Postów

    1 491
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    13

Treść opublikowana przez lena2_

  1. Przejmujący wiersz, aż mam ciarki... pozdrawiam serdecznie:)
  2. Przepiękna puenta...będę obok, choćby nie wiem co:):) serdecznosci :):)
  3. Znakomity wiersz:):) głębokie refleksje na styku nocy i dnia. To co w mroku wydaje się jeszcze bliskie w świetle jawi się jak brutalna prawda... serdecznosci Bereniko:):)
  4. Czekam na wiosnę, na jej dotyk i pójdę za nią w kwietne pole. Zrzucę z nóg buty, z serca smutek, odprawię wszystkie niepokoje. Wsłucham się w świergot, w oddech ziemi, głowę umyję ciepłym deszczem. Pozwolę słońcu pieścić skórę, westchnę miłośnie..jeszcze..jeszcze.
  5. Bardzo subtelny wiersz, przepiękna puenta:):) pozdrawiam serdecznie:)
  6. Wspaniale opisałaś ten proces zobojętnienia na śmierć? czy na życie? ta kostka lodu z czasem tak ochładza myśli, że się już nic nie czuje i ta sterylność zdaje się wybawieniem. Nie wiem czy dobrze zinterpretowałam wiersz , ale takie miałam odczucie. Serdecznie pozdrawiam Bereniko:)
  7. Wspaniały wiersz Violu, taki spokojny, przepojony mądrością życiową, kiedy się już wie co jest ważne w życiu:):) miłej niedzieli:)
  8. po spowiedzi ostatniej łzy wzruszeniem ramion strząsnę smutek w lustrze dogonię własne spojrzenie zanim wyblaknie
  9. @viola arvensis A Twoje komentarze Violu motywują mnie do pisania:) dziękuję:):)
  10. Bardzo dobry wiersz, podoba mi się:):)
  11. Fajne, niespodziewane zakończenie, uroczy wiersz:):) pozdrawiam Alicjo:):)
  12. Wiersz magiczny! dosłownie przenosi w czasy dawnych obrzędów, gdzie przenikają się dwa światy:):)
  13. zasłaniamy głód miłości czym popadnie miałkim słowem błahą myślą niedokładnie lecz nie uda się oszukać tej tęsknoty nie przekupi jej namiastka byle dotyk w głębi serca przeczuwamy przecież skrycie że pokochać trzeba najpierw własne życie
  14. @Charismafilos Dziękuje serdecznie:):) @Alicja_Wysocka Dziękuje Alu:):) @Jacek_Suchowicz Jesteś niezawodny, dziękuje:):) @Manek Cieszę się, że się podoba:):) @Christine Bardzo dziękuję:):) @Stary_Kredens Dziękuję za zajrzenie :):) @Berenika97 Bereniko Twoje komentarze są mądrzejsze od moich fraszek:) dziękuję:) @Emanuel Nie rozumiem Twojego komentarza??? myślę, że pomyliłeś się i wkleiłeś tu zamiast pod swoim wierszem... Nie wiem o co chodzi Emanuelowi, myślę że coś mu się pomyliło.
  15. Lubię takie filozoficzne wiersze:) super:):)
  16. Wspaniale napisane:):) miłej niedzieli:)
  17. *** Rychły koniec, takiego związku, gdzie rosną prawa, kosztem obowiązków. *** Gdy przystaję i zawracam, aby nie iść nadaremnie, nadsłuchuję głosu w duszy - bo mądrzejszy jest ode mnie. *** Żeby się podnieść nareszcie i wyprostować pomału, najlepiej zacząć od kroku, który schodzi z piedestału. *** Lubię słowa pełne gracji, czaru, smaku, akceptacji. Jedno wam na ucho powiem - musi stać za nimi człowiek.
  18. To piękny sen...niezwykle klimatyczny wiersz:):)
  19. Przejmujący wiersz...wyobcowanie w dzisiejszym świecie najbardziej odczuwają starsi... dobrze to pokazałaś:):) dobrego dnia Violu:):
  20. tyle spraw tyle słów tyle miejsc czeka na nas w kolejnej dobie ale z czasem dojrzewa myśl że już pora rozgościć się w sobie
  21. @Berenika97 Dziękuję Bereniko:):) @vioara stelelor Dziękuję za tak obszerny komentarz, ciekawe refleksje :):) @viola arvensis Violuś rozbawiłaś mnie tym porównaniem:):) serdecznosci:) @tetu Cieszy mnie Twój komentarz:):) dziękuję:):)
  22. Ech..ile tutaj kryje się uczuć, wspaniały wiersz:):)
  23. "powoli uczę się dotyku uważniej słucham wiatru dmie w żagle czasu jakby chciał zmusić do działania"...urzekły mnie te wersy, czytam jako swoiste przebudzenie:):) serdecznosci, piękny wiersz:):)
  24. Bardzo dobrze ujęłaś temat fanatyzmu religijnego, od takich trzymajmy się z daleka:):) serdecznosci Bereniko:):)
  25. Wciąż zderzamy się z nowymi wyborami, gdy decyzje trzeba podjąć już od zaraz. Jak postąpić, aby serca nie obciążać winą , która będzie później myśli karać. Gdy potykam się o kłody wątpliwości, wtedy trzymam się sumienia jak poręczy. Z tą ufnością, z jaką biegnie małe dziecko, aby dotknąć oddalone ramię tęczy.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...