Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

lena2_

Użytkownicy
  • Postów

    1 634
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    13

Treść opublikowana przez lena2_

  1. Mój mąż też raczej praktyczny, ale za to wszystko w domu naprawione:):) bardzo fajny wiersz:):)
  2. Świetne:):) pozdrawiam:)
  3. Bardzo mi się podobają, zwięzłe ale pełne treści:):) serdecznosci:)
  4. No właśnie, też uważam , że natura jest poezją sama w sobie:):) pozdrawiam:)
  5. błękitu nieba wystarczy dla wszystkich lato jakże hojnie znów się dzieli słońcem nie zepsute władzą nie zrażone gniewem ofiaruje życie najmniejszej biedronce
  6. Świetny wiersz Violu, bardzo prawdziwy, oddający ból osoby w depresji:):) serdecznosci:)
  7. To jak żałoba, trzeba ją dobrze przeżyć. Świetny wiersz jak zwykle:):)
  8. Przyniosłam Ci wszystko co miałam, lecz wybacz, że znów tak niewiele. Nie umiem zawierzyć do końca i pragnień od życia oddzielić. Więc w dłoniach zanoszę jak bukiet, litanie prośbami związane, z nadzieją co nocą upada, a świtem, niezmiennie powstaje.
  9. Bardzo oryginalny wiersz, wyobraźnia poety nie zna granic:):) serdecznosci Alicjo:)
  10. niby nic do ludzi wyjść bez tarczy i więcej nic to wtedy serce tańczy
  11. @viola arvensis Violuś a Twoje słowa to miód na moje serce:):) dziękuję:):)
  12. Świat już ogłuchł od nadmiaru i przesytu informacji, mądrych porad, głośnych krzyków. Wciąż ubywa cichych rozmów w cztery oczy, głowy puchną przypinane do głośników. W tym chaosie i ogólnym życio-zgiełku, człowiek siebie już nie słyszy prawie wcale. A drugiego, chociaż z nim wymienia słowa, znów zostawia z pustym brzmieniem coraz dalej. Może jeszcze, w majestacie gór i jezior, w szumie wiatrów, roztańczonych w polnych łąkach, pośród maków, macierzanki i krwawników, własnej duszy, zagubiony szept się błąka.
  13. Cudowna puenta, chociaż urzekła mnie i ta fraza" czas przykleja się do mnie jak wilgoć - ślizga po kręgosłupie rozlewa się ciężko aż gubię własne kontury Seredcznosci Bereniko:)
  14. gdybyś mi dał kamienne serce nie drżałaby dzisiaj myśl a noc przyniosła twardy sen w słowach zapewne byłby chłód daleki od poezji może byłoby łatwiej żyć lecz dużo ciężej umierać
  15. Przepiękny smutny wiersz...ile to takich kluczy złamanych chodzi po świecie...
  16. Bereniko trafiłaś w mój czuły punkt, może i moja wnuczka mnie zapamięta po latach:) przepięknie:):)
  17. @Berenika97 Dziękuję serdecznie:):)
  18. potrzebujemy siebie nawzajem gdy wymieniamy się uśmiechem spojrzeniem i słowem nad aromatem pachnącej kawy rośnie nam w piersi wspólnota
  19. Ech:) ostatnie wersy rozbrajają:):)
  20. Lubię bardzo Twoje wiersze, pisane trochę z przymrużeniem oka, ale i z niesamowita finezją:):)
  21. Każda zwrotka to jakby osobny, piękny obrazek czerwcowy:):)
  22. Świetny wiersz, pamiętam tamte siermiężne czasy...serdecznosci przesyłam:)
  23. Pięknie dobrane metafory:):) pozdrawiam serdecznie:)
  24. Dobry, do bólu prawdziwy wiersz. Serdeczności Natko:)
  25. Trochę smutny wiersz, czasem mimo wysiłków niewiele wychodzi i tylko " mota noce nieprzespane" piekny wiersz Natko:):)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...