lena2_

@Nata_Kruk Dziękuję Natko:) Wzajemnie, życzę Ci Zdrowych Pogodnych Świąt:):)

wiemy że Jesteś światłem a czasem toniemy w ciemności wiemy że Jesteś prawdą lecz nieraz mami nas kłamstwo wiemy że Jesteś drogą a jednak gubimy kierunek jak to dobrze że pokochałeś grzeszników

Piękna modlitwa Bereniko:):) życzę Ci Pogodnych Świąt w Gronie Rodzinnym:):)

Przekorny wiersz o samotności,:)super wyszło:):) serdecznosci Violu:):) Wszystkiego Dobrego , Miłych Rodzinnych Świąt:):)

choć mijamy się zupełnie niepotrzebnie ze spojrzeniem które jeszcze długo rani wciąż wracamy niosąc serce w czułej dłoni i samotność z naszych progów przeganiamy w blasku źrenic widzę znowu swe odbicie nawet słowa zadziwione stoją z boku by zatrzymać te ulotne piękne chwile usiadł przy nas otulony ciszą spokój

Ujęła mnie ta fraza " odnajduje łuk warg w pamięci opuszków."...cudownie oddana tęsknota :):) serdecznosci Bereniko:)

Wiersz przeszywający na wskroś tym żalem i cierpieniem...bardzo sugestywnie oddałaś ten stan. Serdeczności Violu:):)

nie dziw się gdy serce stygnie przybiera barwy ochronne są słowa z mocą rażenia których się nie da zapomnieć przylgną głęboko pod skórą wejdą w krwioobieg jak cienie można znów głowę podnosić ale już z innym spojrzeniem

Dziękuję za Twoją obecność, mimo że przez pomyłkę opublikowałam tutaj:):) miłego dnia:)

Najbardziej mnie urzekły ostanie strofy:):) przesyłam serdecznosci:)

Bereniko mnie również ten wiersz jest bliski, przekonałam się na własnej skórze jak kruche jest życie. Nie odkładajmy nic na później, bo może go nie być:):) z podziwem jak zawsze:):)

Śliczny wiersz, piszesz niezwykle lirycznie:):) pozdrawiam:)

Wrastamy w siebie jak drzewa, kołysząc wspólne konary, a losy wzajemnie plotąc, gubimy liście do pary. I tylko czasem w prześwitach, wiatr gniewne nuty rozpina, jakby chciał sprawdzić czy jedno, potrafi drugie podtrzymać. A chłód , co kruszy ramiona i nagłą przejmuje grozą, odchodzi cicho na palcach, zdumiony naszą symbiozą.

Ciszę się , ze mój wiersz był inspiracją:):) serdecznosci:)

Śliczny wiersz:):) listy na dnie szuflady przechowują pamięć dni minionych:):)

Wspaniale opisane spotkanie, gdzie grają maski i nie ma prawdziwego porozumienia:):) serdecznosci Bereniko:)

postarzały się listy od ciebie zżółkły kartki przywiędły koperty ale słowa zatrzymane w biegu pulsują nadal tamtą tęsknotą rozgarniam litery żeby ogrzać dłonie

@Charismafilos Dziękuję serdecznie:) @Berenika97 Cieszy mnie Twoje uznanie:):)serdecznosci:) @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Talarku:):)

świetny wiersz:) nawlekanie nowego naszyjnika z dni które mają nadejść, ale z mocną nadzieja na lepsze:):)

Zachwycasz Bereniko tym wierszem:):)

moje miejsce na ziemi to przestrzeń między światłem a cieniem śmiechem a płaczem słowem a milczeniem kiedy tu wracam wyczuwa niezmiennie mój oddech i ślady stóp

No i cóż z tego że ciało więdnie, a lustro zmarszczki dostrzega. Skoro się dusza wesoło śmieję, że prawom biologii nie podlega. serdecznosci Alicjo:):)

Cuuudowna liryka:):) pozdrawiam z podziwem:):)

Gorzka ta Twoja refleksja, ale jakże prawdziwa, też się nadziwić nie mogę jak świat się sprzedaje...pozdrawiam Bereniko:):)

Czasem gubię się w półsłówkach, w pół tonacjach i półcieniach. Kiedy karmią mnie półprawdą, to wychodzę od niechcenia. Czasem biorę za półdarmo i oddaję połowicznie. Zdarza mi się o północy, tworzyć w półśnie wersy śliczne. Często pytam się półszeptem, czego pragnie ma połówka. Zatrzymując się w pół kroku, żeby nie wyjść na półgłówka.