Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

lena2_

Użytkownicy
  • Postów

    1 536
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    13

Treść opublikowana przez lena2_

  1. @Nata_Kruk Dziękuję Natko:) Wzajemnie, życzę Ci Zdrowych Pogodnych Świąt:):)
  2. wiemy że Jesteś światłem a czasem toniemy w ciemności wiemy że Jesteś prawdą lecz nieraz mami nas kłamstwo wiemy że Jesteś drogą a jednak gubimy kierunek jak to dobrze że pokochałeś grzeszników
  3. Piękna modlitwa Bereniko:):) życzę Ci Pogodnych Świąt w Gronie Rodzinnym:):)
  4. Przekorny wiersz o samotności,:)super wyszło:):) serdecznosci Violu:):) Wszystkiego Dobrego , Miłych Rodzinnych Świąt:):)
  5. choć mijamy się zupełnie niepotrzebnie ze spojrzeniem które jeszcze długo rani wciąż wracamy niosąc serce w czułej dłoni i samotność z naszych progów przeganiamy w blasku źrenic widzę znowu swe odbicie nawet słowa zadziwione stoją z boku by zatrzymać te ulotne piękne chwile usiadł przy nas otulony ciszą spokój
  6. Ujęła mnie ta fraza " odnajduje łuk warg w pamięci opuszków."...cudownie oddana tęsknota :):) serdecznosci Bereniko:)
  7. Wiersz przeszywający na wskroś tym żalem i cierpieniem...bardzo sugestywnie oddałaś ten stan. Serdeczności Violu:):)
  8. nie dziw się gdy serce stygnie przybiera barwy ochronne są słowa z mocą rażenia których się nie da zapomnieć przylgną głęboko pod skórą wejdą w krwioobieg jak cienie można znów głowę podnosić ale już z innym spojrzeniem
  9. Dziękuję za Twoją obecność, mimo że przez pomyłkę opublikowałam tutaj:):) miłego dnia:)
  10. A może peelka potrzebuje zmiany, czegoś nowego i ekscytującego w życiu...ciekawy refleksyjny wiersz:):) serdecznosci:):)
  11. Najbardziej mnie urzekły ostanie strofy:):) przesyłam serdecznosci:)
  12. Bereniko mnie również ten wiersz jest bliski, przekonałam się na własnej skórze jak kruche jest życie. Nie odkładajmy nic na później, bo może go nie być:):) z podziwem jak zawsze:):)
  13. Śliczny wiersz, piszesz niezwykle lirycznie:):) pozdrawiam:)
  14. Wrastamy w siebie jak drzewa, kołysząc wspólne konary, a losy wzajemnie plotąc, gubimy liście do pary. I tylko czasem w prześwitach, wiatr gniewne nuty rozpina, jakby chciał sprawdzić czy jedno, potrafi drugie podtrzymać. A chłód , co kruszy ramiona i nagłą przejmuje grozą, odchodzi cicho na palcach, zdumiony naszą symbiozą.
  15. Ciszę się , ze mój wiersz był inspiracją:):) serdecznosci:)
  16. Śliczny wiersz:):) listy na dnie szuflady przechowują pamięć dni minionych:):)
  17. Wspaniale opisane spotkanie, gdzie grają maski i nie ma prawdziwego porozumienia:):) serdecznosci Bereniko:)
  18. postarzały się listy od ciebie zżółkły kartki przywiędły koperty ale słowa zatrzymane w biegu pulsują nadal tamtą tęsknotą rozgarniam litery żeby ogrzać dłonie
  19. @Charismafilos Dziękuję serdecznie:) @Berenika97 Cieszy mnie Twoje uznanie:):)serdecznosci:) @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Talarku:):)
  20. świetny wiersz:) nawlekanie nowego naszyjnika z dni które mają nadejść, ale z mocną nadzieja na lepsze:):)
  21. Zachwycasz Bereniko tym wierszem:):)
  22. moje miejsce na ziemi to przestrzeń między światłem a cieniem śmiechem a płaczem słowem a milczeniem kiedy tu wracam wyczuwa niezmiennie mój oddech i ślady stóp
  23. No i cóż z tego że ciało więdnie, a lustro zmarszczki dostrzega. Skoro się dusza wesoło śmieję, że prawom biologii nie podlega. serdecznosci Alicjo:):)
  24. Cuuudowna liryka:):) pozdrawiam z podziwem:):)
  25. Gorzka ta Twoja refleksja, ale jakże prawdziwa, też się nadziwić nie mogę jak świat się sprzedaje...pozdrawiam Bereniko:):)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...