Stary_Kredens

dzięki , racja to pewne , tylko kwestia czasu , ale trzeba zdystansować się a przynajmniej próbować, jak zresztą do wszystkiego pozdrawiam Kredens

dom wschodzącego słońca patrzę w tamtą stronę i wiem minęło lecz to było nieuniknione patrzę w tę drugą lecz lepiej nie bo tam jak w ciemnej studni przelewa się coś złowrogo i dudni a teraz zostałam więźniem we własnym domu na swoje życzenie codziennie sprzątam gromadzę zapasy przeglądam lekarstwa czego tam brakuje wsłuchuję się w ciało czy przeciwko mnie znowu knuje rzadko wychodzę przecież i tak trzeba powrócić świat jest nieprzyjazny czyż nie ? może opluć sponiewierać zasmucić patrzę w jeszcze inną stronę lecz to największa tajemnica i choć to też nieuniknione to bardziej się lękam czy zachwycam ?

@beta_b uwazam ze tekst bez drugiej zwrotki bylby lepszy ona mi tuaj nie pasuje jakby z innego wiersza, ale to tylko taka mala uwaga i moze to ja nie potrafie dobrze odczytac Kredens pozdrawia

Duszny ten wiersz. Chce powiedzieć o materializmie i o zwiazkach gdzie seks pełni rolę raczej męczeńsko poddancza lecz czy to jest praktyczne ? No ale wiersz zmusza do refleksji Pozdrawiam kredens

@Waldemar_Talar_Talar A ja miłego dnia i w ogóle i w szczególe i pod każdym innym względem Kredens pozdrawia @fregamo dzięki za mądrość za ludową też Kredens pozdrawia Choć życie to nie bajka to bajki są o życiu Kredens pozdrawia No nie ja dałam temu takie miano Pozdrawiam kredens

i powinny być jeszcze ... bo temat chyba nie ma końca ale ciekawe jest to ujęcie od wzniosłości do przyziemności w bardzo ludzkim odruchu , przynajmniej o coś się pokusiłeś bo człowiek - to brzmi dumnie pozdrawiam Kredens

chyba z nadzienie różanym ? słodki wierszyk nie da się ukryć pozdrawiam Kredens

kto Ci może na to odpowiedzieć , chyba tylko Bóg pozdrawiam Kredens

@beta_b dzięki bardzo pozdrawiam serdecznie i nie palę mostu

tak to chyba mają zakochani i rzeczywiście daleko ich to raczej nie prowadzi pozdrawiam Kredens

wiersz refleksyjny i nieco gorzki w swoi wyrazie w odniesieniu do tego jak jest aktualnie, możne mały albo i duży kryzys ale chyba nie aż tak bardzo skoro jednak przyszłość wspólna, nasza. Podoba mi się oszczędność słowa i to pytanie w poincie , no bo w końcu kto tak naprawdę wie jak żyć? pozdrawiam Kredens

wiersz bardzo metaforyczny i chwilami ta metafora się wymyka choć wydaje się być zwarta, no bo z jednej strony coś się kruszy i przysypuje trumnę czyli śmierć marzeń ,życia etc. a z drugiej strony zapuszcza korzenie to po śmierci? ale zapuszczać korzenie to symbol życia jak dla mnie , no chyba że trzeba umrzeć aby żyć na nowo się narodzić , a słownictwo rzeczywiście ładne pozdrawiam Kredens

są dobre rzeczy na tym świecie na przykład - most tunel, wąwóz, rzeka czy nad torami idziesz sobie człowieku po nim bezpiecznie skracasz drogę suchą nogę stawiasz na pewny ląd nie mam wątpliwości most to dobra rzecz w zasadzie zawsze a jednak są tacy co palą za sobą mosty głupcy niedoścignieni w swojej głupocie bo przecież najpierw je budują a przedtem projektują nawet rozrysowują plany dobierają materiały i trzymają pieczę na postępem robót a potem ciach trach bach i nie ma drzazgi została droga tylko w jedną stronę wszystko zależy od tego na jakim zostało się brzegu w zasadzie na tej myśli można by poprzestać ale czy wszystko skończone? zastygłeś w biegu? no nie wiem nie wiem lecz tak myślę sobie, że zanim się mosty spali to przedtem wiele innych dobrych rzeczy się rozwali

dla mnie zapis myśli bez specjalnej pracy nad tekstem pozdrawiam kredens

zadumałam się nad czasem a on bynajmniej wciąż biegł zadumałam się nad życiem a ono i tak pożerało mnie zastanowiłam się nad twarzą gdzie się podziała gdzie siła i skąd się brała niektórym udało się zbudować mosty nawet nad przepaściami niektórzy mieli skrzydła wzlatywali nad górami zadumałam się nad czasem a on nie zatrzymał się nawet na chwilę taki z niego gnojek co zawsze zostawi cię w tyle

Pamiętam jak w moim W ciebie zapatrzeniu Czekałam czekaniem takim Że gdyby to od niego zależało To byłbyś tu na pewno Czekałam , czekałam A potem wstałam I nie ta noga , nie ta podłoga Nie to miejsce Nie ten świat Może każdy kiedyś czekał tak Czekał tak. A jednak czekam , czekam dalej Choć czasem mam ochotę Wziąć spadochron i wyskoczyć Poza horyzont zdarzeń Co jeszcze są przede mną W to miejsce pomiędzy Nienawiścią i kochaniem W puste miejsce co już nigdy Nie będzie czekaniem

Prosta sprawa , niech nie jedzą pozdrawia kredens

Bardzo enigmatyczne a jednocześnie moim zdaniem trochę nieporadne językowo bo np.w pierwszym wersje wtedy - zbędne , pytanie czy ja mogę być to mogę , tu chyba nie chodzi o możliwość, ale o sens istnienia bez onego moim zdaniem myśl zawarta w tym wierszu jest dobra bardzo romantyczna, ale zapisana trochę nieporadne pozdrawiam kredens

nic z tego a może dużo , moje pytanie jest inne , ale właściwie sama sobie odpowiadam pozdrawiam Kredens

W sumie nie o to mi chodziło , ale mozna i tak interpretować , to indywidualne , chodziło mi o przeznaczenie , czy istnieje , czy cos sie po prostu ot tak dzieje , mistyka czy chaos , no tak mniej więcej pozdrawiam Kredens

Tak , właśnie tak bywa, dziękuję za wpis i pozdrawiam kredens

Wiersz na pewno wymaga dopracowania pozdrawia kredens

Tak niestety bliskość czasem bardzo trudno osiągnąć prawdziwa jest skarbem ale często ma się iluzje bliskości i coś kiedyś ja obnaża albo my sami się przed nią bronimy dobry wiersz pozdrawiam kredens

Moze serce zamiast było napisała bym biło poza tym jest urok w tym wierszu ale i jakiś zawód a można by inaczej bardziej optymistycznie ale widocznie nie można pozdrawiam kredens

Pytania są bardzo ciekawe i spostrzeżenie co do kondycji człowieka też natomiast moim zdaniem należałoby skrócić w bardziej zwarta forma ale tak aby myśl zatrzymać te główna dla mnie wersy _ ale oddaliśmy to bez wahania za szalencze zatracenia się są najlepsze tylko pamiętaj natura dala nam instynkt samozachowawczy i w tym kontekście takie rozważania są po prostu nihilistyczne pozdrawiam kredens