Bolesław_Pączyński

Także milutko pozdrawiam Serdeczności Krysiu:-)))

Miło mi Wasze święto Pozdrawiam:-)))

W Wasze święto na Ósmego Krysi, Asi, Magdzie, Ani, życzę zdrówka,najlepszego bez wyjątku każdej Pani. Jak mawiał mi kiedyś dziadek: -Po cóż gadać takie bzdety żeby był Janek czy Władek, muszą być przecież kobiety. Nic tu niema do ukrycia sami o tym dobrze wiecie, bez Pań nie byłoby życia nie byłoby nas na świecie. Dla Pań serdeczne życzenia Żeby wszystkie się spełniły najskrytsze Wasze marzenia, każdy dzień żeby był miły. Dziś dla każdej Pani kwiatek wraz z bukietem ciepłych słów dużo długich, długich latek, zdrówka i spokojnych snów.

Dziękuję bardzo Oxy za podpowiedzi dostosowałem się do twoich rad i rzeczywiście jest lepiej wiersz doszlifowany. Pozdrawiam-:)

Uważnie słucham tych rad wróciłem już z pracy, cieszę się że mniej tych wad że wiersz prawie cacy. Serdeczności Krysiu-:)

Luty wydłuża granice w gnieździe wąskie horyzonty nim wyfruniesz na ulicę spójrz jeszcze w rodzinne kąty. Pozdrawiam serdecznie-:)

Wtulony w nadzieję bezradności zduszony uściskiem smyczy, kłamstwo uchodzi w bezkarności zapijasz ja czarą goryczy. Pozdrawiam serdecznie-:)

Z życiem całkiem obeznany na boczek wyskoczy czasem, nie chce wciąż być sterowany u baby być pod obcasem. A tu bach obuchem w łeb a przed chwilą byłeś chwat, gorzki nieraz jest ten chleb nie ma mata, lecz jest- pat. Czasem się zagubisz w czasie i wracając po browarze, wietrzyć myśli na tarasie Twoja luba Tobie każe. A tu bach obuchem w łeb zona wcale nie żartuje, teraz głupka tylko lep pomaga gdy się błaznuje. Pozdrawiam serdecznie:-)

Dzięki za uwagi na pewno słuszne pozdrawiam

Dzięki Krysiu za dorady do nich się dostosowałem, staram się usunąć wady już słowa nowe dodałem. serdeczności-:)

Trzecią czwartą poprawiłem wymazałem je z wierszyka, już wersy nowe wstawiłem by lepsza była rytmika. Pozdrawiam-:)

Za odwiedziny dziękuję podpowiedzi Twoje cenię, strofy już trochę prostuję i na pewno coś w nich zmienię. Pozdrawiam:-)

Drzemiące myśli o półmroku zbudzone Twoją wyobraźnią, zaszkliły łezką wspomnień w oku w dowód miłości?-czy przyjaźni? Niemoc maluje się wyrazem skłębionych uczuć na Twej twarzy, dziś przygnębienia jest obrazem nic nawet już Ci się nie marzy. Zduszone słowo gaśnie w krtani doprowadzając do rozpaczy, wreszcie szepnąłeś:-To do bani a zresztą, jeszcze się zobaczy. Wyblakłych, niespełnionych marzeń kłamstwa, obłudy i złudzenia za dużo jak na raz wydarzeń, czas byś otrząsnął się z ich cienia.

Jedni rąbek uchylają mały-swojej tajemnicy, inni całkiem ją skrywają niech nie łazi po ulicy. Nie patrz zezem na akt nagi wdzięki tajemne,odkryte po cóż te puste uwagi wiersza wersy znakomite. Pozdrawiam:-)))

Podoba mi się tak obrazowo to ujęłaś,świadomość, niepewność wprost beznadzieja, smutne ale prawdziwe. Jesteś w ramionach bezsilności tracisz nadzieję, tracisz wiarę, dusisz się w lepkiej samotności ta noc bez końca jest koszmarem. Pozdrawiam,serdeczności Oxy-:)

Czytam, słucham, dech zapiera spijam wszystkie Twoje słowa, już w świadomość mą się wdziera pamięć długo je zachowa. Pozdrawiam serdecznie-:)

Gdy nakarmisz głód do syta pozrywasz zwątpienia pęta i kiedy wiara rozkwita Ty budzisz się uśmiechnięta. Zakazany zapach-kusi, milutki wiersz. Pozdrawiam serdecznie:-)

Natura nas tak stworzyła że mamy takie ciągoty i to już jest wyższa siła dobrze gdy nie brak ochoty. Dawno swą połowę mam która humor też docenia i przez wir życia z nią gnam ale dobrze mieć marzenia. Dziękuję Oxy za bardzo humorystyczny czterowers. Serdecznie pozdrawiam:-)))

Zależy która to babka chłop zazwyczaj dotknąć musi, i na nowo wzrasta chrapka znów pobudza i znów kusi. Pozdrawiam serdecznie:-)

Nasza codzienność- tak prawdziwa. Czasu nie wyhamujemy mechanizmem życia kręci, choć go zwolnić nieraz chcemy nie da rady-mimo chęci. pozdrawiam:-)

Żeby dać go na laurkę trochę musiałbym wycinać, musiałby on przejść cenzurkę i dałoby się wytrzymać. Z pozdrowieniem.

Tak to jest stworzone życie że lepsza nasza połowa, czasami nawet o świcie gania jak kurka domowa. Więc szacunek i uznanie i bardzo niskie ukłony w szczególności to te Panie czyli matki, nasze żony. Masz racje, serdeczne pozdrowionka:-)

Ta niewinna płeć słabiutka ta lepsza nasza połowa, każda z nich taka skromniutka koją nas, ich ciepłe słowa. Ciche skromne kusicielki aż nieraz przechodzą ciarki ginie buta, opór wszelki tracisz głowę nie masz miarki. One w sobie to coś maja to co wzbudza pożądanie i jak magnes przyciągają nasze Baby, nasze Panie. Mają zachcianki, kaprysy mają złe, dobre nastroje, czasem jedzą z jednej misy a czasem dzielą na dwoje. Panna, wdowa, czy mężatka omami Cię zbałamuci, czasem jak Misia Puchatka jak zabawkę Ciebie rzuci. Nie potrzeba epopei ani wzniosłych słów nie trzeba, szept czuły Ciebie rozklei jakbyś dostał się do nieba. Rozkleisz się całkiem bracie spełnisz wszystkie ich wymogi a najbardziej po wypłacie jesteś cenny i tak drogi. Pociągają nas te Babki takie ciepłe-tak rumiane nabrałeś chęci i chrapki bo są słodkie-lukrowane. Gotowy na ich skinienie uległy jak niemowlaczek, ciągle chcesz gasić pragnienie bo poczułeś już ten smaczek. Bo Ty chcesz Baby spróbować i jak dziecko dotknąć palcem, chciałbyś choć troszkę skosztować czy czasem nie jest zakalcem.

Te pieszczoty przytulania te młode lata dziecinne, każda faza dorastania opuszczasz gniazdko rodzinne. Ładny wiersz,pozdrawiam:)

Te pieszczoty przytulania te młode lata dziecinne, każda faza dorastania opuszczasz gniazdko rodzinne. Ładny wiersz ,pozdrawiam:)