Bożena Tatara - Paszko

Alicjo, jesteś dla niego zdecydowanie zbyt surowa :) Serduszko dla oryginała podwójne :)

Udo i miodu chce. Ech cudo... I miodu? Ten i bagnet ma. Tamten gabinet. MO ma. Dior kroi damom. Te podobają mi się najbardziej :) A to "udo i miód" to cudo :)

ile milionów chciałoby pójść do pracy ile milionów... ...Ty masz dziś to wszystko i nie umiesz ułożyć sobie szczęśliwego dnia. Jeśli chciałoby pójść do pracy, odprowadzić wnuki do szkoły czy wykąpać się w wannie to już wiadomo że chodzi o ludzi. Zatem, moim zdaniem wystarczy powtórzyć - ile milionów. Wyraz dziś także usunęłabym z powtórzeń, ponieważ jeśli to wszystko o czym piszesz nie jest im dane dziś, to zapewne nie było ani wczoraj ani nie będzie już jutro za to najważniejsze, co sugeruje zresztą tytuł, że to "Twój szczęśliwy dzień" , zatem niezbędne jest w puencie, a mogłaby być taka jaką zaproponowałam :) Trzymam kciuki za szlifowanie :) Pozdrawiam. Bożena :)

@beta_b, @Marcin Krzysica, @Freemen, @Pi_ dziękuję za czytanie i serduszka :) Pozdrawiam ciepło :) P.S. Za serduszka dziękuję wszystkim :)

Dziękuję bardzo :)

Wielkie dzięki Jan_ko za duże serducho i świetny wiersz :) Niże mają to do siebie, że ustępują kiedy pojawia się słonko wiec życzę Ci tego słonka jak najwięcej :) Pozdrawiam cieplutko :)

Gdybym była Dżinem powiedziałabym: mówisz i masz :) Dziękuję i pozdrawiam :)

Z interpunkcją zawsze byłam na bakier i chyba nic tego już nie zmieni, dlatego dziękuję za wszelkie uwagi. Cieszę się, ze się podobało :) Pozdrawiam ciepło :)

Witaj Andrzeju :) Myślę, że znakomita większość tych w słusznym wieku gdzieś w głębi duszy ma zasuszone lato i oby tak trwało jak najdłużej. A Ty pozaglądaj tutaj częściej to i ochoty do pisania nabierzesz. Czasem wystarczy impuls :) Dziękuję za zainteresowanie :) Pozdrawiam ciepło :)

Nic dodać nic ująć :) Dwa serducha się należą

Taką mam naturę :) Dziękuję i pozdrawiam :)

Czasem trzeba się obruszyć, choć nie było o co wcale dać w nos prztyczek żeby godzić móc się długo i wytrwale. Często dzielić troski wszelkie długo po policzkach gładzić trwać gdy spieka i gdy burze każdej trosce móc zaradzić. A tak serio - jest najlepiej być wciąż razem nigdy obok a już życie poprowadzi, byle zawsze byli sobą. Tak myślę, że wystarczy chcieć być razem :) Pozdrawiam :)

Bardzo dziękuję i za wierszowany komentarz też. Na pewno przyjrzę się Twojej wersji bardzo uważnie i zobaczę czy i co wykorzystać :) Pozdrawiam :) P.S. Poprawiłam odrobinę : Początkowo nieśmiało powie - starsze jestem sporo się nauczyłem, życia się nie boję, jesień odkłada na później i pewności gestem kciuk kierując ku górze prze do przodu - po swoje ! Dziękuję :)

Czyżbyś miał mnie już dość ? :) A tak serio, to jestem tu cały czas tylko rzadko pisałam :) Pozdrawiam :)

Witaj Waldku, cieszę się, że podoba Ci się to lato, a z drugiej strony... to ciepło i te "dziestki" , czy komuś mogą się nie podobać ? My je co najwyżej możemy powspominać :) Dziękuję i pozdrawiam słonecznie :)

Dziękuję Alu :) Pozdrawiam cieplutko :)

Takie wiersze czyta się z ogromną przyjemnością. Pozdrawiam ciepło :)

Lato wybucha nagle i niespodziewanie rzadko zauważamy że odchodząc wiosna przebiera seledyny w dojrzalsze ubranie lecz jest ciągle zielona i mało dorosła. Początkowo nieśmiało powie - starsze jestem, sporo się nauczyłem, życia się nie boję, jesień odkłada na później i pewności gestem kciuk kierując ku górze prze do przodu - po swoje ! Gdzieś tak około lipca dopada go pewność że czas w miejscu nie stoi i zmienić coś musi by owoców dojrzałych jesienią doczekać dzieli czas na karierę, zabawę i dzieci. Lato nigdy nie boi się nocy zziębniętych, bo rozpiera je pewność, że jakoś to będzie, przeciwność mu nie straszna, optymizmu pędy odwagi mu dodają rozpostarte wszędzie. Nie jest łatwo dojrzewać i młodość zachować chociaż można próbować zasuszyć ją w duszy, babie lato przychodząc próbuje czarować że się jeszcze nie kończy bo jeszcze coś kusi.

Ani słowa nie było o wykluczeniu słowa "wygina" a tylko o przesunięciu na właściwe miejsce, bo w tytule użyte nie zachęca do dalszego czytania. Wygina linię pleców i ust - ma jak najbardziej sens i pasuje jak ulał. I słusznie, ja też tak uważam i nie tylko ja, że zacytuję @bronmus45 prawdziwym twórcą jest ten który skomplikowane obrazypotrafi opisywaćjak najprostszym językiemzrozumiałym dla wszystkich No cóż.. o gustach się nie dyskutuje, jak to często kwitują próbę pomocy współpisujący :) Ja też nie będę :) Pozdrawiam :)

"ludzie czekająi ja czekamna miłośćktórej ktośwyczekuje" Właściwie nie za bardzo wiem czy to tylko masło maślane czy też jest tu jakieś drugie dno. Bo jeśli przypisać jedną miłość jednej osobie, to rzeczywiście każdy czeka na tę swoją jedyną, ale "której ktoś wyczekuje" wskazywałoby że czekają na tę samą miłość. Napisałabym to na przykład tak: ludzie czekają ludzie czekają i ja czekam i ja czekam na miłość albo na miłość tę jedyną której i moją oczekują wszyscy I już sprawa byłaby bardziej czytelna. Dużo tego czekania, oczekiwania i wyczekiwania ale powtórzeń używa się w celu, na przykład, podkreślenia znaczenia wypowiedzi. "ludzie płacząi ja płaczęna miłośćktórej jużnie ma" Płacze się, tęskni się za miłością, więc: ludzie płaczą i ja płaczę za miłością której już nie ma "a ja kocham pisaćbogu ducha winny" I tak trzymaj tylko dopieszczaj swoje pisanie. Przeczytałam kilka z zamieszczonych tu tekstów i wydaje mi się, że drzemie w Tobie spory potencjał. Bądź bardziej wymagający wobec siebie i nie daj się zwieść laurkom ;) Pozdrawiam Bożena TP

Moim zdaniem tytuł nie zachęca do zajrzenia dalej. Myślę, że lepiej byłoby poprzestać na - czasem myśl... i już jest ciekawiej, a w każdym razie impuls do zajrzenia dalej. "Wygina" - no cóż, wyraz jak wyraz ale na piedestale tytułu...? Po czym kontynuować: wygina linię pleców i ust... Tutaj nie razi swoją pospolitością, przecież to ma być poezja :) i jest jak najbardziej na swoim miejscu :) Pozdrawiam.

@Marcin Krzysica, @Nieznajomy Niewidzialny - dziękuję za czytanie i serduszko. Pozdrawiam :)

W zamyśle było użycie cytatu, ale rzeczywiście wyznanie moje osobiste, więc wyrzucam "wcale". Dziękuję Jacku i odpozdrawiam ciepło :)

„My way” natarczywie wypełniała przestrzeń, przycichła zdominowana przez „Marsz Mendelsona”. Nadzieja wkroczyła na parkiet i, z wrodzoną sobie nieśmiałością choć stanowczo, prowadzi nas nucąc : Nie, to nie był nasz ostatni walc...

Dzięki Jacku ale wydaje mi się ze niewiele ostatnio mam do powiedzenia :)