Messalin_Nagietka

no i nikt niczego nie wyczytał - cóż brak komentarzy określa sens pisania "damno" damno - (szkoda, strata - z łac.) - (1) prowizja potrącana przy realizacji weksli, niezależnie od dyskonta, (2) strata na kursie papierów wartościowych przy ich sprzedaży poniżej ceny nominalnej z szacunkiem dla tych co przeczytali i spróbowali przynajmniej w myśli ocenić, skomentować - lub przeszli obok lekko zaniepokojeni MN

um-cyk, u-cyk - hihihi - jedzie gablota z dresiarzami przez mieścinę, hihihi MN

dziękuję Areno - nie chciałbym Cię poprawiać ale "sprzed dwóch wieków" ten obraz - przepraszam - a morał i jego zrozumienie pozostawiam Tobie i wszystkim, którzy przeczytali -dziękuję - przyjemnie się robi, kiedy wiersz zostaje zauważony - trudno jest pisać męską ręką to co kobieta czuje ... MN

Piotrze - wszytkiego nanananana-naj - wspaniałe masz limeryki. MN

Pewna baba z tobołem spod Pcimia chciała chłopa ocalić bo "zimiał" znaną dość recepturą zwaną Bonawenturą obskoczyła dokoła - nie chłopa lecz Pcimia

pewna baba z tobołem spod Pcimia śpiewała jak cała polihym(n)ia więc ją Bonawentury wstawił pomiędzy kury by lis żaden nie podszedł - do-r(e)y-mi(a)!

oj atrakcje i atraktory hihihi MN

pewna baba z tobołem spod Pcimia miała krowy dwie, krowy zaś "wymia" jedną Boną nazwała a Wenturą co miała wentyl zamiast tak zwanego "wymia"

znacie zapewnie belfra z Przasnysza, dziś w Pcimiu jest i jako pcia-mysza, gdzieś w zaułkach pcim szczurom wskoczył z Bonawenturą by wiedzieli, czym przaśna cisza

jeju! - zostawił - skarpetki! ach te kochane kobietki MN ps. hihihihihi

nie wspominając o Leninie po którym wszystko wszędzie ginie MN ps. hihihihihi

w końcu złapali go w tym kantorze teraz po ścianie w więzieniu orze imiona lasek z Pcimia lecz ściana krucha - wymiał i przeżyć Siergiej tego nie może MN ps. hihihi

tobół był dziurawy i wyleciał na schaby hihihi MN

pewna baba z ciężkim tobołem spod Pcimia raz w pielgrzymkę udała się do Pasymia lecz jej w drodze do skóry skoczył Bonawentury ze świętości z nadzieją wróciła do Pcimia

pewna baba z tobołem spod Pcimia miała syna, z wyglądu - amimia, więc go w tobół sadzała rytmicznie potrząsała Bonawentury skóry miał "wymiał"

wyskoki Bonawentury z Pcimia nie z postury lecz z mowy – bo zgryz miał taki że słowa jak woda … często mu, jako sodowa bąkiem schodziła, jak światło przez pryzmat

skakał Bonawentura, gdzie Pcim, bo z Przasnyszem Pcim grał w tutejszy „pcim-ball” wciąż goście prowadzili, słów takich w Pcimiu użyli, że gospodarzom pcim-ball zdał się „bimbą”.

wyskoki Bonawentury z Pcimia z przedwiośnia, z przedlata i z przedzimia lecz nigdy z przedjesieni bo tego nie odmieni żaden bo jesień nieznana wśród Pcimian

Bonawentura skacze gdzie Pcim - bach! po świerkach niesie, dudni, po limbach aż wkurzył się Pan leśniczy i w stronę Pcimia krzyczy ech, co za cymbał - Sebastian Bim Bach!

Bonawentura skacze gdzie Pcim bo dla Pcimia to jest tak ważny symbol jak dla Prasnysza - cisza bimba więc każdy z Pcimszan od rana do wieczora wciąż "bim-bom!"

[limeryk konkursowy] - Wyskoki Bonawentury z Pcimia (VII) Bonawentura skacze gdzie Pcim i Dekster go stworzył, testuje Mimi, lalka w woalkach, w pancerzu, jak kwiat - płatki gubi w perzu, chcesz przetestować? – daj rym albo rym(n)ij

wyskoki Bonawentury z Pcimia do wiosennego słonka z odzimia, a cóż to poeci ziomki? nam trzeba prężyć członki, arytmia w was - poezji arymia.

jeju - Dytko - piękne - lecz w skojarzeniach mych przebiega średnia i nie bardzo zrozumiałem - troszkę pachnie Hip-Hopem MN

a może James Bond? MN

a czy ten kurort czasem nie w Przasnyszu? słyszałem o takim uzdrowisku - w Vanish'u plamy na sercu i na wątrobie, żywych i tych co już w grobie kąpią - zmywają - prać Pań i Paniszów MN