Messalin_Nagietka

na wietrze zwykle jak w żarnach, gdzie zboże sypane garścią w dołek albo jamkę, nie chce się ścierać, bo wilgotne może lub też dzierzęgiem nienormalnym całkiem spod wykna sadzi i zdziwójce bugzi płoskiem i święchem i jarkiem dasz bug ci że głaz przy szosie jest odpryskiem żarna, któreż z chmur święci puszczali na mąkę i póki święchom nie odbiła szajba, że wciąż tak kręcą z jaru płoskim drągiem, wyduczył w końcu któryś jak chłopina, daj pokój pracy, bo to miód i ścina by szło o kromkę i wody pół kubka i dołek, w którym wieś jak żarno wrosła, duczy do dzisiaj każdej strzechy Dutka, a weź się krowy wypytaj lub osła czy kto na wietrze jak w Dzierżąsce płynie choć młyna nie ma w całym Duczyminie --------------------------------------------------- od autora: Duczymin – (pow. przasnyski) wieś dawniej gromadzka, przy szosie ze Starej Wsi do Chorzel. Nazwa pochodzi od duczy, co oznaczało dołek w żarnach do wsypywania zboża, ale także i ogólniej jamkę. W pewnym sensie wieś zbudowana została w takim wgłębieniu pomiędzy wzgórzami morenowymi Zielony Bór a ciągiem wzgórz ozu rapackiego. W pobliżu znajduje się pomnik przyrody - wielki głaz narzutowy o obwodzie 1033 cm i wysokości 205 cm na polu Mariana Lubowieckiego przy szosie do Chorzel. Na południe od Duczymina znajdują się przysiółki wsi Czarzaste: Błotki, Chodupki, Liwki, Wielkie. W Czarzastych Wielkich znajduje się zabytkowy park podworski z pomnikowymi dębami i jesionami o bardzo wielkich obwodach. W parku jest system stawów i strumyków. Obecnie własność nadleśnictwa. Na zachód w dolinie rzeczki Zdziwójki znajdują się Bugzy: Płoskie, Jarki,i Święchy a bliżej wieś Dzierzęga, która nazwą przyjęła od rośliny, dzikiej wyki. Tak samo nazywano wątłego człowieka. Przez Dzierzęgę, a dalej przez Duczymin i bagna nad Orzycem porośnięte olchami, przepływa rzeczka Dzierżąska wypływająca z moreny koło wsi Wykno.

to trzymaj kciuki Leszku bo dziś może coś będę wiedział o tomiku - ale hop lepiej nie krzyczeć przed skokiem z ukłonikiem i pozdrówką MN

Bezeciku - te jęło - to od tchnęło co do wyznacznika "nie w korę" - to wszyscy gdzieś a u mnie w nie korę jajć - dzięki za "leśną Wieżę Babel" - nawet nie pomyślałem o tym z ukłonikiem i pozdrówką MN

pomogłeś Bartoszu bardzo, bo ostatnio o skałach się uczyć muszę z ukłonikiem i pozdrówką MN

nie wiem - niech zgadnę - jeśli w sukiennicach to musiał być Gałczyński, no chyba nie Andersen? z ukłonikiem i pozdrówką MN

no to ja sobie schylę swój zadziwiony łeb - piękny wiersz Leszku z ukłonikiem potężnym i pozdrówką MN

Bartoszu - czyta się świetnie - i teraz mi troszkę pomogłeś w zrozumieniu czemu komuna (czerwony kolor) i granit - jako skała - dobre tłumaczenie z ukłonikiem i pozdrówką MN

no tak - sorka, że dopiero teraz, ale warto przeczytać poprzednie części i wtedy każdy chyba zrozumie o co mi chodziło z ukłonikiem i pozdrówką MN ps. mimo wszystko dzięki za komenty

wszędzie tu las był i Orz w nim królował, choć wielu zwierzom w korę z władcą takim, co wciąż z kopyta po łąkach, parowach przeszywał kniei plątaniny za czym cokolwiek jęło po co te gonitwy, bez pomyślunku poczęło się sitwić, i z piękna kraju – szczęk, chrum i kwilenie i warkot został, a Orz w Chorza zapadł, las zaś od władcy przezwano Chorzelem i z wiatrem poszło w cztery strony świata, że rozum chyba tu odjęło wszystkim, aż po promieni słonecznych przebłyski i chociaż dawno las poszedł pod wyrąb i nie powróci Orz z grzywą zawianą, zwierzęta dalej w mowie tak się mylą, że rozumnemu ni w korę czy siano i gorze, chorze, oż, nie wiem co miele cokolwiek jęte na całe Chorzele. ------------------------------------------- od autora: Chorzele – miasto w powiecie przasnyskim. W 1444 roku Bolesław IV nadał niejakiemu Wacławowi z Jaworowa 10 włók chełmińskich w puszczy zwanej Chorzele. Była to więc własność rodziny Chorzela, przy czym imię to wyprowadza się od podstawy "chory". Inna próba wyprowadzenia nazwy jest bardziej interesująca. Zakłada ona pochodzenie nazwy Chorzel od bałtyjskiego słowa orz - koń, od którego pochodzi i nazwa rzeki (Orzyc). Używano różnych wersji: orz, horz, a stąd już bardzo blisko do chorz. W 1542 roku Chorzele uzyskały prawo magdeburskie. Będąc miastem granicznym, Chorzele odgrywały dużą rolę w handlu z Prusami. Prawa miejskie utraciły Chorzele w 1869 roku za udział w powstaniu styczniowym, odzyskały w 1919 roku.

:))) Hmmm, chyba mam deja vu :) Pozdrawiam, j. a ja myślę, że Janusz czepił się czegoś czego nie ma więc skoro czepił się czego nie ma to spada - oczywiście to żart, hihihi, trzeba zrozumieć teorię nieoznaczoności, Heisenberg się kłania, warto przeczytać, a wiersz Joaxii - cóż tu dużo "gadać" jest wymiernikiem tej teorii choć własnym okiem widzianej i to jest w nim ciekawe - idąc dalej - fizyka klasyczna szuka punktu zaczepienia, żeby cokolwiek zmierzyć, natomiast fizyka kwantowa (oj za dużo powiedziane) nie potrzebuje tego z ukłonikiem i pozdrówką MN

jajć - Jacku - ja i hrabia? ja tam maluczki taki wiaterek to tu to tam powieje z ukłonikiem i pozdrówką MN

Kalinko - dziękuję Ci i za czytanie i za komentarze - to bardzo miłe z ukłonikiem i pozdrówką MN

jajć - Sewerynko - to miłe - bardzo miłe - dziękuję z ukłonikiem i pozdrówką MN

hihihi - Kalinko - bać się mnie nie ma co - ja tam sobie w kąciku siądę i oby się podobało wszystkim z ukłonikiem i pozdrówką MN

Fanaberko - troszkę poczytałem o Otwocku - ale oczywiście tylu rzeczy pewnie nie wiem co Ty - dzięki Ci za informację - pewnie coś na tej podstawie stworzę jeszcze z ukłonikiem i pMN

Dzie wuszko - ok - ja się takimi komentarzami nie przejmuję - niech się same dobiją, hihihi z ukłonikiem i pozdrówką MN

ponad głowami - ponade mną jam w krajobrazie tym brzozą chwiejną z ukłonikiem i pozdrówką MN ps. piękny wiersz

Januszu - a kogo chcesz Ty przepędzić, mnie czy wiersz? z ukłonikiem i pozdrówką MN

David - to dobre na refren do piosenki, pieśni, ale za mało na wiersz a Janusz Ronaldinho powinien być ponadczasowy, bo czy listopad czy styczeń to poeta swoje robi z ukłonikiem i pozdrówką MN

fridita - wiesz - tę niebieską krew to "se" sami arystokraci dorobili, hihihihi, "korona i berło" to oznaki jakiejś pradawnej siły, możliwe nawet, że "kosmitów", ale to prawda prahistoryczna, od której jak od swięconej wody my ludzie (w diabły przerobieni), jak od prawdy niewygodnej, ech, mnie najbardziej ujął kaloryfer co on tam robi? z ukłonikiem i pozdrówką MN

Marku - zrobiło się nie dobrze, czy o to chodzi? z ukłonikiem i pozdrówką MN

jest gwiazd obłędnym obrotem przestworzy, w czerń ognia lotnym kształtem nienazwanym, poszukiwaniem dróg lub bólem głowy, wylewną myślą aż do słowa granic, prowadzi poprzez mielizn kręte zwoje, eksperymentu nakreślonym torem, nad księgą Thora obłokiem zadumy unosi złotych zaklęć darte części, którym wulkany, trzęsienia, pioruny, niczym w poznaniu żywota esencji, skałą dla twardych i mocą tajemną i wszystkim tym, co z poezji – alchemią.

nocny - kurczaki - o co w tym wierszu chodzi? z ukłonikiem i pozdrówką MN

łaziło kiedyś wiatrzysko do boru, ludziom wmawiało – liczę ile drzew tu kto by tam wierzył dziwu bez ubioru, którego dojrzeć jak szemrania z szeptu, tyle, co z życia zagubionej duszy, choć wśród żyjących, nikt jej nie poruszy, łaziło kilku za wiatrem do boru, mówiło - idę liczyć ile dusz tu, kto by tam wierzył, kiedy nawet piorun pokładał iskrą ze śmiechu - do chrustu, tak lasu połeć przepadła w zaświaty i mógłbyś rzec mi, że już koniec na tym, lecz twoja kolej, iść, na siebie liczyć, łazić za echem tam gdzie drzew i krzewów wachlarze koron niezliczonych niczym darciem podniebnym z powiewu do wiewu zrywają chmury, kruszą głazów zastój, a gdzie masz łazić? a łaź tam i łaź tu, i póki ścieżek jak linii na dłoni nie wyrwiesz z boru, którym wyobraźnia, będą ci wiatry tylko myśli gonić, gdzieś sam nie ruszył, samemu nie zajrzał i kwiecia z łąk też nie zbierał od razu z łazidła czasem trudno przejść do łazu. -------------------------------------------------- od autora: Łaz – miejscowość pod Chorzelami – jakieś 8 km; nazwa Łazu pochodzi od miejsca po wykarczowaniu lub wypaleniu lasu; istnieje też wyraz „Łazy” oznaczający łąki.

Michale - piekne to choć malutkie te cztery oczy bardzo słowiańskie z ukłonikiem i pozdrówką MN