Messalin_Nagietka

Messalinie, przemyślałem Twoją uwagę, pokombinowałem i... chyba zostawię tak jak jest. Bardziej istotne w tym wersie jest dla mnie światło więc próbowałem zrobić coś z przebłyskami... ale tutaj okazało się, że one też są jak najbardziej na miejscu (moim zdaniem), czyli trudno je czymś zastąpić, ponieważ coś może świecić w sposób ciągły lub zapalać się na chwilę, czyli błyskać. O taki stan "światłości" właśnie mi chodziło. Może kiedyś zmienię te przbłyski, ale dziś jestem mało kreatywny. Oo, zacząłem o keatywności i coś mi błysnęło. Może dam: "z nikłego światła" - lepiej? Dziękuję za zainteresowanie okazane temu utworkowi. Kłaniam się uniżenie i Pozdrawiam Serdecznie ale z Ciebie uparciuch, hi - ok - niech Ci będzie - w końcu jestem fizyk i od strony realnej może na Twój wiersz patrzę z ukłonikiem i pozdrówką MN

dębią w dębinach gałęzie gdy czasem zamiast żołędzi kasztan się pojawi cudak – wołają – jakże to i ma się takowe drzewce, do którego zawiść ni zowąd liśćmi odrasta od reszty, szumi co rosłe, oj, podmuchu wiesz, ty co tu się stało, że wśród białych czarne jak plama jaka po dębinie straszy, otrząsać w deszczu tydzień chyba zajmie, a potem suszyć i zgłodniałym kaszy ni zowąd trzeba dać jak niosła przestrzeń, szumi co rosłe, oj podmuchu, wiesz, że kasza nie zdrzewi, nawet gdyby pluć w nią, a kasztan może być maścią prusaka, ale w dębinach jakby nic, wciąż dudlą i gdyby mieli wzrok mogli by skakać sobie do oczu i insze obwiniać, że szumi, wierz mi, dębieje w dębinach. ---------------------------------------------- od autora: Dębiny – pow. przasnyski (ok. 10 km od Przasnysza), gleby we wsi żyzne obecnie częściowo zdrenowane. Nazwa świadczy, że rosły tu dęby. Jeszcze teraz jest spora domieszka dorodnych dębów w dębińskim lesie. W jednej z chłopskich zagród znajduje się pomnik przyrody - lipa drobnolistna o obwodzie na wysokości 1,3 m - 280 cm. Prus – w średniowieczu na Mazowszu tak mawiano o koniu.

sorka, nie załapałem Stefanie z ukłonikiem i pozdrówką MN Widać coś sknociłem. pzdr ej tam, odrazu knocić, napisałem poprzednio o sobie z ukłonikiem i pozdrówką MN

Dziękuję Macieju i Jacku ukłoniki i pozdrówko MN

Witku dziękuję, straszny ze mnie gapa, próbowałem coś na szybko zmienić, poprawić i pogorszyłem tylko niezauważonym przeze mnie powtórzeniem. Pozdrawiam serdecznie Leszek :) ok - wporządku - nie chciałem się czepiać - tylko wskazać jakieś niedodłubanie z ukłonikiem i pozdrowką mn

Jacku - krótko - dziękuję z ukłonikiem i pozdrówką MN

Oscar - co do wytkniętych mi spraw to troszkę i masz rację i nie masz - i na tym właśnie polega cała poezja, że ludzie się dogadują, albo kłócą, ale nie wyśmiewają z ukłonikiem i pozdrówką MN

bardzo mi miło Stefanie - ostatnio jakoś tak często wracam w te swoje rejony z ukłonikiem i pozdrówką MN

Kalino - przepraszam, że dopiero teraz - jeśli Ci się podobał ten wiersz - to bardzo się cieszę z ukłonikiem i pozdrówką MN

przebłysków świadomości przebłysków geniuszu czyli nie tylko światło "błyszczy", a światło, które nas oświeca nie zawsze jest światłem fizycznym, ale oczywiście masz rację olśniewające zestawienie to nie jest trawa wypłowiała, sucha (siano)- więc też nie zawsze zielona fragment słowa często ma zupełnie inne znazenie niż całe słowo, czasem zupełnie przeciwne obraz więc nie może być do końca pełny i prawdziwy "niedosłuchane" gdyż powód "niedosłuchania" leży wyłącznie po stronie ograniczonego słuchającego oj, tutaj chyba się nie obronię wyszło na to że "kolekcjonuję dni"- tak to odebrałeś? dzień za dniem, codzennie moja wina- niejasne sformułowanie, a wiersz miał być taki prosty... Było mi miło gościć Jeszcze raz Dzięki za "czepnięcie się" i Serdecznie Pozdrawiam zacznę od "przebłysków" - dalej jestem za samymi "przebłyskami" bo "światło" niczego tu nie wnosi co do niedosłuchania - to troszkę mnie przekonałeś co do "dni" - to sam widzisz mi też było miło - a tak w ogóle to nie lubię rozbierać wiersza na takie poszczególne skrawki - za co przepraszam - spróbuję by się to nie powtórzyło z ukłonikiem i pozdrówką MN

Dziękuję za miłą wizytę. Przyznam się, że nie sugerowałem się "narysuję dla Ciebie aniołka", a raczej powodem stało się malarstwo Egona Schiele'go i wiersz Szymborskiej "Radość pisania".Pozdrawiam serdecznie. rozumiem - mimo wszystko sam wiersz nie przedstawia tego - ale będę pamiętał by w kolejnych Twoich wierszach nie wytykać - tylko spróbować wejść w Twój krajobraz z ukłonikiem i pozdrówką MN

Nie bywa łatwo dziadkowi rodzić. Dzięki za ocenę. ej tam, dziadku, z tej choroby da radę się wydobyć, ale co ja tam nie lekarz, więc porady nie będzie,, wiem, że trudno napisać coś odkrywczego, poezja - to ciężki temat z ukłonikiem i pozdrówką MN

no to znaczy, że geografię masz w paluszku dziękuję za miły koment z ukłonikiem i pozdrówką MN

to gdzie Ty żyjesz Hewko - tu w Polsce zawsze na minusie z ukłonikiem i pozdrówką MN

sorka, nie załapałem Stefanie z ukłonikiem i pozdrówką MN

Leszku - wiersz rzeczywiście wart lepszego zakończenia, a może byś nim zawirował na wietrze jakimś "wykrojem"? bo bardzo muzycznie się w nim zrobiło, poza tym "wypełniają" pojawia się dwa razy w tym samym miejscu, powiesz, no i co z tego, ano z tego, że troszkę zawęźla to wyobraźnię, jajć, sory, że tyle dołożyłem, ale spróbuj coś poprawić z ukłonikiem i pozdrówką MN

przepraszam, że tak natarczywy byłem, ale teraz to ten wiersz wygląda cudo-miodzik z ukłonikiem i pozdrówką MN

ja też skończyłem z fajkami z ukłonikiem i pozdrówką MN

ok Kalono - rozumiem - ostatnio nie miałem głowy do komentów, a ja nie potrafię urzekać, może wiersz, a co do poprawek, to śmiało , śmialutko, zawsze jestem otwarty z ukłonikiem i pozdrówką MN

przeczytał Oscarze, czyta z ukłonikiem i pozdrówką MN

może i masz rację - Jacku - ja cały czas poszukuję - dzięki za uwagę z ukłonikiem i pozdrówką MN

dziękuję Stefanie że zajrzałeś tu z ukłonikiem i pozdrówką MN

no tak już poprawiłem, kurczaki, żeby tak zapomnieć o "ą", hihihihi zasem się zdarza z ukłonikiem i pozdrówką MN

Włodzimierzu - jakoś nie tak, nie chce się mi niczego napisać, choć jedno - kiedyś też o mało w taki ciąg nie wpadłem, bez sensu, sory z ukłonikiem i pozdrówką MN

Stefanie - ostatek wiersza utkwił mi najbardziej będę wiedział i pamiętał, jak to się rodzi wiersz, mimo wszystko całość jakby nie dla mnie, takie trywializmy nasapałeś, a stać Cię na więcej z ukłonikiem i pozdrówką MN