Messalin_Nagietka

już poprawiłem, wiesz, czasem się zdarza, dzięki za zauważenie z ukłonikiem i pozdrówką MN ps. co do długości, no to sorka, bywały dłuższe, staram się ograniczyć

To M.N. nie zna ostatnich rozkazów Bezeta, i takie tu...Niechaj popatrzy ja Stasia wyżej lojalnie. P.S. Oczywiście, wiersz-obrazek świetny. o co chodzi, kto co komu zabrania? z ukłonikiem i pozdrówką MN

hej, na Omulwii, jakby kto toń strugał, cięte przebłyski skrawków nieba w fali, przedziera z brzegu trącona Binduga, wiatr ją na wodzie z wyobraźnią scalił, a wieś od spławu bali ma swą nazwę, lecz czy to dzisiaj dla tutejszych ważne? gdy bieda zewsząd i do wnętrza, byle przeżyć do wiosny, by następną zacząć, panie – figurki dwie, od wieku krzywe, znaczą wsi krańce, lecz czy człowiek ma co do Jezu Chrysta i Nepomucena, warto co w losie ich jak w naszym zmieniać? nawet jałowce, choć zapachem niosą, ciemniej zielenią niż gdziekolwiek indziej, jakby ich miała kostureńka kosą chlasnąć, bo cóż tam tutaj jeszcze wyjdzie, prócz strug i marud ciętych na Omulwii, weź się żywocie kiedyś w końcu urwij! -------------------------------------------------- od autora: Binduga – wieś w powiecie przasnyskim. Trasa z Chorzel, przez Krukowo, na północ w kierunku rzeki Omulwi, nad brzegiem której znajduje się wieś Binduga, świadcząca o tym, że znajdowało się tu miejsce spławu drewna (binduga, winduga). Z zabytków znajduje się tu figura przydrożna z połowy XIX wieku, drewniana, z ludową rzeźbą św. Jana Nepomucena i Chrystusa Frasobliwego. Z pomników przyrody znajduje się tu grupa jałowców (Działki nadleśnictwa, przejęte po Żengocie).

tak jakby - akurat ta miejscowość już nie istnieje, natomiast za każdym razem próbuję znaleźć coś tamtejszego lub przynajmniej coś co w okolicy było używane w "niewczasie", ale tak ostatecznie - to przyznam się, że dokładnie nie badam niczego pod szkiełkiem, żebyś mnie miał mylić z jakimś fanatykiem gwary, ot, troszkę mnie to pociągnęło i zamierzam wypełnić lukę swymi wersami, jeśli chcesz możesz się przyłączyć, miejsca dość z ukłonikiem i pozdrówką MN z chęcią ale niestety byłoby to trudne ja raczej wybrałem szastanie znaczeniami lengwizmem i trochę podświadomą manipulacją czytelnikiem i tak się składa że mam duże braki w obrazowaniu może kiedyś jak będę bardziej wszechstronny, a wracając do tematu właśnie to zauważyłem bo w jakiś wierszy wcześniej nie pasowało mi "ni" do pewnego regiony a tam taki szkopuł :) "ni"? - widzę, że mam do czynienia z wnikliwym czytelnikiem, spytam więc, do jakiego regionu pasuje te "ni", jeśli oczywiscie można? z ukłonikiem i pozdrówką MN

raz Żebro, Idzik, Kordek i Marciszem, wsławieni zbóje, stali nocą w borze, a bór ich poznał i opryszków w nisze wplótł, jak w kokony, może im pomorze poleżeć trochę w zaszumiałej zielni, trzeba ich będzie do świtu doczernić, stąd ściskiem zielsko i gałęzie liśćmi, aż soki poszły, gdzieś tam zaskrzypiało i oby tylko cały dzionek przyćmić i księżyc nocą i za dnia to samo i tak od lata do lata wciąż leżą, za zgubę daną i ludziom i zwierzom, kiedyś się zbudzą, to pewne jak drzewa, które raz jeden ścięto ze zbójami, by chaty stawiać, potem je ogrzewać, a dziś oblepiać przestrzenie nazwami, jak niegdyś w borze, tak na wiatr niech tli się Żebro: Idziki, Kordki i Marcisze, i kto tam pomny ciernistego boru i z pól wyłapie pieśń wietrzną i w chwili spojrzy na chmury, wnet ujrzy z wieczoru z wylęgłych drabów tęczowych motyli, co zapisane było – wzeszło słowem, i stąd też nazwa - Czernice Borowe. ------------------------------------------------------ od autora: Czernice Borowe - wieś z siedzibą urzędu gminy (pow. przasnyski – jakieś 12 km od Przasnysza). W XIV wieku w posiadaniu rodziny herbu Lubicz. Pochodził z niej Jakub Poczta, podsędek a później sędzia ciechanowski. W XV wieku w rękach rodziny Boleściców (Jastrzębców) od wieku XVI zwanych Czernickimi. Nazwa wsi jest topograficzna, oznacza osadę założoną w pobliżu ciemnych borów, stąd dodatkowe określenie Borowe. Wokół Czernic położone są wsie wraz z przysiółkami o nazwie Zebry: Idźki, Kordy, Marcisze. Występują tu imiona: Żebro, Idzi, Kord, Marcin.

tak jakby - akurat ta miejscowość już nie istnieje, natomiast za każdym razem próbuję znaleźć coś tamtejszego lub przynajmniej coś co w okolicy było używane w "niewczasie", ale tak ostatecznie - to przyznam się, że dokładnie nie badam niczego pod szkiełkiem, żebyś mnie miał mylić z jakimś fanatykiem gwary, ot, troszkę mnie to pociągnęło i zamierzam wypełnić lukę swymi wersami, jeśli chcesz możesz się przyłączyć, miejsca dość z ukłonikiem i pozdrówką MN

wiesz, nie znam gościa, na tyle by mu palić, czy co, ale niektórzy potrafią nieźle zarobić, tak, wiem, że pręgierz stoi we Wrocławiu, wiele razy pod nim siadałem i jakoś tak mrużyłem oczy by współczesność objechać do jakiś odległych czasów z ukłonikiem i pozdrówką MN ps. ten gość od zarabiania na poezji był laureatem ponad 300 konkursów

Darku - to modlitwa? czy może eksperyment? jeśli to drugie to wiadomo, nie wszystkie reakcje wychodzą tak jak je moznaby było zaprojektować z ukłonikiem i pozdrówką MN

Piotrze - proponuję Ci abyś najpierw zajął się rymowaniem wyrazów dwusylabowych, tu troszkę nudzi się człek z ukłonikiem i pozdrówką MN

Marku - o co tu chodzi? z ukłonikiem i pozdrówką MN

Gwyneth - z supłania można więcej wydusić, wiem, że istnieje taka japońska sztuka wiązania sznurem, może coś o niej wiesz? z ukłonikiem i pozdrówką MN

Sebastianie - nie wiem, czy miłość tu, czy rozkład na substrakty czegoś co się nazywa mieleniem myśli, środek nic a nic nie daje możliwości zrozumienia sensu z ukłonikiem i pozdrówką MN

Michale - czy to jakiś współczesny poemat? bo w ogóle nie chciało się czytać, taki mało zachcający z ukłonikiem i pozdrówką MN

dzięki Kalino za koment - no to mamy oboje tak samo z ukłonikiem i pozdrówką MN

ej tam - to tylko słowa - ścigać się nie mam zamiaru, ale dziękuję Stefanie z ukłonikiem i pozdrówką MN

Tak jest. a. dziękuję MN

rozumiem, że teraz jest możliwość raz na 24h w dziale Z? MN

na Patołęce prusowe gonitwy, choć wiatr ich sprawcą, ktoś tam czasem wyzna, że widział grzywę, co na miarę brzytwy cięła powietrze, a po niej golizna i stukot kopyt i nagle ni zowąd, coś tknęło trawę, jak pisane słowo, co rwie jasności cieniem korytarzy, po których często rozeznać się nie da, znać, niedowiarkom największym się zdarzy wejść w głębię myśli, choć miast wody gleba i nijak pojąć wśród porwanych ścieżek, jak w Patołęce, tak i na papierze, i byle jeszcze kto się tam odważył przyznać, widziałem, iż końskie kontury mgła w ramie niosła z naziemnych ołtarzy, drąc, co po drodze, kopyta wypruły, słowo za słowem staje się językiem a w Patołęce znowu jakby wicher. ---------------------------------------------- od autora: Patołęka – pow. przasnyski (ok. 2 km od Bartnik), wieś, której już nie ma, prawdopodobnie nazwa wsi powstała od łąk, które należały do gospodarza o imieniu Patyk. Prus – w średniowieczu na Mazowszu tak mawiano o koniu.

Masz rację Marku - przyznam się, że kuleję z tą interpunkcją, ech - dzięki za uwagę, postaram się poprawić z ukłonikiem i pozdrówką MN

całkiem możliwe co kolega prawi, ale pręgierz to odległe słowo - żadne nowatorstwo, a sam temat też taki - choć bolący - często i wokół ... - jeśli Włodzimierzu Twoim nowatorstwem jest poezja to wydaje mi się, że wystarczy słów - nic, prócz tego co napisałem, nie można jej zarzucić z ukłonikiem i pozdrówką MN ps. tak dla ciekawostki, znam pewnego gościa (ot z widzenia), który w kilku konkursach poetyckich jednym wierszem ściął pokaźną sumkę, wiersz ten posiadał właśnię tę symboliczna nutkę kobiety, mężczyzny i nowonarodzonego dziecka. absolutnie tegoż Włodzimierzu nie wytykam Ci, jedynie chciałbym wskazać, że moze innowacji tu brak?

Witku dziekuję za opinię. Co do zagmatwania to bardzo cienka jest linia miedzy dosłownością i zagmatwaniem. Puentę dość dosłowną chyba jednak zostawię, gdyż dobrze ona odzwierciedla naszą przywarę narodową, że polak mądry po szkodzie i zamiast zastanowić się przed, to wzdycha po. Pozdrawaim Leszek to może "czemuż jest tylu" i bedzie spoko, co Ty na to? z ukłonikiem i pozdrówką MN

Jimmy - no nie wiem czy standard - ot tak mnie ciapnęło w 5 minutek któregoś dnia dosiąść do tej miejscowości, ups, ale to tylko takie przechwałki, niezmiernie mi przyjemnie, że czytasz i komenta sypiesz z ukłonikiem i pozdrówką MN

to spróbuję też coś samemu - dołożyć się w wątku oczywiście, bez konkurencji z ukłonikiem i pozdrówką MN

dzięki Stefanie - za te pastelowe kolory - wiesz , jak człek stoi z bliska to nie wiele widzi z ukłonikiem i pozdrówką MN Macać trza. jeśli "ma-co" to "ma-ca" - jeśli "ma-cem", hi z ukłonikiem i pozdrówką MN

dzięki Tali - zapraszam, zajrzyj - pewnie co i "inszego" znajdziesz z ukłonikiem i pozdrówką MN