Sylwester_Lasota

Nie ma za co. Bardzo ładny i klimatyczny sonet. Pozdrawiam serdecznie :)

Też rozumiem ten zabieg, z tym że pozostawiam sobie prawo nie zgodzić się na niego, czego dałem powyżej wyraz. Kiedyś idąc drogą, zerwałem jabłko z sadu, który znajdował się przy drodze. Pogonił mnie jego właściciel. Zapytałem za co? Przecież to tylko jedno jabłko. Odpowiedział: A co będzie jeśli każdy przechodzący tędy zerwie jedno jabłko? Myślę, że miał rację. Jeśli zgodzimy się na zrywanie jabłek z naszego sadu, to wkrótce zostaną nam jedynie liście ;).

Dla mnie NIE, bo nie jestem za wstawianiem, jako motywu rozpoczynającego, wątek linków do czegoś co jest gdzieś tam w sieci. Mówiąc szczerze, to nie jestem pewny czy jest to zgodne z regulaminem portalu. Wydaje mi się, że był już taki przypadek i autor został zmuszony przez administrację do umieszczenia swojego tekstu na stronie zamiast odsyłającego do niego odnośnika. Moim zdaniem, reakcja zupełnie zrozumiała. Co do samego tekstu, to muszę przyznać, że nawet niezły. Pozdrawiam

Są naprawdę dobre momenty, ale całość jeszcze do dopracowania. Pozdrawiam serdecznie :)

Tomass, gdyby istniał jakikolwiek dowód, niepotrzebna byłaby wiara. To o czym piszesz, to mogą być, ostatecznie, jedynie poszlaki :). Też jestem przekonany, że twórcy SI starają się stworzyć jedynie symulację ludzkiego procesu myślowego, a ślepa mrówka jest bardziej żywa od robota sterowanego przez system operujący na najnowszych procesorach, ale to ciągle nie jest żaden dowód... I ciągle są pytania :). Dziękuję za komentarz i pozdrawiam serdecznie :)

Kto wcisnął w to ciało pragnienie rozkoszy? Kto wpisał obawę przed odrzuceniem? Kto dał mi zasady i prawo je łamać? Kto wskazał pokrętną drogę do Ciebie? Kto dał mi nadzieję? I kto ją odebrał? Czy dobry, czy podły, co się z nim ściera? Lecz jeśli, jak mówią, w ogóle nic nie ma, to skąd się te biorą wszystkie zmyślenia?

Czarek, to jest bardzo, bardzo dobry wiersz. Mam jakieś niejasne odczucie, że już go gdzieś czytałem. Nie wiem czy to możliwe, bo ani przypomnieć sobie, ani znaleźć nie mogę. Nienmiej jeszcze raz powtórzę: Bardzo Dobry Wiersz. Powiedzmy, na miarę Tuwima. Kłaniam się nisko i serdecznie pozdrawiam.

Moim zdaniem wers 'a mam stopy jak nieba błękitu' jest niepoprawny gramatycznie. Pozdrawiam

Byłem, czytałem :) Pozdrawiam

Też mi zakończenie nie pasuje. Poza tym dość ciekawie. Pozdrawiam

myślę, że tu nie ma przypadków :) :) :)

Kolejny d o b r y wiersz. Pozdrawiam serdecznie :)

Taki sielankowy obrazek, nic ponadto, w moim odczuciu. Pozdrawiam serdecznie :)

Tak, w takich okolicznościach dość często pojawia się pytanie: gdzie leży granica pomiędzy poezją, prozą?

Dziękuję :) Hej. :)

Dzięki :). Ach, taka mała niekonsekwencja... ;) Pozdrawiam serdecznie :)

@beta_b Dzięki :)

Napiszę szczerze, dopiero po przeczytaniu komentarzy COŚ do mnie dotarło :) Pozdrawiam serdecznie :)

Proszę bardzo, przeczytaj głośno "w wzruszeniu"... Ciężko. Prawda? Nie lepiej "we wzruszeniu"? Pozdrawiam :)

Evelino, po pierwsze za dużo rymów częstochowskich.... :) Pozdrawiam serdecznie :)

No, zatrzymałaś mnie na chwilę... Pozdrawiam serdecznie :)

Tak, jest taka tendencja propagowana dość powszechnie i wielokrotnie pojawiająca się chociażby w memach na fb. Ogólnie wiersz całkiem niezły, problem w tym, że im dłużej żyję tym bardziej z takim podejściem do życia się nie zgadzam. Uważam, że przeszłość jest bardzo ważna, bo to ona pozwala nam obecnie "oddychać", a przyszłość jest również ważna, ponieważ nią będą oddychać ci, którzy po nas przyjdą, więc troska o nią powinna przejawiać się w trosce o teraźniejszość, a nie tylko "oddychaniem" nią. Itd., itp. Pozdrawiam serdecznie :)

D o b r e !!! Pozdrawiam serdecznie :)

No tak, ale trzeba wcześniej do niej jakoś dotrzeć przez ten lodowy horror ;) :)

Nie