Jacek_Suchowicz

Drogi Heniu słusznie prawisz ale w głowach nie przestawisz wszystko dzisiaj poszło dalej chłop samotny nie zostaje gdy się znudzą białogłowy wtedy wrażeń szuka nowych i nie wiedzieć jak dlaczego w związku owszem jest z kolegą a z tym parciem co tu gadać raz on chłop jest a raz baba ale skończmy myśli ważkie niechaj żyją wszyscy z ptaszkiem :))

w nadmiarze wrażeń zmierzamy donikąd poprzez witryny kolorowych sklepów umarła dawno zwykła ludzka cichość musimy dążyć choć nam brak oddechu bat finansowy kieszenie opróżnił w mózgach lasują gadające głowy wciskany system dba by nie rozróżnić miałkiego kłamstwa od wartości dobrych rzucamy pliki zdań niedomówionych aby żałować tego co nie było czasami odejść każde w swoją stronę lecz zawsze złączy bezgraniczna miłość

te serca w oknach wzrok przykuwają wzbudzają zazdrość oraz szacunek lecz dziś nie w modzie jest jakaś stałość naprawdę kochać - jeszcze ktoś umie? pozdrawiam Jacek

dzięki na tańce za krótko pozdrawiam Jacek

płyną pory roku gdzieś obok nas dzięki pozdrawiam Jacek

Krysiu, aż nie wiem co mam napisać (cały w pąsach) - miło mi dzięki i serdecznie pozdrawiam Jacek

co by nie powiedzieć napisane z pazurem pozdrawiam Jacek

ładnie: dziewczyna na drabinie jest w kiecce niezbyt długiej na licu uśmiech płynie na wargach wilgoć róży pozdrawiam Jacek

czasem się uda gdzieś tam przeskoczyć na jakąś górę chyba lodową lecz stale trzeba się z życiem droczyć i zakazany omijać owoc pozdrawiam Jacek

dzięki ale w przeciwieństwie do kotów jeszcze wiosny nie poczułem pozdrawiam Jacek

prawdziwa miłość kreuje życie. Wiersz na chmurne "duchowo" dni... ;) a ja o lecie myślę obficie w upalnym słońcu kochaną być to chyba tak miało być:)) pozdrawiam Jacek

druga strofa ładna a swoją drogą: "czy ten pan lub pani znów chcą być zakochani czy ta pani tego pana ma?" ona znów wzdycha wierszem pisząc słowa najszczersze chcąc środek tego pana znać pozdrawiam Jacek

kocur przeleżał niedzielę w oknie zapach wędzonki pyszczek dopieszcza kiedy apetyt rozum przerośnie to także temat wiersza dla wieszcza :))))) pozdrawiam Jacek

każdy gdy szuka, to w końcu znajdzie bo też każdemu inna pisana bywa, że czasem znienacka najdzie potrafi rzucić cię na kolana albo całuje z czułością w rękę lub zafunduje słodki pysiaczek lecz po cóż pisać mówić coś więcej ona wypełnia istnienie nasze:) pozdrawiam Jacek

a ile si e jeszcze zrobi tego nikt nie wie dzięki pozdrawiam Jacek ps. a ponoć w lato kocha się bardziej gorąco

tych pór jest więcej jeśli policzysz osiem lub dziesięć a może tuzin każda od innych życiowych życzeń przychodzą do nas pragną nam służyć lecz my pędzimy z obłędem w oczach miast żyć spokojnie wieźć życie proste na ziemi niebo pragniemy dostać i nie umiemy pór takich dostrzec odchodzą za tym pomiędzy kwiaty na drugie strony przechodzą luster i tylko zegar stary cykaty wybije cicho kolejną pustkę więc otwórz oczy i zerwij klapki daj innym szansę zrób coś dla ducha bo świat naprawdę jest bardzo łatwy a my gmatwamy miast sercem słuchać Twe pióro zawsze w mych wiadomościach bo umiesz podejść kreując nastrój miło od Ciebie drobny wiersz dostać telepatycznie zagarniam czas Twój :))) dzięki Pozdrawiam Jacek

o tej porze roku jeszcze szaro-bury z plamami brudnego śniegu - nic ciekawego dziękuję i pozdrawiam Jacek

obrazek obyczajowy - ale czy poezja nie sięga brukowca znaczy bruku :) pozdrawiam Jacek

też zaczytałem się te "porównania" i "kołysania" - czy wyszło przypadkowo "zgrzytanie złożeń myśli" - odważna metafora powyższe uwagi nic nie ujmują treści wiersza - oczywiście treść super do wiersza jeszcze wrócę pozdrawiam Jacek

Znów za oknami słota zimowa, śnieg razem z deszczem wyprawia harce. Czule wspominam jesieni powab; liście lecące wraz z nutą walca, gamy kolorów zdobiących drzewa, mgiełkę nad łąką, co puchem ścieli. Dziś wszystko moknie wilgocią nieba; świat raz przy czerni, a raz przy bieli. Wiodą przez życie płonące serca, kochają jawnie czasem i skrycie. Prawdziwa miłość jest zawsze wielka, mimo pór roku kreuje życie.

pomimo tych pochwał wprowadź korektę konsekwentnie siódemka na całości a końcówka; ale niech przybędzie król "Jakby głowa jakby tułów" - 8 pozdrawiam Jacek

nigdy nie rzucił w nie cyklamenem ani hiacyntem czy też kaktusem czasami tylko posmyrał wenę w miejsce co człeka najbardziej kusi nigdy nie skarżył się na niedolę udręki znosił w ciszy alkowy teraz skruszony na łożu poległ testament pisać nagle gotowy miast ból odczuwać za swoje grzechy owszem go bolą niepopełnione oko figlarne pragnie uciechy to kokieteria ale nie koniec więc pisz nam wiersze wspaniały Heniu kosmate myśli niech legną w grobie swój pazur twórczy nie chowaj w cieniu bo w kalendarzu znowu Dzień Kobiet :))) pozdrawiam Jacek

esencja jest bardzo życiowa stosujesz ją przecież na co dzień z rozkoszą ktoś pieści Twój powab rozpala cię całą jak ogień:)) ars amandi pozdrawiam Jacek

bajka egzystencjalna - metaforyczna dobrze się czyta pozdrawiam Jacek

widać dobry warsztat i rymy. czekam na dalsze pozdrawiam Jacek