Jacek_Suchowicz

dzięki tekst stał się wielowymiarowy - samodzielny dzięki Pozdrawiam

bardzo proszę ale za każdym razem proszę podawać autora:))))))))))) Pozdrawiam

tak jako komentarz do Twojego wiersza - zainspirowałeś mnie dokładnie i pewno by komentarzem został ale jak się zacząłem zastanawiać to go usamodzielniłem:) Dzięki pozdrawiam Jacek

jeśli tylko siedzą w domach - wątpliwe szczęście;) Pozdrawiam

autor doszedł do wniosku, że każdy tytuł ograniczyłby myślenie czytelnika czyli sprofanował wiersz Dzięki Pozdrawiam Dzięki Waldemarze :) Pozdrawiam

a jeśli siedzicie już w domach spróbujcie raz siebie pokonać zawalczcie o siebie ze sobą niech życie w was płynie nie obok bo na to się stało to wszystko by owczy zatrzymać pęd istot w domowej pozwolić im ciszy swe życie raz jeszcze przemyśleć świat zmienić i słowem i czynem pytając quo vadis Domine był komentarzem ale może samodzielnie funkcjonować

Ludzie sądzą po czynach, ale faktów nie widzą. A czy ktoś ją przytulił, ktoś darował jej miłość, ktoś ją kiedyś pochwalił, dobrym słowem przygarnął, pokazując świat lepszy - nie margines i marność. Ciepła owszem zaznała, ale tylko od pieca. O czułości szacunku nic nie rzekło jej echo. Ludzie sądzą po czynach, ale faktów nie jarzą, lecz Ten z Góry zrozumie i miłością obdarzy. pozdrawiam ps przypomina się stara jak świat dykteryjka: Żyła sobie w pewnej rodzinie dziewczynka, której rodzice nie poświęcali czasu. Dorastała bez miłości, akceptacji i dobrego słowa. Pragnąć być akceptowaną, sama zaczęła szukać akceptacji i miłości u innych. I w miarę dorastania szukała ją chłopaków spełniając ich oczekiwania (sex i narkotyki), aż w końcu została prostytutką i została zamordowana przez własnego alfonsa. Do piekła iść nie chciała, więc poszła do nieba. A tam w bramie św Piotr stoi z Panem Bogiem. Stanęła przed nimi. Św Piotr spojrzał na nią: Panie Boże, Ty chyba do nieba jej nie wpuścisz? Na co Bóg; Wpuść ją - rozliczymy tych, co ją wychowali

a jeśli siedzicie już w domach spróbujcie raz siebie pokonać zawalczcie o siebie ze sobą niech życie w was płynie nie obok bo na to się stało to wszystko by owczy zatrzymać pęd istot w domowej pozwolić im ciszy swe życie raz jeszcze przemyśleć świat zmienić i słowem i czynem pytając quo vadis Domine pozdrawiam

Nie mów chop, bo w tej dziedzinie jeszcze wiele przed nami A swoją drogą masz rację: takie zdjecia prawdziwe malowane swiatlem, maja swego rodzaju dusze coś w tym jest, ludziom wrażliwym przekazują więcej jak nam się wydaje Można by toczyć dywagacje: czy to fotograf nadaje duszę, czy też ducha mają fotografowane miejsca ludzie czy przedmioty i co właściwie jest artyzmem w dobie obróbki , nasycenia barw i wszelkiego rodzaju fotomontaży. A jednak jest coś takiego, że przed nielicznymi fotografiami człek staje i dzioba otwiera z wrażenia. Pozdrawiam

już tak nie do końca - lustrzanki powyżej 20Mpx programy do obróbki i monitory typ Oled robią swoje jest na co popatrzeć :)

wspomnienia płynami się zalewa koreks a powiększalnik pieści kadr wywoływacze i utrwalacz na białej kartce tworzą akt a czas zawłaszczył je dokładnie strzegąc reżimem głębię barw a dzisiaj pstryk i zdjęcie same na monitorze zaraz masz :) Pozdrawiam

Dzięki za ten deseń - zrób żeby nie haczyło - ma to być wiersz rymowany a on ma swoje prawa i pomyśl: …Teatr mój widzę ogromny, wielkie powietrzne przestrzenie, ludzie je pełnią i cienie, ja jestem grze ich przytomny … Wyspianski i spróbuj dalej ożywić tę pustą mroczą scenę - tyle tam się może wydarzyć Pozdrawiam ps w ten sam "deseń"

już od dawna jestem dziadkiem kotek mi podaje łapkę a i mruczka już się łasi by za uszkiem drapnąć czasem gdy ma michę pies mój Fado okazuje wielką radość

dlaczego dziękujesz paniom między wierszami - podziękuj normalnie bez infekcji:))) Pozdrawiam ps taki duży a jeszcze się czai

coś z rytmem nie tak - sam popraw (chyba ma być 5/5) nagle zaduma znikąd przychodzi gdy z pustej sceny odgłosy słychać wraz z chłodem mrówki biegną przez odzież sam wmawiasz w siebie to wszystko lipa zda się z balkonu cichy monolog zawłaszcza ciemność uśpionej sceny jakby cień Julii rozpaczał stojąc czemu Romeo rodu nie zmieni w sennym półmroku sam się potykam coś się przewraca tnie ciszę hałas i w jednej chwili ciemny cień znika a dudni echem puściutka sala Pozdrawiam

po buziakach co tu gdybać chyba można dokazywć więc się wezmę za studenta i wymęczę by pamiętał a z chłopakiem inna gratka wymorduję do ostataka

Może aż tak głębokich nie, ale przede wszystkim luzu. Każdy z nas widzi temat po swojemu i ma do tego prawo. Przytakiwanie sobie wzajemne byłoby nudne. Masz rację ciut ochłońmy - w uśmiechu W 2008 roku napisałem taki zoned: Od ponad wieku, wypełnia salonik rzekłbyś kanapa, lecz inaczej zwana, Stelaż z mahoniu, materiał czerwony, to stary szezlong - albo otomana. Tkwiłby ten mebel cały wiek następny, miękkością swoją służąc każdej parze, Lecz los okrutny w złości niepojętej zesłał bieg innych tych najgorszych zdarzeń. Przybyła para, rozpalone lica. Postury słusznej, ponad meter wagi. Ona nietknięta prawdziwa dziewica, on już z niejedną piwo sobie ważył. Czasu, jak zwykle, bywa zawsze mało. Przeto od razu wzięli się do rzeczy. Zgubieni w fałdkach rozkosznego ciała, mieli co pieścić - temu nikt nie przeczy. Ogniste wrota, naciera jelonek, lecz zamek sztywny - ani myśli ulec! Dziewica w sile lat dzieści skończone więc skok z rozbiegu - ona wrzeszczy z bólu. Gdyż razem z zamkiem sprężyny strzeliły dziurawiąc ostro niewiastę od tyłu. Przebite lędźwie i krew tryska z żyły. Zwieńczył tę mi.ość operacją chirurg. Wiekowy mebel żywot już zakończył, lecz jeszcze zechciej morału wysłuchać; Jeśli przypadkiem z dziewicą się łączysz, to zapamiętaj: pod pupę - poducha Pozdrawiam ps prośba nie rozbieraj tego na czynniki pierwsze:)

super to lubię dzięki poprzestawiałeś i ok a co z częścią refleksyjną A ja czuję się błogo, jestem paziem wiosny to zdanie zmusza do głębokiej refleksji :))) Pozdrawiam

Tomku może ustalmy jest to twór sonetopodobny definicja sonetu: Sonet jest to utwór poetycki składający się z czternastu wersów podzielonych na dwie strofy czterowierszowe oraz dwie trójwierszowe (tercyny) o określonym rozkładzie rymów. Zazwyczaj pierwszych osiem wersów zawiera część opisową lub narracyjną, zaś sześć ostatnich jest częścią refleksyjną jakoś mi brak części refleksyjnej a o układzie rymów nie wspomnę Pozdrawiam :)) ps kiedyś na tym portalu tego rodzaju kawałki nazwano zoned i był konkurs na najlepszy

trzynaście zgłosek w wersie – nie modne takie cóś końcówka z rymem męskim – sprężyłeś się i już czy wyszło dość kulawo już oceniłeś sam lecz w sumie ta zabawa sens głębszy jakiś ma bo chyba przyznać musisz czy tego chcesz czy nie że wers i jego długość środkiem wyrazu jest do wersu jeszcze dorzuć na przykład męski rym wskazany jest w piosence tu stuka jako klin a teraz gdy połączysz temat klimat i treść pomyślisz wszystko złożysz i wiersz już piękny jest tekst wolny lapidarny sens najwznioślejszy ma kobieta najpiękniejsza lecz goła - taki fakt pozdrawiam

nie cierpię białych form, ale dobre to, to:)) gdy słowa kształt tafli przybiorą od nowa lub płynąc spokój wezmą od stoików może rytmem i rymem nadasz nowy powab możliwości jak zawsze jest chyba bez liku pozdrawiam ps. bzdurą jest, że rymy cokolwiek lub kogokolwiek ograniczają

jeżeli umrzesz to zrobimy stypę aby się odkazić wódeczką markową oraz pałaszować pyszną czarną kichę salceson ogórki i żyć dalej zdrowo w tym pijackim widzie Twe zdrowie chlapniemy byś po drugiej stronie radości mógł zaznać bo idzie na lepsze i my nie zginiemy nie grozi nam łapa najgłupszego błazna więc więcej nie marudź wypij strzemiennego te wiraże dziejów tylko uszlachetnią a swoje kawałki z ikrą pisz kolego aby się czytało ciekawie i lekko Pozdrawiam

Bardzo dobry tekst tęsknie za tobą o ty co w progu szkoły stoisz tęsknię za tobą ty na wskroś męski jakże ostrożny ty co łobuzów oraz dyrekcji się nie boisz zatopiony w stoickim spokoju szkolny woźny Pozdrawiam

powiem tak: tekst rozlazły proponuje bez wypełniaczy słowno-czasowych, które niczemu nie służą powstał na długo nim się poznali wyrazistych barwach jego wyobrażeń na płótnie z różnych przeżyć utkanym jak ilustracja do ziszczenia marzeń uczucie wrosło w serca głęboko on drogowskazem był tylko dla niego odbiciem pragnął życie uczynić swej wizji szczęścia pielęgnowanego ... przepraszam za ingerencję, ale namnażanie słów zbędne Pozdrawiam

to ma być villanella 6/6 coś logicznie nie tak - ja bym jeszcze popracował Pozdrawiam ps serducho za podjęcie tej trudnej formy