LessLove

@.KOBIETA. Podobno są smaczne, szczupak też łobuz i też smaczny. Czy jesteś dzisiaj bezgranicznie szczęśliwa? @.KOBIETA. Ale prowokacyjna jesteś, jak zawsze. Trochę jak piranie. Jaka tam z Ciebie poziomkowa Dziewczyna... Jak ten Poeta Ci na to pozwala. To go rozpala?

@.KOBIETA. Lubię dorsza, a Ty? Rekin?

@Mel666 Łatwo otwierasz moje drzwi wyobraźni, Poetko. Pozdrawiam i podziwiam :-) A maj szydzi ze śmierci... ale rodzi zapamiętale to, co umrze... rodzi cmentarze. Zaludniamy cmentarze własną wyobraźnią, a tymczasem -wierzę - są one miejscami porzuconymi przez... zmarłych, którzy pojawiają się tam tylko dla odwiedzających, ale nie po to żeby wylewać żale nad sobą, tylko nad żyjącymi, którzy boją się przejścia... w nieśmiertelność.

@Alicja_Wysocka Just don't hurt me... please

@Benjamin Artur Bardzo piękny wiersz. Pozdrawiam

@Kwiatuszek Bardzo się cieszę, że Ci się spodobała. Ot zwykła historia "niedopasowania", po dopasowaniu...

@Alicja_Wysocka Alice, lej wodę życia w moją duszę, łaknę jej... I nie pisz nigdy, że dajesz sobie wolne z pisaniem, bo to okrutne!

@Alicja_Wysocka To, co nieuchwytne bywa najpiękniejsze, a że czasem niemożliwe, nie znaczy, ze trudu niewarte, przeciwnie. A zdolności krawieckie oczywiste. Szyłaś? Szyjesz? Czy tylko z wody? @wiedźma Ślicznie piszesz o ślicznym wierszu :-) Pięknie jest - prawdziwie kobieco. @Alicja_Wysocka Rym to też sukienka. Okazuje się, że "w nagości" Ten wiersz nie stracił urody. A to przecież nie jest zasada w wierszu i życiu.

@Mel666 Historia osobista i uniwersalna "przechodnia". Wszyscy jesteśmy wędrowcami - od narodzin do (wierzę) Narodzin. Kim (naprawdę) są (za chwilę) byli rodzice, znajomi, przechodnie, kim my jesteśmy (byliśmy/będziemy) dla nich? A czym jest prawda, jak nie wszystkim, co nas porusza, wszystkim na równi, podobnym a niepowtarzalnym. Piękne wizje, znajome i metafizyczne opowiadasz, Mel. Serdecznie Pozdrawiam.

@BPW Na to liczyłem. Pisz... pisz... pisz. Będziemy czytać... Serdecznie Pozdrawiam :-)

@piąteprzezdziesiąte Cii 🤭nie mam uprawnień... Jestem nie tylko nie-poetą, jakimś byłym (bo w czasei nieaktywnym) prozaikiem, ale obecnie skupiam się na piosenkach i 🫢lubię to coraz bardziej, bo jestem też niespełnionym muzykiem. Serdecznie Pozdrawiam ☺️

@Mel666 To jest nowoczesność, świeżość, talent i nadzieja... dla czytelników, dla mnie. Nie zawiedź nas, Mel. Pisz, choćbyś padała, wieczorami. Serdecznie Pozdrawiam :-)

@Alicja_Wysocka Dziękuję, Alice i obiecuję dziękować zawsze, kiedy przyjdziesz... bo przynosisz zapach łąki i nawet ćmy jestem gotów polubić, bo czemu nie. Że brzydkie, a takie ciche, prawie incognito. Serdecznie Cię Pozdrawiam :-)

@Nata_Kruk Dziękuję. To może wina deszczowej pogody? Pozdrawiam Cię Serdecznie :-)

@Charismafilos Słusznie piosenkowo :-) Nie teraz, ale będzie piosenka. Dziękuję za miłe uwagi. Pozdrawiam. @Berenika97 Dziękuję. W to wierzę :-)

@Migrena Dziękuję. Naprawdę tak widzę rolę poezji... A naiwność podobno konserwuje :-) @Alicja_Wysocka Skoro mam potwierdzenie odbioru, nadzieja rośNIE. Pozdrawiam :-) @wiedźma Bardzo Ci dziękuję. To jest pokarm dla wrażliwych, ale to wrażliwcy potrzebują wiary, bo wolę już mają.

@Alicja_Wysocka Skoro mam potwierdzenie odbioru, nadzieja rośNIE. Pozdrawiam :-)

@Migrena Ciekawy i ważny wiersz na temat, któremu poświęciłem opowiadanie w `93, zniewolenie natury człowieka przez cywilizację. Kiedy cywilizacja miasta osacza rozum i próbuje zawładnąć zmysłami, ucieczką jest karmienie zmysłów, a zbliżenie boskim aktem w którym pozostaje pierwotna natura człowieka i... wola Demiurga.

Jeśli znasz słowa prawdziwe Jeśli proste, te konieczne Te z człowieka krwi dorosłe Lub dziecięce, nie dziecinne Te z miliardów serc płaczące Rozdasz życia chleb i wino Zawojujesz świat motylem Rzucisz tłumy na kolana Do modlitwy, lajkowania Nie pogardą, PET tekturą Z elegancką forniturą Wzoru, kopii, kodu, kasty Skłonisz Brata do uśmiechu Jednej myśli niepotrzebnej Która nieba mu przychyli Sens ujawni, Pierwsze Słowo Które w każdym chce się zrodzić Ja w to wierzę, Moja Siostro Znajdziesz swoją miłość pierwszą Która będzie też ostatnią Płomień w duszy, blask w źrenicach Rozdasz tym, co wiarę tracą Napisz wiersz…

@Mel666 Różnie widzimy w Twoim wierszu, każdy patrzy sobą. Ja widzę wyrzut, wyrażony szyderstwem i wołanie o pomoc do Ogrodnika Ogrodu Stworzenia. Mocny, ciekawy wiersz - u Ciebie to norma. Dziękuję za wrażenia :-)

@piąteprzezdziesiąte Zdecydowanie, pończoszkom należy się wiersz :-)

@wiedźma Historia złej bliskości, pięknie opisana "czarująco". A czy złota klatka nie jest czasem lepsza od nie-złotej? 🤭A może życie człowieka, w dowolnym wydaniu, jest klatką, a wyzwolenie przyjdzie po?🫢 A może... klatka jest nam potrzebna, żeby czuć się bezpieczniej za cenę wolności? 🤔Cała socjalizacja uzbraja nas w narzędzia bezpieczeństwa, wzbogaca wiedzę, ale pozbawia wrażliwości, pomaga zobaczyć w konkretny sposób, daje gotowe klisze oceny, które nie muszą być mądrością, ale protezą. Wiemy wiele, ale czy rozumiemy... Dla mnie Twój wiersz jest dobrym powodem refleksji. Dziękuję :-)

@wiedźma Dziury w swetrze, jak dziury w pamięci, jak wyrwane klatki z wielu filmów o nas. Niektóre są raną, inne dobrodziejstwem, bo nie warto i nie sposób żyć bez zużywania życia/siebie. Dziękuję za mądry wiersz. Ładnie czarujesz, jak zwykle

@Waldemar_Talar_Talar Nasze życie jest wszystkim, co mamy, a nie jest tylko nasze. Nikt z nas nie zdoła się go dokładnie nauczyć - skoro żyjemy pierwszy raz. Wszystko co nas w nim spotyka jest "przyprawą istnienia", darem - tak cierpienie, jak szczęście. Cieszmy się, że zostaliśmy zaproszeni na tę ucztę... przez Kogoś. Pozdrawiam Serdecznie :-)

@Mel666 Nie chcę się tutaj zbyt rozpisywać, ale przyjąłbym taką strategię: poezja anglojęzyczna, książka dla Polaków. Ten temat w Polsce teraz "żre" i nasyci się w ciągu kilku lat, a Ty: jesteś wiarygodna, masz talent do ciekawego opisu realiów, jesteś "młoda", czyli jestes dla wydawców perspektywiczna, na razie, pamiętaj 😊