LessLove

@Berenika97 Wprowadzałem firmy na giełdę (również ja, w zespole) i pisałem w tym czasie dyrdymały dla kucharek. Wszyscy byli zadowoleni. Moja Żona też :-)) @Berenika97 Wrażliwości słowa nie utracisz. A wulgaryzując ten boski dar: napisanie wiersza lub zapisanie pomysłu można zrealizować na stacji benzynowej, na myjni. Nie trace nadziei w imieniu Twoich Czytelników. To praca konsultantki... doradcy... Pisałem, że jestem wścibski?🤭

@Berenika97 A jeśli wpuści słowa z powrotem, to i cyferki pozostawi. To zdaje się Twój model, a mój od bardzo dawna. Na wszystko jest miejsce w obszernej duszy i umyśle.

@Berenika97 Dziękuję. W ten sposób poznaliśmy pełną prawdę o poecie, który porzucił pisanie. Słowa pierwsze pozostaną skarbem poetów, a partnerka i dziatki będą zadowoleni z napływu "cyferek".

@Marek.zak1 Jako wierzący heretyk dodam, że nasze rozumienie następstwa czasu może być mylne. Jesteśmy "obiektami sądu" przy każdym akcie swojej woli, a sądzeni jesteśmy za wolę, a nie za efekty tej woli. Stąd: człowiek dobry (musiałby być święty) to ten, który... nie grzeszy wolą: ni umie zgrzeszyć. Ot takie piękne "kalectwo".

@Berenika97 Pieczenie wierszyka/ lub/ formatowanie duszy. Ale, uczciwie pierwsze moje skojarzenie jest kulinarne i nie wstydzę się, bo zjadam wszystko co widzę. Będę odtąd z większą atencją podchodził do ciast, obiecuję :-)

@Gosława Dobry temat...

@Waldemar_Talar_Talar Podziwiać powab, to podziwiać dzieło boże, po to stworzone przecież :-) Bardzo sympatyczne i prawdziwe. A ja dodam jeszcze, że kobiety obserwuj ą siebie wzajemnie co najmniej równie uważnie, ale z innymi pobudkami, zazdrości, także podziwu, no i... czujności o swojego wybranka, o której napisałeś. Serdecznie Pozdrawiam.

@Alicja_Wysocka Obiecuj pisanie, to "dobre obiecanie" :-)

@Berenika97 Ot, dramat kryje się także w piekarniku. Urocze, a poetycko "śtucne", jak mawiała moja Babcia Haluś w zachwycie. Pozdrawiam Cię, istoto poetycka, wzniosła, któraś z piekarnika ciasto z wierszem przyniosła :-)

@Alicja_Wysocka Nie, nie, (nie)! Poezja żyje w duszach poetyckich, więc jej los dramatyczny , gotycki, ale nie beznadziejny przecież. Dzięki Tobie również, Alice. Serdecznie Pozdrawiam :-)

@MIROSŁAW C. Piękny wiersz. To pewne, że nikt z nas nie zdoła się w pełni nauczyć świata. A może reszta nauki na nas czeka "po przejściu". Pozdrawiam :-)

@.KOBIETA. Cudownie. A w której sukience tych dziewcząt widzisz siebie? No wiem, że to Ty zdobisz sukienki, a nie odwrotnie... @.KOBIETA. Do miłego. Wypoczywaj, skoro ciężko pracujesz, "lekko wypoczywaj".

@wiedźmaTo odpowiedź na poprzedni wierszyk "Byłbym ja poeta". "Każdy wiersz ma dwa końce :-) a z drugiego końca są słowa tańczące :-) @.KOBIETA. Dziękuję "Duchowa Siostrzyczko". One są psotne, jak Ty. Przesadziły z psotami i zostały "za oknem". Bądź uważna w psotach :-) Edytowane teraz przez LessLove (wyświetl historię edycji)

Raz, Trzy słowa pierwsze… znielubiły wiersze. Porzuciły wieszcza całkiem rano jeszcze Pomyślały sobie, wolne sobie zrobią, Do jego wzdychania - wprost zionęły fobią. Choć nie były wcale całkiem pełne zalet Swoje zdanie miały, trwały przy nim dalej Snuły referaty, bulle i „paszkwille” W swoich głowach miały, nikt nie zliczy „ille.” Poszły się wygadać całkiem prozaicznie Mową nie wiązaną, ale całkiem ślicznie Na koniec, najgłośniej krzyknęły przez szparę: My nie pierwsze lepsze, bo my mamy talent! On je zlekceważył, nie uważał wcale, Lecz trzymał się stale w swoim interwale Miotów gnuśnych myśli, skarbów wspaniałości Cudów dla ludzkości… bez sierści i ości. Nic dziwnego – w końcu - z domu się wyniosły. Zza okna rzucały głosem dość doniosłym Bez naszej pomocy niech mu życie leci! Niech sam szuka weny, w kobiecie lub świecie! A poeta… zaniemógł z tej rozłąki z nimi Płakał, wzdychał, prychał słowami różnymi W końcu nie miał komu czynić żadnej bury Wyniósł w środku nocy wór makulatury. Postanowił z nagła, prosto, prozaicznie Zadbać o finanse, zmienić życie ślicznie Bez żalu się rozstał z tą mową wiązaną I wziął się za „prozę”… cyframi pisaną. A słowa, te pierwsze, tuż, na parapecie Po cichu, z miłością i w smętnym sekrecie Nadal rozsnuwają marzenia najśmielsze Marząc, że im okna uchyli ktoś jeszcze.

@wiedźma Czyli to ból "narodzin"... A ja jeszcze cieplej.

@wiedźma Bardzo skondensowany, krystaliczny wiersz. Jest w nim narastająca siła, która przejawi się w jakimś działaniu, decyzji 🤔

"Jak się patrzy".

@Charismafilos A bywa, że "misji zamówionej", kupionej. Tak jest np. z scenariuszami filmów: marne szanse, jeżeli nie realizujesz pakietu "naszych wartości" :-) Festiwale filmowe są zideologizowane, a jurty obsadzone "naszymi". To ogólniki, ale 75% zasada, o której mnie życzliwie pouczali bardziej doświadczeni.

@Charismafilos Czuję się sklepany po barach, ale. W sztuce tak jest: to ekshibicjonizm nałogowy. Pytałem czasem brata-malarza, co jest na jego obrazach - kolorysta, symbolista. Odpowiadał: to co ty widzisz.

@Charismafilos Tak też jest, a odczytanie też indywidualne i równie uprawnione -zależy od tego, co komu zadźwięczy w nożycach - bo dzieło upublicznia się dla dialogu :-)

@Charismafilos Tak, bo temat jest niestety powszechnie znany, na rzut kamieniem lub wierszem.

@wiedźma Jeżeli żyjemy bez Miłości, nie żyjemy. Tylko w Niej i dla Niej wszystko w Nas nabiera życia🌹

Nie osądzam, ale nie współwyznaję :-) Pijam wino, mam winniczkę, ale też sporo roślin owocowych. Pozdrawiam Serdecznie.

@MIROSŁAW C. Jestem pod DUŻYM wrażeniem kunsztu. Jeśli deszczowa pogoda tak sprzyja wenie, wybaczam jej, a Tobie gratuluję.

I to jest właśnie religijność, nie wiara. Człowiek uprawia wiele kultów w swoim życiu, jest istotą religijną na wskroś :-)