LessLove

Jak ci wierzyć, wiosno że mnie nie oszukasz chłodem słońce zbrukasz mrozem w noc nachuchasz Po coś ty mi, wiosno te kwiaty przyniosła radość obiecujesz w głowie łatwo psujesz Chodźże w me ramiona bądź mi jak ta żona choć dzisiaj i jutro serce rozżalone raduj Oj ty, wiosno psotna, uśmiechy rozdajesz w stawie lodem stajesz ciepła skąpo dajesz Oddechem narodzin ledwo muskasz skronie drzew i przebiśniegów traw mizerne błonie Bazie wierzbom kleisz ptaki uczysz pieśni kiełkom obiecujesz że im pąki przyśnisz Tak ci ponarzekam boś ty próżna, zwlekasz we mgły hen uciekasz jakbyś mnie nie chciała Przyjdziesz do mnie pewnie drobnym kroczkiem, zwiewnie z wiankiem gwiazd nadziei wciąż łasa czułości Zostań ze mną na noc na ciepłe pieszczoty za moje tęsknoty zimowe sromoty Zostań na wieczory złote lecz samotne ty widzisz, że czekam Na ciebie za oknem Obiecam tkliwości bo ja wiem, że psoty dziewczyńskie zaloty tańczą w twojej głowie Nie pytaj, czy rzucę bo się ciebie uczę a już pokochałem zanim doczekałem Nie wybiorę innej młodej i naiwnej będę tobie wierny długo, bo do lata

@KOBIETA Dziękuję. Czekałem również na taki wiersz od Ciebie. Nawiązuje do naszego dialogu. Nie jesteś "modliszką". Jesteś bardzo delikatna, dlatego ciągle zachowujesz się jak silna. Zdecydowanie "gatunek chroniony" (u mnie). A mnie przed chwilą odezwał się w pamięci fragment utworu Zeppelinów, wykrzyczane słowa "woman you need love!". Wszyscy jej potrzebujemy, żądamy i prosimy o nią. I pozostajemy "nienakarmieni". Taki los człowieka. Wierz w człowieka, skoro taki jest twój osobisty bilans pragnień i ran. Ja powiem raczej, za św. Augustynem, że tylko na Bogu możemy się bezpiecznie oprzeć, ale to nie jest teologia, trochę socjologia, psychologia, antropologia - bo Boga odnajdziesz w każdym człowieku. Najtrudniej odnaleźć go w sobie, a jest. Nauczyłem się tego, ale czasem mamy zakłócenia na. Wybacz mi jedną uwagę, ale powiem, bo prawdy nie wolno zabijać: poetka nie uzyska harmonii w życiu (detalicznym, nie duchowym) z drugim poetą. Ty masz dar, który jest skarbem i przekleństwem... Bóg Cię kocha na pewno, a ludziom ufaj, póki potrafisz.

Nie wiem, czy Ci pomogę opuszczać czasem zakładkę "najpopularniejsze..." ale dla Ciebie warto spróbować 😉 A na rzęsy/ motylki/ dobrze robią pocałunki na powiekach, wzór 💋 Tylko muszą być Jego. I nie martw się tak popularnością, każdy ma jakieś problemy... A może nawet wena Cię opuści... Ale na chwilę!

@KOBIETA Przepraszam - z góry i z dołu i z zakłopotania. Give me a chance once more... Twojej "Pieprzyki" to wiersz, na jaki czekam u Ciebie zawsze.

@KOBIETA Piękny wiersz, jakie chciałbym czytać "od Ciebie" częściej. Właśnie to, właśnie tak. Jesteś wiarygodna, kiedy jesteś zachłanna i drapieżna. Myślę, że czasami, w piątki, niedziele... uśmiercasz kochanków - myśli i ciała, bo ducha nie chcesz oddać żadnemu - na ich samobójczą prośbę. Może weź pod uwagę misję "modliszki", bo to może być powołanie. Proszę więcej :-)

@KOBIETA Nie wiem czy Ziemia jest warta ratowania. I bez Ciebie spłonie 😉 Bądź totalnie, nieprzewidywalnie i archetypicznie kobieca. Promieniuj nam jądrowo poezją, bo potrafisz pięknie😉

@Myszolak Tak. Wiosna niesie nadzieję na życie, na wszystko czego razem już nie przeżyjemy, a tylko we dwoje można się dzielić cudownymi skarbami, które Ona przynosi. Pzdr

@KOBIETA Dobranoc, pchły na noc... I przytulak😉

@KOBIETA @KOBIETA @KOBIETA Bajkowo piszesz cały czas. Masz taki styl - ozdobny, lekki ale precyzyjny. Czy mówiłem już, że to talent?😉 Piszesz na poziomie drukowalności. Sama wybierz wydawnictwo, dopasuj się do niego próbką oferty i "nie lękaj się sukcesu". Druk, poezji, na własny koszt to również dobre rozwiązanie, bo wydawnictwu bardzo trudno/nie sposób zarobić na tomikach. Ale na spotkaniach autorskich możesz sprzedawać swoje tomiki po wymyślonej cenie i łowić wiernych czytelników. Jeżeli potrafis Why?😉śmiechliwa KOBIETO. W radach jestem bardzo poważny, noo staram się.

Obiektywnej prawdy oczywiście nie ma. Ale nie tego od nas wymaga etyka. Tylko prawo (choć naśladuje naturę) jest bezwzględne, głuche i tępe. Na temat słów, IHS można pisać traktaty, ale... Ja powiem: Każdy nasz wybór działania jest etyczny, a każda motywacja jest sednem wyboru. Możemy chcieć dobrze, a wyjdzie inaczej. Nie spotykamy ludzi, którzy nie są nam dani. Nie zdarzy się nic wokoło, co nie oczekuje na nasz wybór i jego motywację. Dlatego dzieląc się z kimś pięknem (lub szpetotą słów i intencji), przekazujemy emocje, które są... modlitwą, jeśli mają dobrą intencję. Dobrą intencją nie musi być przyjaźń, miłość, ale wymiana dobrych intencji (daleka od wymiany płynów fizjologicznych). Idąc dalej, nigdy nie uwalniamy się od bycia z Bogiem, bo tylko on istnieje (=1 czasu i przestrzeni, materii/energii) a nam dane jest (tylko/aż) życie. Nigdy nie jesteśmy także w stanie wyrzec się związku z kimkolwiek i czymkolwiek w Świecie... Ojej, przepraszam, rozpędziłem się dużo za dużo...😉 a pora spać, prawda?

Bajkowo piszesz cały czas. Masz taki styl - ozdobny, lekki ale precyzyjny. Czy mówiłem już, że to talent?😉 Piszesz na poziomie drukowalności. Sama wybierz wydawnictwo, dopasuj się do niego próbką oferty i "nie lękaj się sukcesu". Druk, poezji, na własny koszt to również dobre rozwiązanie, bo wydawnictwu bardzo trudno/nie sposób zarobić na tomikach. Ale na spotkaniach autorskich możesz sprzedawać swoje tomiki po wymyślonej cenie i łowić wiernych czytelników. Jeżeli potrafisz być uparta, dasz radę szybko osiągnąć cel. 😉

@KOBIETA 😉 Ale, jeśli jest Cię za co kochać "detalicznie" to przecież nie grzech. "Prawda, cóż to prawda?", jak powiedział Piłat.

@KOBIETA Miłości tyle kolorów ile w tęczy i więcej. Erotyzm jest bezcennym darem, który byłby grzechem, gdyby nie był nam dany zakochanym. Jak się Ciebie nie bać, skoro straszysz? A może to taktyka modliszki, która unieruchamia partnera chwilę przed śmiercią? Myślę, że jesteś raczej swawolna i nieokiełznana, bardziej urokliwa niż straszliwa. 😉Masz szalone zasoby energii termojądrowej, to pewne. Mogłabyś uratować planetę, ale wolisz trwonić zasoby na wiersze i... tak dalej.

Kochasz, więc jesteś kiedy nie wiesz za co, kochasz naprawdę

OK, delektuję się Twoimi wierszami, "charakterkiem" i pozostanę w stosownym lęku😉 Nie piszę tak śmiało w tematyce miłosnej, jak Ty ale... może mnie ośmielisz. Piszę o miłości, ale nie ma miłości między M&K bez erotyki, tacy jesteśmy M&K. Wszystkie wiersze mówią o miłości: świata, ludzi i Boga. Mistycy piszą w niezwykle erotyczny sposób o Bogu (np. św. Jan od Krzyża). Naprawdę, można się momentami zarumienić... Ale mają na myśli co innego, tylko tak im wychodzi😉

@KOBIETA Noo. Oryginalnie i zgrabnie🙂

Dlatego, że ciekawie piszesz. Nie znam Twojej urody, poza "wdziękiem słów"🙂

Piękny, przejmujący i radujący duszę wiersz. Dlatego że o najważniejszym temacie i w taki sposób. Cieszę się dodatkowo tym, że nie jestem sam w tej "Kainie Ducha". Pzdr

@Waldemar_Talar_Talar Ładny wiersz. Bo nadzieja to nasz horyzont. Powód żeby iść w kolejny dzień.

Bardzo poważny temat i klimat, w którym często przebywam. Ładna delikatna forma. Bo kiedy, jak nie teraz powinniśmy dawać z siebie i brać, to co autentyczne. Zasada "jesteśmy tym, czym się karmimy" działa również w świecie emocji. Powinniśmy być bardziej otwarci, odważni, może zuchwali, ostentacyjni, a - jak piszesz - nie decydujemy się na to, a czas tej "bajki z naszym udziałem" w obsadzie mija bezpowrotnie. Pzdr

@KOBIETA ... but I won't stop trying... yeah 🙂 @Whisper of loves rain Dziękuję. Boli i nie przestaje boleć. Nie pisałem wierszy do marca`26, ale już bym zgłupiał, gdybym nie pozwolił im żyć. Mają do tego prawo, ja je tylko spisuję. Nigdy dotąd mi tak nie odwaliło, a na pewno nie w tej formie (wiersza). To chyba wina wiosny, bo ona przeciwstawia się śmierci - ale jej nie zapomina, wykwita na "żniwie śmierci" jesieni i zimy. Pzdr

@Waldemar_Talar_Talar Bogaty i sugestywny obraz. Może lepiej "i nocne myśli" w jednej linijce.

@APM Zastanawiałem się, czy go tu umieścić, ale poetyckie dusze akceptują tradycyjną formę i emocjonalną treść, nie zadając osobistych pytań. Dojrzewamy do bardziej świadomego życia, przeżywając odchodzenie bliskich. To zawsze boli, ale dobrze przeżyte, czyni nas lepszymi. Widziałem kiedyś reportaż o oryginalnym obyczaju jakiegoś endemicznego plemienia w Azji, gdzie narodziny każdego dziecka są witane płaczem rodziny i społeczności. To prawda o życiu. Zachodnia kultura odcina się od tematu śmierci, izoluje i traktuje jak wstydliwe tabu. To "higieniczne" zakłamanie.

@KOBIETA Zdjęcie wczoraj zrobione, jeszcze pachnie szuwarami. A wiosna zwodzi i żartuje sobie z nas, jak niektóre psotne KOBIETY :-) "czemu żeś ty mnie, niebogo" jest ewidentnym archaizmem w równie archaicznym szyku. Jednak zmienię szyk na "czemu, żeś mnie ty, niebogo"... żeby się przypodobać pewnej KOBIECIE🙂Pzdr

Po cóż mi ta wiosna po co lata i jesienie wtorki, czwartki i niedziele epoki i wszystkie ery Dzisiaj już mi nie potrzeba żadnych nowych kalendarzy kiedy wszystko przeminęło nic się dla mnie nie wydarzy Bo nie ma już więcej „kiedy” gdy ja nie chcę już niczego czemu żeś mnie ty, niebogo nie wzięła ze sobą w drogę Słyszę obok twe milczenie słyszę szept bez dźwięku brak twojego głosu brak mojego sensu Dzisiaj marzę, o czasie żebyś szybko minął przestał nas rozdzielać serce poniewierać Twoja nieobecność usprawiedliwiona a moja tęsknota jeszcze nie skończona