Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

LessLove

Użytkownicy
  • Postów

    133
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

Treść opublikowana przez LessLove

  1. @michal_stefan Fajna wiersz, zabawa słowami, lubisz "formalizm". Zakończenie prowokacyjne, może trochę rozczarowujące. Welcome. Pzdr
  2. „każdy sznur ma dwa końce” ale to nie skłania go do niewieszania świeżego prania od samego rana a na mojej łące pasą się milczące nie moje zające domaluję kropek na płaszczu biedronce
  3. @Berenika97 @Berenika97 Meta wizja, lubisz to. Czytelnicy też :-) Dla człowieka byt jest odbiciem jego świadomości. Nie dostrzegamy tego, czego nie możemy zrozumieć, bo nie znamy. Stąd wniosek bardzo poetycki: każdy człowiek to świat. Ale myślę, że to nie rozum, ale uczucia są naszym naturalny m" językiem" komunikowania się z całością/ Istnieniem/ Tym Co Jest. Przecież "meta wiedza" jest możliwa jedynie z "meta pozycji" "boskiej". Ale czy ta wiedza uczyniłaby nas bardziej szczęśliwymi, skoro nauka nie przynosi szczęścia, ale rodzi niekończące się pytania? A propos "tego co jest". Ostatnio mechanika kwantowa twierdzi, że materii nie ma, że jest ona jedynie formą koncentracji energii :-) Faktycznie, już równanie Einsteina e=mc2˛ daje temu pełną podstawę. Pzdr
  4. Ładnie przedstawiona intymność wspólnej chwili w oprawie natury. Pzdr
  5. @Mel666 Hej, "nocny marku". Każde markowanie ma swoje granice, więc i ja zaraz się poddaję, ale chcę Ci przekazać może nietypowe spostrzeżenie pod tym kolejnym dobrym wierszem. Piszesz tu i w kilku innych wierszach w sposób, który znam z autopsji. To pisanie "fabularne", typowe dla potencjalnego prozaika. Weź to pod uwag i pisz także prozę, bo to może przynieść równie dobre owoce. Pzdr i dobranoc.
  6. Trafnie opisałaś. My, nadwrażliwcy bardziej to przeżywamy.
  7. A jak je znaleźć, zawsze okazuje się ulotne. Życie boli, czasem ucieszy. Ale tyle żyjemy, ile czujemy :-)
  8. Głusi do bólu palców wciśniętych w uszy Ślepi spod rolet zaciśniętych powiek W lęku przed miłością skamieniałego serca Uczymy się zapominać o Bogu i ludziach Uwięzieni między tak i nie Szukamy sensu
  9. @hollow man "Samotność w sieci"? Nie ja. Ale chętnie go poszukam, jeśli jest na portalu. To był dobry film.
  10. @aniat. Bardzo wartościowy wiersz. Pzdr
  11. @hollow man Mocny formą i treścią wiersz. Gratuluję.
  12. @Stukacz Fajna zabawa słowami. Fajny rytm wiersza. Pzd
  13. Piękna wizja, wspaniałe przeplatanie seksu z życiem zamarłym w opuszczonej fabryce, Seks przeciwstawia się śmierci, znosi ją. Ten finał wiersza jest wspaniały: "w rurach w murach w naszych ciałach twoje ciało przy moim - dwa przewody pod napięciem które na chwilę rozświetlają całe miasto i sprawiają, że stare żebra hali zaczynają oddychać i nawet Bóg jeśli patrzy zatrzymuje się na chwilę żeby poczuć jak pulsuje noc Gratuluję i pozdrawiam
  14. @KOBIETA No to już wiem, dlaczego pytałaś mnie o szeptanie w moim wierszu :-). "Kwiat lotosu" jest pięknym wierszem. To opowieść fabularna, przeplatana językiem uczuć. Ale. Być może ostatnie dwie linijki mogłyby zyskać na drobiazgach. Jest: "Nie pozwalam zetrzeć śladów pocałunków, obiecując schłodzony szampan niech się w ustach, jeszcze raz zaperli." Mogłoby być: Nie chcę zetrzeć śladów pocałunków, obiecując schłodzony szampan, niech się w ustach jeszcze raz zaperli. Jedno inne słowo i przecinek w innym miejscu. "Nie pozwalam" stawia pytanie o kogoś a "Nie chcę" potwierdza podmiot liryczny. To mocniejsze. A przecinek rozdziela teraz faktyczne części frazowania. Piszę tylko o wierszach, które uważam za dobre:-) więc nie traktuj tego jak krytykę, ale "pozytywne czepiactwo" fana. Pzdr
  15. @huzarc To miły komplement, dziękuję. Jetem zwolennikiem raczej krótkiej frazy, fraszki, kupletu, rytmu i rymu kabaretu. Ale co będę pisał - "to Muza zdecyduje i strofy podyktuje proste lub pokrętne", takie jak Ona podyktuje, zadowolona lub nie z moich komplementów i pieszczot. Pzdr
  16. ;-) kolejne... szeptanie, jeśli siły stanie, także na Poemat
  17. @KOBIETA Yhm. Jest WIERSZ, gratuluję.
  18. A bądź że mi muzą Lecz w kosztach niedużą Bom wielki poeta Ale na pół-etat Nie praw komplementów Wiem, że jestem wielki Większy niźli gwiazdka W szkiełku od butelki I zostań do rana Rana się zabliźni Jak się ranek przyśni Niestrudzonym aktem Wierszem lub kontraktem My się rozstaniemy Z sercem nierozdartym Z tchem śmierci wydartym Mój ty Poemacie Dałbym ducha za cię Ale niech zostanie Na drugie... szeptanie
  19. A tak? Teraz człowiek jest zdefiniowany przez "słowo ze śmiercią" :-)
  20. @Lenore Grey Deus licentia działa :-)
  21. " Czy to słowik tak śpiewa — swej wybrance? Nie wiem — płatek kwiatu jest — w mojej filizance..." Nasz świat, to ten, który kochamy. Dlatego może być w nim tyle piękna, ile go pragniemy w serce schować. Piękne, delikatne, bardzo kobiece strofy. Za to wielbię kobiecość, a to podobno niemodne, nic nie poradzę.Pzdr
  22. Ze śmiercią „po słowie” Idzie w życie człowiek
  23. @KOBIETA @hollow man Potwierdzam, żadne inne tego skromnego urodą jabłuszka nie przewyższy smakiem i składnikami. Mam w ogrodzie. @KOBIETA @hollow man "Kobieto", zapraszasz do Raju. A grzech zawsze smakuje zalotnie. P.S. Potwierdzam, żadne inne tego skromnego urodą jabłuszka nie przewyższy smakiem i składnikami. Mam w ogrodzie. @KOBIETA @KOBIETA @hollow man "Kobieto", zapraszasz do Raju. Grzech zawsze smakuje zalotnie. A formalnie: wbrew pozorom, po usunięciu słów w nawiasie, nie będzie gorzej, a całość bardziej zwarta: Sok spłynie (po ściankach ust) a ja będę prosić o więcej.! P.S. Potwierdzam, żadne inne tego skromnego urodą jabłuszka nie przewyższy smakiem i składnikami. Mam w ogrodzie.
  24. @Berenika97 Cześć Ładny. Nastrój i temat katastroficzny - niestety uzasadniony. Wierzmy, że życie przetrwa, jeśli rozum przetrwa i - nie będzie wojny "w naszym domu". Pzdr
  25. @Konrad Koper Cześć, OK, dowcipny, syntetyczny. Ale dodałbym jedno słowo. Pzdr Dwie strony medalu, jak sznur ma dwa końce, a wstęga Mobiusa...
×
×
  • Dodaj nową pozycję...