hollow man

natchnieni uzdrawiacze wysycają powierzchnię aż do rozlania płomieni biorą mnie za suche dłonie prowadzą obmyć w matowej rzece złożony zgodnie z kierunkiem włókien powoli oddaję bezdech

Are you a lucky little lady in the city of light Or just another lost angel, city of night City of night, city of night, city of night, woo, come on Kobietom - z wdzięcznością.

@Magdalena Proszę.

@Magdalena Do upadku ta pasuje: A do miłowania ta: Plus to, co Bono w oryginale.

@Magdalena Oj dana dana

@Magdalena Katastrofy z przesterowania Fokusu na krótszych ogniskowych Z zapętlenia milisekund Wokół naładowanych elektronów Ubezpieczenie nie obejmuje

@Magdalena Taki transfer Międzystronniczy W niesymetrycznej Linii tunelu środkowego W arteriach Nazbyt szybkich Ulic

@Magdalena Swój chłop Co serca miał Po właściwych Stronach

I'm not as bad as I was But I'm not as good As I can be

@Maksymilian Bron A ja tu widzę dużo przesmyków światła.

@Berenika97 Ten fragment szczególnie mocno rezonuje: nie oczekując zbawienia, nie domagając się sensu i tonąć - z nienaganną postawą.

@Berenika97 I znów... Paręnaście słów i przestrzeń się otwiera, nie? Już o tym rozmawialiśmy, ale niezmiennie mnie to zachwyca. Możemy patrzeć relacyjnie, egzystencjalnie, poznawczo, psychologicznie, terapeutycznie, jakieś erotyzujące nuty łapać... Na tym etapie już przestaję być autorem, staję się obserwatorem - i spora w tym zasługa Komentujących. Wdzięczność moja ogromna dla Ciebie, Bereniko.

@Magdalena Ciechowskim to możnaby takie rzeczy zapytać i takie odpowiedzieć, że daleko moglibyśmy pożeglować.

@Magdalena Czyli tych miejsc, które lubi się eksplorować.

@Magdalena Nie tylko zawadiacki, jako rzekł Brat @Charismafilos ale i frywolny. Bal u senatora frywolny nie był ;)

@KOBIETA Czyli tam byłaś. Pozdrawiam Cię, Kobieto.

miękko wchodzimy pod powierzchnię tkanki żywicznej do zasklepienia rany badając jej brzegi

@Leona Mocna energia tu jest. Gniewna. Takie skojarzenie muzyczne:

@Wiechu J. K. Dzięki. Ciekawie to odczytałeś. Powiedziałbym, że to wielopoziomowy głód.

@Ewelina Taki piękny film był Bessona "Wielki błękit", ale to było o wodzie i też o ludziach. Tu mamy o innym błękicie, ale odcień emocjonalny podobny do tego, który wzbudza film. obłoki otulające przebudzonych i lustra będące w nas - to dla mnie dwie osie wiersza. Lustro w nas to mi od razu wchodzą jakieś buddyjskie motywy plus odwieczne "poznaj siebie". Druga strofa nadaje dynamiki, jest energia. Czyli to nie jest tak, że celebrujemy bezwład. Jest w tym cisza, spokój, zgoda... I czas, który wszystko weryfikuje - aż do końca.

@iwonaroma Nie jestem pewien czy empatia jest tym elementem, który sprawiłby, że ciała zjednoczyłyby się zamiast złączyć.

@Clavisa Czyli mamy tu połączenie szachów i gry karcianej (texas hold'em by pasował), ale bez zasad. Gambit sugeruje, że to początkowa faza gry, gdy jedna ze stron poświęca materiał (pionka) aby przejąć kontrolę nad pozycją. Gracze niejako rozpoznają siły, ustawiają figury, wykonują pierwsze ruchy. Uśmiechy, słowa, spojrzenia - jeszcze niepewne, lecz podejmujące starą jak świat grę. Ciekawe byłoby napisać tryptyk szachowy debiut / gra środkowa / końcówka.

dobrze że to godziny szczytu wtedy wolniej cała grunwaldzka już od parku oliwskiego mam miękkość we włosach fragmenty skóry naświetlone przez stroboskop może to dobrze bo zbyt dużo zbyt wiele obrazów wymazuję ulicę chcę zapamiętać każdy piksel z tęczówki kierowca za mną trąbi gdy nie ruszam z czerwonego dobry człowieku gdybyś cokolwiek rozumiał siedziałbyś cicho czekał na kolejne czerwone wymazuję wrzeszcz i śródmieście w podłokietniku zamykam gdańsk a miasto spływa do motławy i dalej do morza w półotwartych ustach z pytaniem bez pytania z odpowiedzią natychmiast właściwą krótką nienasyconą odpowiedzią na głód

@Charismafilos Twoje wsparcie mnie umacnia, Bracie!

@Charismafilos :) Obym zczezł! Sczezł?