hollow man

@EsKalisia Widzę, że nadal blisko biologii okular przyłożony.

@bazyl_prost Niosą domy swoje Niedomknięte Tuż przy ciele Tam ich kołyska Łoże I trumna

@Nikodem Jesteś okrutniejsza niż Neron. Demon nie kobieta ;)

@MIROSŁAW C. W trakcie wiersza następuje zwrot w jasnym kierunku. Trochę bajecznie, trochę mistycznie.

pomieszczę w nim kraniec rozrośnięty w każdym kierunku aż do wypełnienia antymaterii by utrwalić nocny dym jego gęstą strukturę stopklatki zamienione w film

@KOBIETA Cóż... Nie zarzucimy sobie nieciekawego życia na sam koniec.

@KOBIETA Bez wątpienia. Tylko specjalistami od 'łatwiej' to są inni ;)

Outside another yellow moon Punched a hole in the nighttime, yes I climb through the window and down the street Shining like a new dime

@bazyl_prost Jeden o niczym dziennie? Rozsądnie.

@bazyl_prost Ile takich wierszy...

@bazyl_prost Jakaś forma inwazji - być może.

@KOBIETA Zawsze? Tylko? Kaprys?

przeźroczyści zstąpiliśmy w mowę by odzyskać wzrok snując sens z drobin kurzu na siatkówce aż ciało wypełniło się tańcem świętego wita wytrząsając wersy z opuszków palców

Do pnia Aż zdziwione Korzenie wypuściły Świeże pędy

Ostre rysy Ostrych Jak brzytwa Ockhama

oślepiona słońcem gotowa spopielić się w jego blasku drży w spazmach czy to już rozkosz w ból przemieniona czy kaprys z krainy hybris

@piąteprzezdziesiąte Znakomite!

@APM Tak, tak... Twórczość może nas uratować.

@Autor_Nieznany Jeden krok. Jeden krok dziennie.

@pablo bronco Ja tu czytam opresyjny późny kapitalizm. Dużo mocnych obrazów. Pewnie to nawiązanie do Kaczmarskiego, więc on dwie zaśpiewał.

@iwonaroma Aż żal się robi martwych stron. Albo takie martwe blogi... Setki tysięcy poetyckich blogów - martwych, z duchami wierszy bez komentarzy, zapomniane przez twórców, zaginione fora poetyckie niegdyś tętniące życiem jak hotele z Lśnienia... po których błąkają się podmioty liryczne mamrocząc pod nosem: All work and no play makes Jack a dull boy".

@bazyl_prost Czytasz to jak list?

It's all right, it's all right, it's all right

świat wierszami o przebiśniegach rośnie również spożycie antydepresantów gdy umysł w ciemności dostaje zastrzyk energii a wszyscy wokół afirmują życia nowy początek nagły blask oświetla głowy spragnione prawdziwego ciepła

Dziwny to motyl Wypleciony z dnia I nocy Imago przeobrażone W przerażające piękno