Annna2

@Robert Witold Gorzkowski atam Nobel. Robert wiedziałam, że będziesz wiedział o jaki plac chodzi. Dziękuję.

@Leszczym z tym tyranem to mnie trochę ździwiło

@Berenika97 dziękuję bardzo

@Andrzej P. Zajączkowski klimatyczny i piękny

@Wiesław J.K. fajne to

@violetta no i niech się spełni , niech

@andrew dziękuję @violetta dziękuję @Alicja_Wysocka dziękuję @Wochen, @Andrzej P. Zajączkowski dziękuję

Dla mnie prof Strzembosz był autorytetem, ale rozumiem. że dla niektórych nie. Śmierć często jest przemilczana. dziękuję @viola arvensis, @Andrzej P. Zajączkowski, @Leszczym dziękuję

@infelia fajne to twoje nic. I veto składam- tu wcale nie jest nic

@Waldemar_Talar_Talar jest jedno uczucie które taki człowiek ma( o którym piszesz) to miłość do siebie- jest wielka

@Simon Tracy dziękuję

@Simon Tracy turpizm- bunt przeciwko klasycznemu pięknu, Wiersz w tym duchu. Coś co nie jest apoteozą ideału- ciekawi

@Alicja_Wysocka wiesz, kiedy pani Doktor powiedziała mi co mi jest, nie prosiłam o cud- powiedziałam sobie- trudno będę z Mamą. Na mojej sali leżała Pani, która rozpaczała gdy bolało mniej- pytała dlaczego. Piszesz o spokoju jako cudzie- tak się zastanawiam, że coś w tym jest, może tak.

@Migrena atam pięknie, ale dziękuję. Jacek, czasami przyroda nas nie tylko zachwyca, ale i zadziwia, bo nawet w tych miejscach gdzie wydawałoby się nie @Robert Witold Gorzkowski atam. Dziękuję. Tak Maryja jest mi bliska bardzo. Dzięki Robert

Szukam cię w jaśminowych kwiatach, rozgrzanych słońcem wczesnego lata, kolorach jak nie z tego świata, tańczących tu chabrach i makach. W smug jutrzni miazmatach jezior tafli ażurowa krata, Ptasi witraż drzewa splata, reliefu rzęs sosny kantatach Sznur chmur jak białe pieluchy, smutki ukryją w leśnym poszumie, utulą dłonie- tak dla otuchy. Czy wietrzny pielgrzym to zrozumie? Obłoki mają dziś z błękitu okruchy, niwa bezkresna lnem szyć nie umie.

@Migrena nie wiem, może to idealistycznie zabrzmi, może trudno i niemożliwie. Czasami trzeba pozwolić komuś odejść. Bo takie jest życie. I być wdzięcznym ( mieć w pamięci to, co było) za wspólny czas, i jednocześnie dać pewność, że w razie czego, pomocy, dobrego słowa- będzie się tuż obok. Albo można poświęcić, dać komuś życie- podarować cząstkę siebie

@Berenika97 wiesz Berenika, Twoja ostatnia strofa to jak przecięcie, uderza. Mojego domu też już nie ma, choć przecież tam budynek jest. Ale domu nie ma. Modlę się, lubię odmawiać dziesiątek różańca, do Maryi Mateńki. Nie wiem, może to głupie, ale lubię. Piękny wiersz

@huzarc myśl moja pierwsza : "Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący" ( Hymn o miłości). Druga myśl. Każde istnienie na ziemi, od źdźbła trawy, poprzez kamienie, ma swoją przeszłość i pamięć. I to wszystko jest po coś. Ludzie, potrafią językiem opisać czuć: kształt mnogi, bezduszność uczynić wzorem swej kruchej drogi. A kamienie, polne, przydrożne są niemymi świadkami-( tysiącletnimi) historii.

@Wochen miłość zwycięża śmierć

@violetta może tak

@andrew tu spokój urzeka

@Berenika97 dziękuję, tak. Piękny jest Twój komentarz. Tak! Tak sobie jeszcze pomyślałam, że nawet ze śmiercią trzeba się "wstrzelić" w dobry moment, nie wiem, może się mylę. Jane Goodall, albo profesor Strzembosz, tak niewiele o nich. A tyle zrobili dla zwierząt i dla prawa. Dziękuję @viola arvensis, @Leszczym dziękuję

@Migrena dziękuję

@Migrena a tu mnie rozśmieszyłeś trochę. Dzięki. Jak komunizm nie miał ducha? Jak miał. Zamaszysty i wzniosły był Marks, no bardzo. Porywał ( to żart)

@andrew dziękuję