wierszyki

No i to jest "dobre". Piszesz, że bez sensu całe to pisanie, a Ci piszą dalej, ze fajny jesteś i się podwieszają. Czarna komedia. No, ale takie to jest właśnie. Pzdr.

Dziś podobno już ludzie wolą czytać tę poezję, którą tworzy sztuczna inteligencja, bo... można poruszać się mniej jak po śliskim lodzie (bezruch północy ;-) Tylko jednak człowiek może chyba się buntować całym sobą, tak od środka. Gdzieś trzeba. Pzdr.

Wodnik Szuwarek ;) Wszystkiego dobrego :)

W listopadzie jest rocznica jednej z największych katastrof drogowych, z mojej okolicy. Dwa autobusy z górnikami, którzy jechali do pracy, spadły do jeziora, z takiej górskiej serpentyny. Godz. 4.30 czy jakoś tak. I tak jeździli sobie. codziennie. Pzdr 🌼

Światło też jakieś słabe ostatnio ;) Nie ma ludzi zdrowych. Są tylko niezdiagnozowani ;) Pzdr🌸

Tę wierzbę zasadził Piotruś, więc jest bardzo ważna, bo on ją podlewa nawet w czasie upałów :)) Przetrwała, ale chyba w tym roku nie będzie krokusów. Zobaczymy zresztą :) pozdrawiam🌼

Każda krew jest czerwona, tak naprawdę. Bo to przecież nie o ośmiornicach. Bardzo ładnie o polskim listopadzie.

Po myszce, wiadomo, że ciężko. Proponuję kontynuować ;-)

Ależ ;-) Haiku nie mają tytułów :-) :)

wciąż mała wierzba obok gąsienic — żyjemy na przyłączach

Bardzo lubię słowo źleb. Nie wiem, czy wiesz, można i źleb i żleb. Nauczyłam się tego "z wierszy", bo u mnie mówi się tylko żleb. Dobrze wiesz, że tylko żartowałam, ale to bardzo miłe. Dziękuję :-)

O. To dopiero salto mortale uczyniłeś. Brawo, brawo, ale czy było warto? Najtrudniej chyba z tymi przyimkami, zamkami, nawet te pokonałeś :) To proszę teraz na literkę..hm..ź ;) Pzdr 🌞 Poza tym sprytnie uniknąłeś podejrzenia, że chodziło o Wyborczą ;))

Dobrze przeczytać 🌼

Pierwszy wers jest "bajerancki". Alergicy naprawdę cierpią w życiu, bo zapach ma nawet swoją grubość. Pzdr 🌞

jak kubek w kubek żołnierzyk z bródką sprzed dwóch stuleci opięty mundur gwiazdy tuż nad nim z dali odważne przed nim ołowiu chłód nie przeważnie tak wystrojony żołnierzyk w polu rażenia błotem sprzed de fasonu zdemilitaryzowaną brodę wyczesze jeszcze raz jak nagrodę * para gołąbków pod baldachimem własnych otwartych na przestrzał skrzydeł drepcze i krząta się tu w balecie lśni cekin wzmianki damy w piruecie

Dziękuję:) Trochę za długie, wiem:))) Kollektiv, iwianaroma pzdr 🌞

To poczucie bezpieczeństwa. Niczym reklama funduszu emerytalnego, piękna. Nam wiadomo, że nieosiągalna przy obecnych tendencjach co do dzietności i długości życia. Pzdr 🌼

zanim odpowiesz na ten sam zestaw pytań za pomocą wytrychu przeznaczonego do rozszczelnienia tubki kleju tu czytaj: scenariusza wewnętrznego Firmy tęsknisz do wyidealizowanego w świecie artefaktów —> kubka na kawę jaki byłby jego wzór zdając się na ślepy traf na stoisku wyrobów przemysłowych do podróży autobusami tej samej linii o stałych porach = teatrologii życia codziennego zgodnie z którą i ściśle według ukonstytuowanej metody dramaturgicznej poruszasz się przypadkowymi rozmowami na tematy poboczne a w istocie eschatologiczne: męsko-damskie lubię cię chociaż cię nie ma czuję chociaż nie istnieję tu w świecie jestem znikomą znikoma znika szalenie znikome są sprawy o to że mi za pracą się gubisz mógłbyś być przecież ladacą cienie się w listopad nieraz wnoszą jak o zażalenie (tylko od postanowienia) w potencjale odwołania więcej błędów chyba nie ma skarg nikt nie doręcza po uszy sztywny w nich casus myśli zamkniętych w tytule z iskrą w oku z przesilenia

Dlatego należy komentować, bo to wiąże się z myśleniem... :-)

Ja nie mam pojęcie o co chodzi w tej miniaturce, czy o to, co podobno ktoś z lewa wylał na tych co z prawa, ale co szli środkiem, nie wiem - bo ja mieszkam daleko. Ale taki kawałek dzisiaj leciał w radio, podzielam się, bo poetycki bardzo :-)

Oczywiście wiele można w temacie róż Róża, lasy i świat "Nie czas żałować róży, kiedy płoną lasy - Nie czas lasów żałować, kiedy płonie świat, Gdy obszar ziemski jedną staje się Saharą... Nie czas żałować świata, gdy wznowił się chaos, Gdy dnia i godziny nikt nie wie, Kiedy Bóg, kulą ziemską w pierś trafiony, padł I powstał jak lew w swym gniewie! - Gdy noc każda najgłębszą czerni się żałobą... - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - Jednak żałuję róży i płaczę nad sobą." MPJ

Umiera się zawsze samemu, tyle mi się wydaje, że jest. Ciekawy, refleksyjny tekst. Pzdr😶

Bardzo ładnie, melodyjnie i w dodatku ze szcZyptą czarnego humoru, ale jednak na dnie szuflady. Pzdr 🌼

Co za odsłona, piękne🌼🍀🌞

Ale dlaczego Kujawski? Że olej? Takie oleum do głowy, na przykład, jak u pana Zagłoby? :-)