Mitylene

@sisy89 wiersz niewątpliwie pełen nadziei. Miło i tu Cię czytać Sisy:)

@iwonaroma świetne haiku. Lubię tę formę poetyckiego wyrazu. Przedstawiony obraz wyraża " cięzkość" sytuacji, być może bez wyjścia... Stal, szarość i ciężkość przywołane w wersach malują pejzaż monochromatyczny, nasycony chłodem, podkreślający przygnębiającą aurę. Pozdrawiam.

@marekg namalowałeś piękny pejzaż używając słów. Patrząc na przyrodę i podziwiając jej piękno wplotłeś w wersy ciekawe refleksje dotyczące Boga. Ciekawy wiersz.

@sisy89 wzruszające wersy, Piękny, choć smutny motyw ukołysania...Pozdrawiam:)

@mariusz ziółkowski powiew wolności czuć w tych wersach. Wskazują na ten stan motyw ram bez łańcucha. Ciekawa jest również metafora zagubionej wskazówki. Być może bez jej wskazań łatwiej się żyje. W tedy człowiek nie żyje pod presją czasu. Wiersz bardzo mi się podoba. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar często bezzsenność jest niepożądanym gościem. Nie w tym wypadku. W jej ramach można też dostrzec piękno otaczającego świata, czego dowodem są te wersy. Ostatnia strofa jak klamra spina myśl wypełnioną nadzieją. Fajny wiersz. Pozdrawiam.

@Marek.zak1 trudno się z tym nie zgodzić:) Pozdrawiam i czekam na więcej rad Mistrza:)

@Alicja_Wysocka piszesz ciekawie. Miło się czyta. Pozdrawiam:)

@Alicja_Wysocka ciekawa gra słów. Poza tym lubię Leśmiana i dlatego Twój wiersz mnie zaciekawił. Ma w sobie taki cuepły klimat.

@mariusz ziółkowski czuję w tym wierszu powiew wolności. Podmiot liryczny lubi się "wyłamywać" z wyznaczonych ram, czego dowodem jest motyw jazdy na gapę i nie trzymania się szyn. I tego się chyba należy trzymać- "W życiu trzeba zawsze wolnym być",jak głoszą słowa znanej piosenki. Pozdrawiam

@Piotr Samborski ciekawy motyw czasu, który gra melodię. Ten ludzki taniec zależy od wielu czynników. Czy dane nam było poznać odpowiednie kroki tańca, kto był nauczycielem i w jakim anturażu lekcja miała miejsce. Cieszę się, że trafiłam na ten fragment prozy, bo jest to interesuǰaca opowieść o istocie życia, dającą wiele otwartych pytań. Poza tym tak fajnie to opisałeś, że poczułam się tak jakbym i ja była w tym parku i gdzieś z ukrycia oglądała to całe zdarzenie. Pozdrawiam

@Alicja_Wysocka cudna personifikacja ciszy. Wiersz baśniowy. Widać oczami wyobraźni wierzbę z zaplecionymi warkoczami i płatki śniegu wirujące jak motyle. Jestem pod wrażeniem. Wiersz piękny!

@Dominika Moon ciekawy motyw wzlotu w betonowy sen. Widać wahanie podmioru lirycznego odnośnie wyboru decyzji. Smutne wersy, chociaż w końcowych tli się nadzieja. Pozdrawiam

@Cole cisza wcale nie mysi być taka zła. W jej ramach można dostrzec i poczuć więcej...A co do motywu przyjaźni , to najwidoczniej nie była ona szczera, że nie przetrwała próby czasu...

@mariusz ziółkowski ciekawy wiersz, napisany z perspektywy dziecka, które nie zdaje sobie sprawy z powagi sytuacji, kiedy wybuchnie wojna. Nieświadome, myśli, że przeczeka ten stan pod stołem lub skupiając się na grze. To myślenie dziecka zestawione z zagrożeniem wojny, ten kontrast doskonale podkreśla dramatyzm sytuacji. Wiersz dający do myślenia, czuć w tych wersach pewnego rodzaju napięcie i niepokój.

@viola arvensis Echem odbijają się wzory i upadki, z których składa się nasze życie. Ciekawy jest tutaj motyw skrzydeł, które mają nadzieję wzbić się jeszcze w niebiosa. Fajny, rytmiczny wiersz. Mnie się podoba.

@Gerber Według mnie ten wiersz traktuje o samotności w tłumie. To uciekanie spojrzenia jest takim synonimem zamykania się w swoim świecie lęku przed kontaktem z innymi ludźmi. Melancholiczny charakter wiersza podkreślony motywem odjeżdzającego pociągu przeszywa dreszczem... Interesujący i intrygujący wiersz.

Poruszający tekst...tak jak ten" wazon z pękiem uschniętych melancholii"...

Wirtualne wersy innymi słowy...W realu umyka odcień różowy:)

Klimatycznie. Można bez końca patrzeć na taki obraz nieba.

Niebo płacze, a wraz nim wrażliwa dusza, która to wszystko zaobserowała...Motyw łez zmieszanych z błotem interesująco podkreśla pesymistyczny charakter wiersza. Bardzo mi się podoba ten wiersz.

@Wędrowiec.1984 niesamowity wiersz. Wprowadza odbiorcę w przerażający świat wojny. Motyw zlatujących się ptaków nad ciałami dosadnie podkreśla dramatyczność sytuacji na polu bitwy. Końcówka wzruszyła mnie niezmiernie. Jestem pod wrażeniem tej liryki.

Ciekawa personifikacja ciszy, która kłuje, chce być szarpana itd. A może ona po prostu potrzebuje spokoju? Wiersz super!

Ciekawy, metaforyczny wiersz o ludzkiej egzystencji. Motyw pociągu i podróży, która jest tak różnorodna i nieprzewidywalna dla ludzi, budzi pewien niepokój...ale takie właśnie jest życie. Bardzo mi się podobaja Twoje refleksje przedstawione w tym wierszu!

Poezja z górnej półki...