Mitylene

@Berenika97 właśnie o to chodziło, żeby zatrzymać słowami wiersza tą chwilę, tak jakby w kadrze. Stąd też taki wybór zdjęcia, które zatrzymuje i skłania do refleksji. Pozdrawiam i dziękuję za czytanie:)

@Poet Ka dziękuję za tak interesujące podsumowanie wiersza. @Proszalny ten czas przedstawiony w wierszu jest właśnie chwilą zawieszenia pomiędzy światami. To czas, którego nie da się wręcz opisać ani uchwycić słowami. Podoba mi się ta wizja polnych maków:) W takiej krainie czuje się wolność i szczęście...

@janofor niebanalnie o relacji damsko - męskiej, która rozpadła się w pył pod wpływem zdrady. Podoba mi się metafora jesieni i opadającego listowia. Przeplatanie natury z emocjami ludzkimi zaowocowało dobrym wierszem i pokazało jak bardzo jesteśmy z nią związani. Ta puszczona gałąź doskonale podkreśla moment odejścia. Ciekawa jest też fraza " wicie się wierszem" - ten sposób ruchu ukazuje splot, z którego nie można się wyplątać, pewnego rodzaju uwikłanie...Interesujący wiersz!

Zatrzymał się tylko na chwilę delikatnie pieszcząc dłonią spacerujące minuty jakby chciał jeszcze coś im powiedzieć, wyszeptać w pół słowa. Znieruchomiał z onirycznym wspomnieniem, tak bardzo oddalonym od monochromatycznej rzeczywistości. Nawet cisza stała się jeszcze cichsza, w lazurowym spojrzeniu nieba. Autor fotografii: Mirela Lewandowska

@Berenika97zdjęcie wykonane w magicznym miejscu - Løyning- na wyspie Eigerøy ( Norwegia)

@Proszalny dzięki za zaklęcie:)

@violetta dziękuję za uznanie dla fotografii. Próbuję tez malować obraxy, ale jednak fotografowanie bardziej do mnie przemawia:)

@Proszalny wiersz pięknie wers po wersie prowadzi odbiorcę w mistyczną krainę pięknych obrazów poprzeplatanych metaforami. Urzekły mnie " milczące muszle" , które są swiadkiem opusanych zdarzeń, a zaklęte milczą trzymając na wodzy wszystkie uczucia. Czytając ten wiersz poczułam się jak w przysłowiowym domu- nazywając tak pejzaż namalowany słowami...coś na granicy jawy i snu...W takim otoczeniu dobrze mi odnaleźć spokój...

Spaceruję między wersami z bólem głowy i serca szukam cię dotykiem frazy zachłannie , po omacku. Z nadzieją matką głupich z sercem skulonym w pieszczocie dłoni. O wschodzie unoszącym mgły ze sperlonych rosą łąk. W ciemną noc rozświetloną gwiazdami granatu. Szukam Cię w snach, z których tak trudno się wybudzić. Tam trzymam Cię zawsze mocno za rękę. Autor fotografii: Mirela Lewandowska

@tetu dodałabym jeszcze , że jest też niewyobrażalna cisza...tak bardzo potrzebna w dzisiejszym chaosie życia...Świetny wiersz z motywem zegara i przemijaniem w tle!

@Gosława ta cichość jest pozorna, pod jej obliczem kryje się cały wachlarz uczuć...tych pięknych i tych trudnych...Niesamowity wiersz!

@LessLove miłość wyrażona dotykiem i czułością, znaczy więcej niż tysiąc słów...

@Proszalny dzięki za niebanalną interpretację wiersza.

W twoich ramionach ukryty szept czule odnajduje moje spojrzenie pod powiekami uroczy sen łąka posrebrzona rosą i wiatr odurzony dźwiękiem budzących się kwiatów dotykiem malujesz mi życie ustami pieścisz barwę słów nad horyzontem gwiazdy subtelnie kołyszą nas do snu odradzamy się wraz z oddechem w twoim uśmiechu mój dom. Autor fotografii: Mirela Lewandowska

@Jacek_Suchowicz pięknie czytało się pożółkłe ksiązki i listy. Szkoda, że prawie już zanikła forma pisania listów, miało to swój niewątpliwy urok. Co do książek czytam tylko, te na papierze, nie potrafię przestawić się na e booki :)

@violetta czemu by nie:) Witam mam na imię Mirela:) Pozdrawiam serdecznie:)

@violetta czyli jak większość kobiet:) :)

@violetta " nieustępliwa łąka" mnie zaintrygowała. Być może broni wstępu na swój teren?:)

@Nata_Kruk dzięki za fotkę. Wiosnę nie tylko czuć w powietrzu ,ale i widać gołym okiem, tak jak na Twoim zdjęciu🙂 @Arsis piękna piosenka i nie tylko ona. Odsłuchałam sobie dzisiaj ich album...miód na serce i duszę...

@Waldemar_Talar_Talar dzięki za czytanie. Ja też właściwie prawie codziennie zaliczam spacer w lesie, bo przy nim mieszkam. To mój drugi dom, albo i nawet pierwszy:) @Berenika97 w lesie pięknie się medytuje- tam wszystkie zmysły się splatają, tworząc cudny świat wyobrażeń....Pozdrawiam serdecznie.

@violetta Tak, słońce gra tutaj pierwsze skrzypce:) @vioara stelelor przyroda rzeczywiście pełni kojącą funkcję w życiu człowieka. Zabiegani niestety nie wszyscy to dostrzegamy...

Las pachnie szeptem wiatru czule budzącym ze snu drzewa dawno wydeptane ścieżki zmieniły kierunek szukając kolorów w światłocieniu trawy pomiędzy konarami niebo wypełniło się błękitem wabiąc ptaki okruszkami zieleni słowa umilkły głaszcząc ciszę promieniami słońca i wonią muzyki. Autor fotografii. Mirela Lewandowska

@Proszalny ten wiersz interpretuję jako pewnego rodzaju zagubienie w życiu, którego następstwem jest upadek. To dziwnie odległe niebo przytłacza ciężarem ciemnych chmur i nie wróży nic dobrego. Przywowały nóż można interpretować na wiele sposobów, albo jest to narzędzie zbrodni, może służyć też do przecięcia tego co złe i nie służy. Te atakujące myśli mieszające dobro ze złem mogą przesądzić w jakim celu nóż zostanie użyty...Kolejny ciekawy wiersz z pięknym morskim pejzażem w tle, choć poruszający trudne emocje...

@Nata_Kruk hej, dzięki za uznanie dla wiersza. Dobra rada z szukaniem błękitów:) Pozdtawiam:) @violetta zgadza się, człowiek młodszy był, to i bardziej świat idealizował:) :)

@Proszalny w takim razie ciekawa jestem tego wiersza o Albatrosie. Pozdrawiam również:)