Mitylene

@A.Between podoba mi się metafora szczytów, które przyjmują dotyk nieba. Już je sobie wyobraziłam, jak głaskane są przez to niebo i powiem Ci ,że piękny jest to obraz. Wiersz zaciekawia interesującymi porównaniami. Działa na wyobraźnię , a o to między innymi w poezji przecież chodzi. Cieszę się, że trafiłam dzisisj na ten wiersz, bo lubię poezję w takim wydaniu. Pozdrawiam :)

@tetu ten wiersz jest dla mnie takim manifestem afirmującym życie, czego dowodem jest dla mnie to zaklinanie lata...Zimno, czyli te trudne emocje mają odejść, stopnieć i zrobić miejsce na pozytywne zdarzenia i uczucia...Zaintrygowała mnie końcówka- to zestawienie śmiechu z grzechem. Tak sobie myślę, że dobrze ,gdy w życiu znajdujemy miejsce na jedno i drugie i akceptujemy też te gorsze jego aspekty. Równowaga wszak musi zostać zachowana:) Wiersz super!

@Clavisa czasami wystarczy jeden uśmiech, którego promień może uleczyć najbardziej szary aspekt życia...Ciekawie ujęcie pojawienia się tej " iskierki nadziei".

@Berenika97 ta metafora " nieśmiertelnego dogasania" ma wyrazić cykliczność powtarzalności zjawiska jakim jest śmierć, a potem odrodzenie...

@violetta wiosna- najpiękniejszy czas:)

Milczą drzewa dłonie cichnie szeptem wers a nad nami gwiazdy spojrzeniami pieszczą chwilę zroszone zapachem jaśminów znieruchomiały nieśmiertelnie dogasając. Autor fotografii: M. Lewandowska

@Waldemar_Talar_Talar ciekawa próba zdefiniowania śmierci...Jak widać z powyższych wersów możemy rozumieć jej istotę na wiele róznych sposobów. Interesująca jest ostatnia strofa- nigdy się nie zastanawiałam nad tym, aby poezja mogła być formą śmierci...wyszło jednak niebanalnie i to lubię w poezji. Fajny wiersz!

@Poezja to życie świat nigdy nie jedt czarno-biały, lecz ma wszystkie odcienie w sobie. Im szybciej człowiek się tego nauczy tym lepiej dls niego...Poza tym czarno- biały świat byłby niebywale nudny :) Wiersz zaciekawił tematyką.

@EsKalisia tak, drzewa są piękne, wszystkie bez wyjątku:)

@Berenika97 świetne CV , prawdziwe, aż do bólu...Mnie ujęły za serce te "odważne myśli zamknięte w klatce nieśmiałości"...skądś są mi znajome...Jestem pod wrażeniem tego wiersza. Niejeden mógłby podpisać się pid takim CV. Pozdrawiam!

@Czarek Płatak dzięki za odwiedziny i czytanie:)

@Marek.zak1 tak wiem, że Twoja miniatura opisywała inny rodzaj lalki, ale nie wiem czemu od razu mi się przypimniał tamten dokument. Widocznie tak mną wstrząsnął , że został w mojej pamięci na dłużej :) :) Pozdrawiam!

@Marek.zak1 przypomiał mi się film fokumentalny o mężczyznach w Japoni, którzy żyli w domu z nadmuchanymi kobietami:) Kupowali dla nich ubrania, zabierali na spacer itd. Pamiętam, że wzudzał wiele kontrowersji i był potem wielce komentowany w mediach.

@vioara stelelor mnie urzekła w tym wierszu subtelność wersów pięknie połączona z naturą poprzeplataną uczuciami. Ten monolog pod lirycznego wzrusza, bo kierowany jest do osoby, która odeszła...cokolwiek to znaczy...Czasami nic więcej nie możemy zrobić, jak tylko przywołać wspomnienia...tak mało i wiele zarazem...Wzruszający wiersz!

@vioara stelelor bardzo podoba mi się Twoja interpretacja nawiązująca do malarstwa S .Dali i Breugla, bo kocham malarstwo tak samo jak poezję. Ten wiersz traktuje o przemijaniu, upływającym uporczywie czasie i po trosze też o nadziei, która czasami "upada" jak przywołany w wersach motyw Ikara. A te krople rosy na głoskach są metaforą łez, które posrebrzyły przrczytany wiersz...Dzięki za czytanie!

@Whisper of loves rain z jednej strony piekielny lot, a z drugiej słodki, sielski i anielski. W niebanalny sposób opisany stan nietrzeźwości i powrót do normalności. Mnie się podoba. Fajnie się czyta:)

@tetu tak rozumiem doskonale o co chodzi:) Jednak w ten sposób chciałam podkreślić to " niedokończenie".

@tetu te niedopowiedzenia są czasami w poezji potrzebne...Niech interpretacja tym razem potoczy się zgodnie z odczuciami odbiorcy:)

Umiera powoli gubiąc wszystkie promienie jak dogasające słońce zmęczone dniem ma w sobie dziwną lekkość snu potykającego się o zegary z którymi jeszcze nigdy nikt nie wygrał rozmiękły tylko w dusznej atmosferze lata cichnąc w eterycznym szumie fal wzbił się raz jeszcze jak Ikar nakarmiony nadzieją, ale nie odnalazł wersów krople rosy na głoskach posrebrzały tak... Autor fotografii: M. Lewandowska

@marekg te trójkolorowe ptaki budzą moje skojarzenia z zorzą polarną...ale być może moja interpretacja poszła za daleko... Wiatr rozrywający pejzaż niebywale działa na wyobraźnię...czuć ten powiew czytając ten ciekawy wiersz...

@bazyl_prost w innej epoce...interesujące...

@violetta warto mieć taki swój świat, w którym człowiek czuje się bezpiecznie i doświadcza spokoju:)

@violetta Podmiot liryczny zahipnotyzowany piosenką, przenosi się na chwilę w inny świat. Zastyga właśnie w tej przywołanej w wierszu " innej płaszczyźnie"...Też lubię sobie znikać w takich światach, tymbardziej gdy jest obok dobra książka i filiżanka np herbatki z imbirem:) Pozdrawiam!

@Waldemar_Talar_Talar podoba mi się personifikacja słońca, które jako złodziej patrzy zza chmur...Wiersz w minimalistyczny sposób ukazuje beznadzieję egzystencji, bez szans na odnalezienie nadziei...Myślę, że przekleństwo użyte w wersach miało wyeksponować rozdrażnienie i zniesmaczenie życiem podmiotu lirycznego...

@Poezja to życie po drugiej stronie lustra mogą być sztuczne uśmiechy, a tych prawdziwych nie zawsze sposób zauważyć...