Mitylene

@Jacek_Suchowicz pięknie czytało się pożółkłe ksiązki i listy. Szkoda, że prawie już zanikła forma pisania listów, miało to swój niewątpliwy urok. Co do książek czytam tylko, te na papierze, nie potrafię przestawić się na e booki :)

@violetta czemu by nie:) Witam mam na imię Mirela:) Pozdrawiam serdecznie:)

@violetta czyli jak większość kobiet:) :)

@violetta " nieustępliwa łąka" mnie zaintrygowała. Być może broni wstępu na swój teren?:)

@Nata_Kruk dzięki za fotkę. Wiosnę nie tylko czuć w powietrzu ,ale i widać gołym okiem, tak jak na Twoim zdjęciu🙂 @Arsis piękna piosenka i nie tylko ona. Odsłuchałam sobie dzisiaj ich album...miód na serce i duszę...

@Waldemar_Talar_Talar dzięki za czytanie. Ja też właściwie prawie codziennie zaliczam spacer w lesie, bo przy nim mieszkam. To mój drugi dom, albo i nawet pierwszy:) @Berenika97 w lesie pięknie się medytuje- tam wszystkie zmysły się splatają, tworząc cudny świat wyobrażeń....Pozdrawiam serdecznie.

@violetta Tak, słońce gra tutaj pierwsze skrzypce:) @vioara stelelor przyroda rzeczywiście pełni kojącą funkcję w życiu człowieka. Zabiegani niestety nie wszyscy to dostrzegamy...

Las pachnie szeptem wiatru czule budzącym ze snu drzewa dawno wydeptane ścieżki zmieniły kierunek szukając kolorów w światłocieniu trawy pomiędzy konarami niebo wypełniło się błękitem wabiąc ptaki okruszkami zieleni słowa umilkły głaszcząc ciszę promieniami słońca i wonią muzyki. Autor fotografii. Mirela Lewandowska

@Proszalny ten wiersz interpretuję jako pewnego rodzaju zagubienie w życiu, którego następstwem jest upadek. To dziwnie odległe niebo przytłacza ciężarem ciemnych chmur i nie wróży nic dobrego. Przywowały nóż można interpretować na wiele sposobów, albo jest to narzędzie zbrodni, może służyć też do przecięcia tego co złe i nie służy. Te atakujące myśli mieszające dobro ze złem mogą przesądzić w jakim celu nóż zostanie użyty...Kolejny ciekawy wiersz z pięknym morskim pejzażem w tle, choć poruszający trudne emocje...

@Nata_Kruk hej, dzięki za uznanie dla wiersza. Dobra rada z szukaniem błękitów:) Pozdtawiam:) @violetta zgadza się, człowiek młodszy był, to i bardziej świat idealizował:) :)

@Proszalny w takim razie ciekawa jestem tego wiersza o Albatrosie. Pozdrawiam również:)

@Proszalny ten wiersz jest dla mnie dowodem na to, że wszystko czego w życiu doświadczamy ma swoje dobre i złe strony...czułość pomieszana ze smutkiem, słodki smak ze słonym. Nic nie jest oczywiste i to chyba najciekawsze. Ten wiersz podany w formie przeplatanych wspomnień ciekawie pokazuje wszystkie barwy życia. Subtelna i interesująca liryka, którą przeczytałam z ogromnym zainteresowaniem!

@Proszalny tak, brzozy są piękne- majestatyczne wręcz bym powiedziała:) Świetnie czuję się w ich otoczeniu, więc stąd między innymi ten wiersz. A wyprawy do lasu uwielbiam, bo to mój drugi dom:) @Jacek_Suchowicz ciekawy komentarz w formie miniatury. Dzięki! @Berenika97 ta brzoza to taka metafora młodości, chociaż noe było to zamierzone wyszło po zapisaniu wiersza:) @LessLove to prawda, nie wiem kim będę jutro, ciężko cokolwiek przewidzieć- chyba najważniejsze, to być dobrym człowiekiem, reszta się nie liczy...

Kiedyś byłam brzozą opuszkami palców pieszczącą niebo. Wyciągałam dłonie ku gwiazdom łapiąc w locie ich marzenia. A przydrożne ptaki znajdowały schronienie w moich kruchych ramionach, gdy tuliłam je do snu. Kiedyś wiatr był moim przyjacielem i z pełnym zaufaniem pozwalałam mu strącać wszystkie liście. Nie bałam się burzy, gdy deszcz perliście skraplał moje konary. Kochałam zachody słońca, które promieniami czule dotykały duszy. Kiedyś... Autor fotografii: M.Lewandowska

@Berenika97 dziękuję, za piękne podsumowanie przesłania wiersza. Pozdrawiam :)

@marekg ciekawie opisany stan, kiedy człowiek uświadamia sobie , że do przeszłości nie da się wrócić... Te odmiennw stany świadomości i inna strona Narwi dosadnie podkreślają ten stan...a nawet wiatr nie jest w tym wypadku sprzymierzeńcem...

@Achilles_Rasti urzekła mnie personifikacja morza, które zmienia nastroje i ta tląca się nadzieja w przestrzeni gdzie " oddycha się swobodnie"...

@Charismafilos dlatego nie każdy potrafi je unieść...

Weź mnie za rękę utul do snu szeptem i ciepłem ochroń mnie znów Tylko ty potrafisz najpiękniej... ...trzymać w dłoniach moje łzy... Autor fotografii: M.Lewandowska

@Monia wydaje mi się, że ten wiersz traktuje o tym, że nigdy nie jesteśmy w stanie przewidzieć co tkwi w drugim człowieku- stąd ten motyw klucza, który nie tak łatwo "dopasować i odnaleźć do głowy". Ciekawy wiersz, budzący poniekąd niepokój.

@aniat. fajnie, rytmicznie opisany stan miłości platonicznej.Ta lekka forma nadana w wierszu jeszcze bardziej podktreśla "swobodny" charatker tego uczucia. Wiersz bardzo mi się podoba, bo niesie w sobie taki delikatny podmuch uczucia, bez zobowiązań i nadętych fraz.Pozdrawiam serdecznie:)

@Waldemar_Talar_Talar to co znajime jest dla nas bezpieczne i dlatego tak dobrze czujemy się w takich ramach. Żeby nie było jednak za nudno opyszczamy czasami tę strefę komfortu, aby zbadać nieznane rejony i poczuć sercem inne emocje, tak jak przywołana w wierszu wędrówka do gwiazd. Podoba mi się w tym wiersxu motyw znajomego wiatru, który subtelnie dotyka cząstę duszy- to już moja taka nadinterpretacja:) Pozdrawiam i życzę miłego dnia:)

@KOBIETA ten motyw piwrotu do domu odczytuję jako odnalezienie odpowiedzi na nurtujące pytania egzystencjslne stawiane poezji. Błądząc po jej rozdrożach pod liryczny próbuje nadać sens tym poszukiwaniom. Myślę, że wolność słowa jest jednym z nich oraz wolność w wyrażaniu emocji poprzez wiersze. Taka niebanalna poezja zawsze wzubdza we mnie dreszcze:) Wiersz super!

@Berenika97 dziękuję za uznanie właśnie dla tej frazy. @Jacek_Suchowicz te dalekie wojny, są tak naprawdę blisko...i nic dobrego nie wróżą...

Pochylają się z jesiennymi drzewami co szarpią się z wiatrem walcząc o każdy upadający kolor. Spadają w otchłań zimowego snu przyprószonego symbolem wiary malującej na szybie zimne cienie. Odradzają się i stają raz jeszcze w drzwiach zdziwionej wiosny ogrzanej roześmianym spojrzeniem. A latem tańczą boso po łące nieobliczalnego walca pieszczącego wszystkie kwiaty. Autor fotografii: M. Lewandowska