Ewelina

nie "ja" na ścianie malowana dla "ciebie" nie "ja" od nadmiaru zaimków nieustannego "ci" "ciebie" nie "ja" posąg doskonały żaden monolit w jedwab ubrany "ja" zwykły wróbel na dachu bez "twoich" oklasków i pokłonów do ziemi poradzę sobie w przestrzeni za oknem "twoim" ach poradzę sobie "ja" nie dla "ciebie" tak przecież bywa - nie każdy dla każdego i niczyja to zasługa ni wina a może... to nie w zaimkach przyczyna?

@Wędrowiec.1984 taka kobieta to ideał dla mężczyzny i jednocześnie wyzwanie... :) Pięknie napisane, jak zawsze z lekkością. Pozdrawiam ciepło

@Waldemar_Talar_Talar dziękuję 😊 Pozdrawiam serdecznie

@tetu dziękuję serdecznie. Mam słabość do zaimków 😊 Pozdrawiam.

@Wędrowiec.1984 ach, bo to czasem tak właśnie bywa... Niby groźnie na początku a później i tak człowiek mięknie 😊 Ps. Jako jednostka wrażliwa, jestem bo i muszę być... silna. Dam radę.

@violetta @violetta umiem robić mądre miny ;) Ogólnie alkoholu nie piję, bo to szkodzi mi na zdrowie i figurę :)

@violetta kiwa?:) Od piwa głowa się kiwa :)) A ja nie piję :)

@Tectosmith to tylko samoocena Peelki, czy słuszna? Nie wiem :) Pozdrawiam bardzo :) @jan_komułzykant "Ach, nikt ci tyle nie da, ile ja ci obiecam" :)) No cóż, nie wiem czy tu mamy do czynienia z tym zjawiskiem. Wszystko okazuje się, "jak przyjdzie co do czego". Pozdrawiam!

@Tectosmith Przyleci, jak nie ten to inny ;) Pozdrawiam wiosennie 😊

@kwintesencja cala przyjemność po mojej stronie. Pozdrawiam serdecznie 🤗

@Leszczym oj martwią, martwią.

słońce za chmurą się skryło i gołąb nie wrócił jeszcze a miał przylecieć już wczoraj z listem miłosnym od ciebie

oddałabym ci całe niebo a ty masz dla mnie skrawek oddałabym siebie lecz cóż... nie spojrzysz nawet podarowałabym wszystko i duszę choć przeklętą też całą w mojej jaskrawości twoje oczy bledną a ja patrzę na ciebie spojrzenia rozwlekam za jeden twój uśmiech za ułamek ciebie a nie całego ofiarowałabym ci i ciało razem z aksamitą skórą na mięśnie mocno naciągniętą choć mam serce tylko jedno i miłość w nim też mam jak duszę - przeklętą to nic zaniosłabym ci siebie na noc jedną

@zetjot Bardzo się cieszę :) Pozdrawiam majowo

@Rafael Marius rozumiem. To trzeba mieć do tego określaną wrażliwość i umiejętność dostrzegania elementów świata we właściwy sobie sposób.

@Rafael Marius szkoda, choć tyle dobrze, że jeszcze czasem jakąś fotografię zrobisz.

@Rafael Marius wow 🙊 są doprawdy cudne!

@Rafael Marius piękna :) To są Twoje zdjęcia?

@Wędrowiec.1984 Cieszę się, że Ci się podoba :) Uczę się pilnie, a cała reszta wypływa z serca.

@Rafael Marius Nie znam się na drzwiach owocowych, to znaczy niewiele się znam na drzewach w ogóle 😊 Mogę tylko potwierdzić, że te na zdjęciu są piękne :) Nawet sama nie wiem skąd mi te kwiatowe witraże do głowy przyszły, ale przyszły i pomyliłam, że pięknie by się prezentowały.

@Tectosmith myślisz tak standardowo ;) Biega ten komu zależy :) A druga rzecz: napisałam ten wiersz tak, żeby można go było rozumieć nie tylko na poziomie relacji miłosnej :) Tylko tak jak komu w duszy gra :) Pozdrawiam serdecznie 🤗

tyle we mnie słów kiełkuje ile na świat wydaję tyle wieloletnich jak stara pajęczyna ścieżek iloma w natchnionym pośpiechu za Tobą zmierzam choć nie zawsze było po drodze wesoło to w każde miejsce szłam z uśmiechem bo nie można w inny sposób iść do Ciebie każdy kolejny poranek nadzieję ulotną niósł... nadal niesie

@Waldemar_Talar_Talar ach ta potęga miłości! Ładnie napisane. Pozdrawiam serdecznie.

@Tectosmith Tak, dobrze rozumiesz :) Lubię takie trochę dziwne słowa. Dziękuję serdecznie i również pozdrawiam 😊 @violetta życie składa się z małych rzeczy. Rzeczy wielkie zdarzają się raczej rzadko. Warto zadbać o to, by tych małych i miłych było jak najwięcej :) @Jacek_Suchowicz uchwyciłeś sens, zgrabnie :)

uklejam z kwiatów kolorowe witraże co jak obraz naszych śladów na chodniku jednobarwnym smutnym szarością - świecą uklejam... narzucam barwy byśmy razem podążali bardziej radośni nieskończeni kresem naszych policzonych dni ryśniętych boleśnie