Radosław

Tak. Jedzenie jest w cenie i to nie tylko z uwagi na inflację.

@Dared Kochać to coś więcej niż część zdania ;) Pozdrawiam

@Konrad Koper Jeśli przyjąć, że ciężko o krokusy w grudniu, to z pewnością. Ale między luźmi tak wiele jest przecież możliwe. Pozrawiam serdecznie

@Natuskaa Dziękuję za ciepłe przyjęcie. Pozdrawiam.

Jakiś czas temu, wspólnie z Agnieszką wzięliśmy udział w warsztatach malowania na szkle. I tak, końcem grudnia, w naszym ogrodzie zakwitły krokusy.

Dziękuję. Zapeawne jednym fatwo przychodzi okazywanie uczuć, wyznawanie miłości. Za innych zaś może nie słowa ,a czyny bardziej przemawiają. DO jednego możemy się skłonić, nie ma czynów, trudniej nazwać to miłością. No chyba że się mylę ;) Pozdrawiam serdecznie

@Marek.zak1 to nie moje, to pani w szkole mówiła;)

@Marek.zak1 Lepszy rydz, niż nic. Pozdrowienia.

A pani w szkole mówiła: „kochać” to czasownik. Choć różnie wychodzi, dokładam starań, by był osobowy.

Nic nie muszę, a dobry sarkazm jest w cenie. Pozdrawiam

@Jacek_Suchowicz Otóż to !

Dziękuję za propozycję. Zastanaiwam się czy jednak nie to jest zbyt wprost, tym bardziej, że czytając wiersz, dopowiedziałeś sobie, że "mężczyzna przjrzał na oczy" .

spacerując przez sam środek dnia mierzy wysoko w górę a tu na dole ktoś kwili ktoś woła o wszystko ktoś przejrzał na oczy

Tu prawda jest poezją. Brawo.

@violetta Co konkretnie masz na myśli?

@staszeko Myślę, tutaj akurat o tym , że zdobywać można nawet wtedy gdy pierwszy szał minie ... o wtedy zaczyna robić się ciekawie: dzieci, tak zwana proza dnia codziennego - to dopiero jest wyzwanie. Ciekawość przeminie ? Cóż, myślę że tu można (czy też należy) zacząć od siebie ;)

@staszeko Dzięki za korektę w tekście. A co do zdobywania ... jest wyzwanie, jest ciekawie.

Powstało wiele teorii, które mówią o tym co należy zrobić, żeby zdobyć kobietę. Ze wszystkich wybrałem jedną - zacząć od siebie.

@Nata_Kruk Podzielam - trudno być blisko wszystkich.

Bardzo na tak. Pozdrawiam.

@error_erros Myślę, że problem jest bardzo złożony. Z jedej strony można zaobserwować, jak wielu uczniów i uczennic z Ukrainy dobrze poradziło sobie z integracją, nawiązali relacje, aktywnie uczestniczą w życiu społoczeności szkolnej, jednak bywa również inaczej. Wiersz z pewnością nie odnosi się do ogółu. Pozwoliłem sobie na jednostkowy przykład - między innymi stąd konkretne (choć zmyślone) imię dziecka. Odnosząc się jeszcze do Twojej refleksji - tak, dużo zależy od rodziców. I też "lekcję języka polskiego" można rozumieć szerzej - i pozytywnie: w odnesieniu np. do pomocy jaką nasze społeczeństwo udzieliło Ukraińcom, ale również do tego jak w przestrzeni publicznej odnoszą się do siebie ci , kórzy mają różne poglądy.

Kiedy lekcja języka polskiego wchodzi w decydującą fazę, nastoletni Timur dyskretnie opuszcza salę, by pod osłoną ciszy porozmawiać z ojcem. Chociaż dzieli ich porządek świata, obaj okopali się na froncie.

@Nata_Kruk Dziękuję, pozdrawiam i życzę jak najmniej dołków :)

Dzieciństwo: Tuż po szkole gram z kumplami w Dołek. Wygrywa ten, który zmieści w nim jak najwięcej cudzych monet. Dorosłość: Chociaż dół nieco większy, obchodzę go ze wszystkich stron, w imię uczciwie podniesionych pieniędzy.

Piękny tekst. Przewrotnie ujęty. Jeśli pozwolisz, zrezygnowałbym z ostatnich dwóch wersów, ponieważ to sobie można dopowiedzieć,czytając poprzednie. Pozdrawiam