Stracony

@Somalija Nie wiem co tutaj jest grane,bo kobieca wrażliwość w tym względzie jest mi obca.Szczęśliwy ,kto raz w życiu był takim natchnieniem. ps."miękkną" to wzmocnienie czy przeoczenie ?

Mam kilka takich wersji i są to wersje dość drastyczne.Tak wygląda życie ,gdy się desperacko poszukuje miłości.

Piękne słowa i czekałem właśnie na nie. Nie wojny, nie rewolucje, nie przywódcy zmieniają świat naprawdę.

@Dagmara Gądek ...w takim razie lepiej zabrzmiałoby ..samotne "ż", ale nie ma co podawać wszystkiego na tacy :) Masz rację,że z jednej strony natchnienie wymaga samotności, ale sam poeta już nie zawsze.Chciałoby się tę samotność z kimś podzielić i nie mogą to być przypadkowe osoby. Tutaj można pobyć wśród ludzi różnych,ale mających w sobie wrażliwość, wyrażających siebie , próbujących zrozumieć drugiego człowieka i świat.To jest jak spotkanie z przyjacielem, czasem bez słów, a na pewno bez osądów. Bardzo dziękuję za Twoje słowa. @Jacek_Suchowicz o tak, deptanie zasad w sztuce, poezji, muzyce przez twórców jest niewątpliwie twórcze,ale czasem pozostaje z tego tylko samo....deptanie. Dziękuję ,że wpadłeś ...no,że do mnie :) @Leszczym Cieszę się.Czasem coś chodzi po duszy i nie wiesz co. Piszesz więc krótko, a ktoś ci wyjaśni co miałeś na myśli. I to jest wspaniałe. Pozdrawiam

Ile musi przejść poeta aby zrozumieć że życia nie pisze się przez samo „ż” ale prozą.

@E.T. Pozwolę sobie odnieść się do wiersza i komentarzy już napisanych.Nazwałbym sam wiersz "poezją użytkową" w najlepszym tego słowa znaczeniu. Nigdy jeszcze nie przeczytałem tak trafnie ujętej samotności w związku, toksyczności w związku.Hmm obowiązkowy utwór powiedzmy już od klasy maturalnej, temat do dyskusji ,im wcześniej tym lepiej.Do tego przejmujący tytuł E.T. Do dziś brzmi mi w uszach czasami "E.T. dzwoni dom, E.T. dzwoni dom..." Toczysz jednak walkę ,ale już tylko wewnętrzną i to bardzo dobrze i ....wygrasz, jeśli weźmiesz pod uwagę to co napisały moje poprzedniczki. Przyjąć ,że sam jestem sobie winny jest bardzo trudno,ale wiele z tego co nas w życiu spotyka jest pozostałością nawet z dzieciństwa.Ameryki tutaj nie odkryłem, ale niech peelka odkryje co ma w sobie.Jesteśmy magnesem i przyciągamy odpowiedni balast. Poezja to bardzo dobry początek.

Ciekawe jaka to metamorfoza... Otóż to :) @hania kluseczka He, to by było zbyt proste.

@violetta Hmm, bo czuję się jakbym brał kredyt w banku :) @hania kluseczka Jak nie buzują , to jest jeszcze gorzej :) Wiadomo,że uciechy cielesne bez miłości ,to utrata duszy moim zdaniem i pewnie nie jestem w tym sądzie osamotniony. Jestem ? Sprawa druga, to granice tychże w miłości. Jest nad czym myśleć,ale ja to tylko teoretycznie :)

Boję się kochać ciałem, aby duszy nie stracić.

@Waldemar_Talar_Talar Dwie sekundy i widok całej polskiej tradycyjnej wsi i przydomowych ogrodów. Niezły wynik :)

@Jacek_Suchowicz Można windą , można i po schodach.Dla jednego droga,dla innego ślepa uliczka. Dzięki ,że wpadłeś.Pozdrawiam

Wehikuł czasu, kto wsiądzie w Twój wiersz odleci. Każdy w swoje wspomnienia. Wiersz zatem uniwersalny, pokoleniowy. Przy dobrej muzyce lub może jeszcze czarno - białych zdjęciach smakuje jak wytrawne wino.

@iwonaroma Tak, też mi się tak wydawało. Mogło być " "Dla innych być drogowskazem Chociaż sam nieraz zagubiłem się w drodze." lub coś podobnego. ALE stwierdziłem,że skąd mam wiedzieć czy droga ,którą szedłem była wystarczająco moją własną drogą. "Drogowskazy" co wskazują ...prawdę ? Raczej jesteśmy tutaj wszyscy pogubieni. Dostrzegam więc sam większą myśl, której nie jestem w stanie teraz zgłębić. Podobnie jak w Latarniku (1). W każdym razie ostatnie wersy dobre,ale nie dość dobre :) Dziękuję bardzo za poświęcony czas.Zobacz jak Wszechświat działa, łączy czasem na chwilę dwoje ludzi. Co sprawia ,że zostają ze sobą na dłużej ,czy na chwilę? Przypadek czy świadoma wola?

@Rafael Marius Tak, tylko nie wiem czy do takiego stanu dążę, czy jednak on mnie prześladuje.Cieszę się, że czujesz podobnie pod warunkiem ,że to Ci pasuje. Dziękuję za poświęconą chwilę, bo przecież mamy limit chwil.

Wszedłem na szczyt i spojrzałem w dół Na wszystkie ścieżki mojego życia Iluż ludzi spotkałem z drogowskazami Chociaż sami zagubili się w drodze Zobaczyłem młodego siebie Wątły i mizerny, ale ciekawy świata Jeden cel miałem – być lepszy od samego siebie Dwa kroki w przód ,jeden krok w tył Tak szedłem ze słabościami Gdy upadałem, patrzyłem w gwiazdy Przecież tak tam pięknie myślałem Poznałem granice bólu i samotności Napiłem się ze źródła życia Dane mi było poznać jego smak Zobaczyć jak Słońce wschodzi naprawdę Poznać siebie, zaakceptować co poznałem Dla innych być drogowskazem Chociaż sam zagubiłem się w drodze.

Co jest ze mną nie tak, że wciąż dusza płacze Wznosiłem się wysoko, pięknie było, prawdziwie Szczęścia posmakowałem i to jest najgorsze Wiem kiedy zbłądziłem, pogubiłem drogi Dobrze chciałem dla innych, myślałem Że dam radę tak żyć, ale nie dałem Piękno nie bierze jeńców, nie ma białych flag Nie poddaje się, na drobne nie rozmienia Trwasz dla innych w poświęceniu Nikt o twe szczęście nie zapytał Napis na granicie po Tobie zostanie.

@aniat. Nigdy nie lubiłem kwiatów w wazonie.Zamykanie piękna w więzieniu , skazanie na powolną śmierć.Co innego jesień, kiedy piękno naturalnie zamienia się w romantyczne barwy jesieni by znów narodzić się wiosną. Tak też dzieje się w naszym życiu. Źle jak ktoś jest dla nas wazonem, dobrze gdy jest jesienią. Wiersz bardzo romantyczny, poetycki, piękny.

Nieśmiertelne piękno, dotknięcie Boga Głębia wszechświata i człowieczeństwa Miłość i tęsknota by wznieść się ponad siebie Złączenie w jedno istnienie istnień Pragnienie wieczności i spełnienia Samotność.

@Waldemar_Talar_Talar Przywołałeś wspomnienia dzieciństwa, bo praktycznie wszystko to się działo, a po Szurkowskim mam bliznę na kolanie. Dodam jeszcze: kładzenie drobniaków na torach na blaszki, strzelanie z łuku , procy, petardy z karbidu,bieganie za obręczą starego koła rowerowego, zbieranie ziół, makulatury, butelek, odzysk miedzi z kabli...i jeszcze by się znalazło trochę. U nas chodziło się na pachtę czyli jabłka itp.To literówka czy tak w Twoim regionie się mówiło? Pozdrawiam i dziękuję za chwile z przeszłości. Fajnie było....

@Dragaz To nie była krytyka. po prostu pod innym kątem spojrzałem na szlif diamentu :) Wzajemnie pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Pochwała uśmiechu, jego mocy, dobrego wpływu na nas samych i otoczenie...Wielokrotne powtórzenie za każdym razem wbija się we mnie głębiej,jak gwóźdź w starą dechę :) , więc akurat na mnie zadziałało.

@Dragaz Moim zdaniem jest potencjał czyli znaczy,że nie wszystko gra.Chyba,że tak założyłeś, to bardzo przepraszam, może mam taki nastrój,albo się dobrze nie wczytałem w Twój wiersz, wybacz. Do rzeczy: nie pasuje do tego zestawienia "mroku", bo wieje grozą. Zdaje się zwykłe przestawienie wyrazów. Bo to takie piękne Umierać i rodzić się na nowo. Swoją drogą chciałbym zapytać, czy to nie takt, jeśli się komuś zwraca uwagę? Czy jest tutaj przyjęta jakaś zasada?

@Nostalgi.Nemo I właśnie o to mi chodzi, o ową sprzeczność. Nie o logikę, bo oczywiście tutaj masz rację. Według mnie taka sprzeczność w nas zachodzi. Ile raz prosimy Boga o to żeby dał nam znak i często szukamy takich znaków działania Boga. W naszych czasach oczekujemy cudów, bo to upewnia nas wierze.Oczywiście " Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli..."

@Nostalgi.Nemo Czy będzie ciąg dalszy po "granicie" ? W każdym z nas jest wiara i niewierny Tomasz. W każdym razie pytania o sens się pojawiają, napływają. He he z tą Odą to mi pochlebiasz :) Dziękuję za wizytę i podzielenie odczuciami. To już epilog przypowieści o siewcy. I zadawane pytanie nie o plon,ale może nawet wprost: po co Siewca to czyni? Fajnie,że zajrzałeś.

Oj, to by było bardzo poetycko i brzmi świetnie, eh dlaczego sam na to nie wpadłem :) Mogę splagiatować? Z drugiej jednak strony ta poetyckość narusza szarość przekazu. Więc sam nie wiem :) Bardzo Ci dziękuję za taki przeskok energii.