corival

@iwonaroma Życie jest uparte, choć jak zawsze trochę trzeba mu pomóc... Pozdrawiam :)

@bajaga1 Dobrze, że jest druga osoba, która wspomoże, podeprze, czy zwyczajnie popędzi, kiedy energia się skończy. Pozdrawiam :)

@Arsis Pośród tych szelestów, trzasków, westchnień i grona widm widać blask życia. Jak zawsze zawile, ale w tym Twoim tajemniczym stylu. Pozdrawiam Arsis :)

@MateuszP Bywa, że człowiek da się ponieść jakiejś idei. Nie koniecznie dobrej. Czasem po prostu doskonale zamaskowanej. Pozdrawiam :)

@Leszczym Niektóre księżniczki choćby z nudów, lubią przeprowadzać swego rodzaju eksperymenty na zainteresowanych. Takowe zazwyczaj mają zły wpływ, a nawet czasem zły koniec takowego... Tak jakoś mi się skojarzyło. Pozdrawiam :)

@Magdalena Komar Instynkt kota odzywa się czasem, kiedy ptaszki fruwają przed nosem... najwyraźniej czasem człowiek również ma ochotę zapolować... choćby na pomysły. Pozdrawiam :)

@lirycznytraktorzysta Cóż, nic nie trwa wiecznie, choć wspomnienia żyją... Spodobało mi się... Pozdrawiam :)

@Tectosmith Dziękuję, że doceniłeś. Pozdrawiam serdecznie :)

@Tectosmith Jeśli o mnie chodzi jestem w stanie zrozumieć, ale fakt... dobrze, że jest wielu otwartych, wymownych itp. Powtórnie pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar To zdecydowanie jest prawda. Dodatkowo nie uciekniesz od niego, więc najlepiej akurat o tym aspekcie zbyt wiele nie myśleć... Pozdrawiam Waldemarze :)

@Waldemar_Talar_Talar Bzy dają rozmaite skojarzenia, a ich zapach jest faktycznie wręcz odurzający. Bywa, że jak dla mnie bywa go zbyt dużo. Niemniej, wiersz mi się podoba. Pozdrawiam Waldemarze :)

@Tectosmith Doskonale oddałeś coś, co zapewne nie każdy zrozumie. Coś, co siedzi gdzieś, w człowieku... Pozdrawiam :)

@ja_wochen Żeby się przeziębić? Wolę trawę. Niemniej propozycja warta przemyślenia. Pozdrawiam :)

@Jacek_Suchowicz Obrazowa i wesoła opowieść. Zapach bzu może odurzyć, ale żeby do tego stopnia... :) Bardzo zgrabnie napisane, ładnie się czytało. Pozdrawiam :)

@Dared Krótko, ale dosadnie i wyraźnie. Pozdrawiam :)

@Marcin Sztelak Bez wątpienia historia kawy jest niezwykle bogata. I ta przeszła i ta zupełnie współczesna, dziejąca się w naszych domach. Pozdrawiam :)

@any woll Co prawda nie poczuwam się do posiadania dzióbka, niemniej uroczo ująłeś słowami całą dyskusję, którą niemal usłyszałam w wyobraźnie, czytając. Pozdrawiam :)

@Ewelina Lepiej nie odwlekać zbyt długo, bo odwaga ucieknie na dobre i co wówczas? Podoba mi się ten wiersz. Pozdrawiam :)

@Magdalena Komar Cóż, Warszawy jakoś nie lubię, ale bez wątpienia doceniam wagę jej historii i oczami wyobraźnie widzę to podziemne miasto za każdym razem, gdy tam jestem. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Interesująca koncepcja: echo i wiatr... Trudny wybór, dlatego jestem za mgłą. Wszystko zdusi i wytłumi. Pozdrawiam Waldemarze :)

@iwonaroma O tak... umysł niekiedy wydaje się być odrębnym bytem. Kiedy chce się skupić, ciało, inny zupełnie byt, ma akurat mnóstwo potrzeb i interesów. Pięknie, w paru słowach to ujęłaś. Pozdrawiam :)

Szelest łodyg śpiewa, wiatr hula na łące, i mruczą miodnice swoje murmurando. Podsuwane kwiatki jak słońce złociste, rozdają uśmiechy rozsiewają radość. Ciepłe są promienie co grzeją baldachy, trinctoria też pała równie żółtym blaskiem. Fiolet podtrzymuje wielką ilość kiści, z niego wyrasta gąszcz zielonych strzałek. Skrywa tajemnicę, bogatą historię indygowa barwa. Płynie z zieleni. Pełen marzeń błękit, długo wręcz banalny. To krzyż go wynosi nad grupę kolorów. Jego ważność rośnie, błyszczą żółte pola, urzetowe barwy niosą symbolikę.

słowo

@kwintesencja Tak sobie myślę, że: To mi bardziej do myśli pasuje. No, ale jest jak jest. Generalnie bardzo podoba mi się kierunek w jaki poprowadziłaś swoje rozważania. Pozdrawiam :)

@Jacek_Suchowicz A tak... nagminnie ludzie biegną łatwą ścieżką... na szczęście znam i takich, którzy świadomie wybierają wolniejszą, ale i trudniejszą drogę. Pozdrawiam ponownie :)