Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

corival

Użytkownicy
  • Postów

    4 811
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    19

Treść opublikowana przez corival

  1. @Marek.zak1 Świetna miniatura. Uśmiechnęłam się czytając, bo mimo wszystko jest w radzie pewien rys humorystyczny. Pozdrawiam :)
  2. @[email protected] Powiedz, muszę popatrzeć na ten akt ;) @Vanilla Naprawdę. Na kilku stanowiskach na Kujawach, odkryto fragmenty naczyń ze śladami po serach. Datowane są na ponad 7 tysięcy lat przed naszą erą. No, może mała korekta, bo widzę, że nie dodałam... najstarsze w Europie. Szybciej myślę niż mówię...
  3. @Vanilla Dziękuję Vanillo, a dodam jeszcze, że najstarsze znane sery także ;) Pozdrawiam :)
  4. @Henryk_Jakowiec I instrukcję dostarcz tamże, by miast pięknego mebelka nie otrzymać tapczanika w końcu to też tapicerka ;) Pozdrawiam :)
  5. @Max Max, nie życzyłeś sobie moich komentarzy pod swoimi tekstami i tego się trzymam. Oznacza to jednak, że życzę sobie tego samego w stosunku do moich. Uważam, że to jasne.
  6. @[email protected] Ach... no do licha, ale musiałam dwa razy przeczytać, bo nie mogłam znaleźć. Nie, no miłego dnia oczywiście :)
  7. @Max Czyli stara śpiewka ;)
  8. @Max Napisz Max, napisz co Ty uważasz. Skoro już się odezwałeś, to nie żałuj klawiatury. I dziękuję za zawoalowaną pochwałę. Pozdrawiam :)
  9. @Annuszka O, dziękuję bardzo za tak wysoką ocenę. Pozdrawiam :)
  10. @[email protected] Hmmm... czyżby moja wypowiedź można było odczytać tak, jak sugeruje Annuszka? Nie taka była moja intencja... jakby co, to przepraszam, bo jakoś nie to miałam na myśli :(
  11. @[email protected] Zaraz, zaraz, ja nie w tą stronę chciałam, no... :) Do słoneczka proszę :)
  12. @[email protected] Ufff... rymy, pracy wymagają, a ja leniwa jakaś ;) Pomyśleć oczywiście można i dopieścić. Cieszy mnie jednak, że mimo to doceniasz moje starania. Dziękuję. Pozdrawiam :)
  13. @Henryk_Jakowiec Wielką pokładam nadzieję w kompasowych nóg osiągach, oby nie trzeba było po dziele, szukać po cudzych szezlągach. Pozdrawiam :)
  14. @error_erros No właśnie... dlaczego bęben głośno brzmi? Bo pusty ;) Woda z mózgu, też nie za dobrze świadczy o bystrości, a nawet inteligencji ;) i ręce opadły :D Pozdrawiam :)
  15. @[email protected] Ano, przeczytałam komentarze :) Cóż, ludzie są różni, mają rozmaite doświadczenia i przez pryzmat tych doświadczeń patrzą na otaczającą rzeczywistość i teksty... Ja tam napisałam co wyczytałam ;) Miłego dna życzę Grzegorzu :)
  16. Inspiracją do wiersza stał się grobowiec, pochodzący z okolic Piórkowa, woj. warmińsko-mazurskie, datowany na schyłek epoki brązu (700-550 lat p.n.e.). Droga odchodzącej duszy świetlista i jasna, rozpalony szlak wielkiej gwiazdy dziennej, duch opuszcza ciało gwałtownym porywem, nie ginie jednak, nowego poszukuje wokół. Pulsuje życiem mocnym, nie słabnącym wcale. Ciało świecące na stosie, teraz prochem w grobie, zanim szlak wyblednie, potomkowi słońca grób złotej tarczy ułożyć należy, bez ociągania. Pochówek przywódcy szczególną jest pracą, centrum grobowca musi być potężne, Płaszcz kamienny, w górze skrzynia z głazów, spoczynkiem syna blasku pośród jego ludu. Piaskiem połyskliwym jak twarz promienista, wypełniona skrzynia, wielkim sercem bije. Skupia siłę i radę, kapłan mądry i mocy pewny. Tu pomocy, wskazówki szukają pokolenia. Krąg wokół grobowca precyzyjny wielce podkreśla moc serca, tajemnej wiedzy pełen. Siedem promieni kamiennych niesie prośby ludu, a nad całością kurhan: miejsce modlitw i darów. Ziemię nosili wszyscy, po troszku nawet dzieci, każdy miał wkład w tworzenie symbolu. Pośród bóstw zasiadł pogrzebany przywódca, Płomienna tarcza wsparciem w niepewnej przyszłości.
  17. @error_erros A wiesz, to taka moja wyobraźnia ;) Ta "woda pod czaszką" i pusty bęben... :)
  18. @Henryk_Jakowiec Picie w gronie zacnym czynem, do dom niosą kręte drogi, znaleźć prostą jest wyczynem, hulają wszak głupie nogi. Pozdrawiam :)
  19. @[email protected] Ileż wspomnień o wydarzeniach dalekich i bliskich, wspólnych i indywidualnych. Pięknie splecione słowami. Pozdrawiam :)
  20. @error_erros Świetnie zakamuflowana myśl... ale podoba mi się, choć w pewnym momencie opadły mi ręce, a w innym wyrwał się chichot ;) Pozdrawiam :)
  21. @Henryk_Jakowiec Jeszcze jeden wniosek można wysnuć z przygód koneserów, pij sam w knajpie lecz z ostrożna, nigdy nie pój swych rowerów. Pozdrawiam :)
  22. @GrumpyElf Wasz własny wszechświat :) Śliczne to maleństwo... niby zakamuflowane, a tak obrazowe. Pozdrawiam :)
  23. @Henryk_Jakowiec O, doprawdy, cud nad cudy gdyby nie piaseczek cały, i Twoje Henryku trudy, świat byłby naprawdę mały. Cztery ślady rowerowe to zbyt wiele na mą głowę, wyobraźni mi nie staje, bez butelki nic nie zrobię. Pozdrawiam :)
  24. @GrumpyElf Centralne drzewo w świętym gaju, święte góry, słupy, drabiny... to wszystko były symbole axis mundi. Góry wciąż istnieją, więc ;) W ikonografii prawdopodobnie też coś się da odnaleźć, ale przyznam, że musiałabym szukać, bo na szybko nie powiem... Pozdrawiam :)
  25. @Tomasz Kucina Dziękuję za jak słusznie stwierdziłeś pewne uzupełnienie i dobre słowo. Pozdrawiam :) @huzarc Doskonale ująłeś w słowa kwestię poruszoną w wierszu i odmienność naszego i ówczesnego rozumienia kwestii. Pozdrawiam :)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...