BPW
-
Postów
479 -
Dołączył
-
Ostatnia wizyta
Treść opublikowana przez BPW
-
Polska
-
poemat - wiersz
-
Tak, masz rację. Czarna dama to śmierć.
-
@wixx twe słowa są piękne. Okazałeś poprzez ten wiersz wszystkie emocję o miłości. Moim zdaniem powinieneś pisać dramaty. :) Pozdrawiam, BPW
-
Nadeszła, ciemność i mrok a z nią niepogodzenie i szok! Wcześniej hołd składali! O litość błagali! A teraz oszukać damę chcą Tą niby, tą złą... Ale i tak nadejdzie na Was kolej! Duszy nikt nie przekupi mojej! Żaden majątek! I żaden lament! Jedyne co zobaczycie to ciemność! Strach i smutek... Ale po mnie światło jasne! Rodzinę nową i ciało nowe... Jednak i tak zabiorę Wam wszystko! Co piękne i jaśminowe.
-
Zasady: Użytkownik dobiera słowo do poprzedniego słowa tak jak mu się kojarzą (ciekawe dokąd dobrniemy)np. Chmura - niebo. Moje słowo to poezja
-
@Bogdan Brzozka Gratuluję Ci i życzę Ci abyś żył z pisania. Pozdrawiam gorąco, BPW
-
Dziękuję za radę. ;-)
-
Zegar przestaje pokazywać godziny, Człowiek ginie, Umiera w cierpieniach, Miłość umyka, Euforia znika, Muzyka przestaje grać, Nadzieja upada, Zegar już tyka, Człowiek się rodzi, Przeżywa piękne chwile, Miłość rozkwita, Euforia pojawia się, Piosenka gra nowa, Nadzieja powstała.
-
tomass77 to przepiękny wiersz. Wybrałem ten wiersz aby napisać do niego komentarz ponieważ jest on o domu. Dlatego zapraszam wszystkich aby obejrzeli ten film. A szczególnie ciebie tomass77 może się on spodobać. https://m.youtube.com/channel/UCuR8oUwysnQSulOG30Sum9w
-
Życie jest długie, lecz za krótkie jest. Życie jest piękne, lecz za brzydkie jest. Życie jest łatwe, lecz za trudne jest. Życie jest barwne, lecz za szare jest. Życie jest śmieszne, lecz za żmudne jest. Życie jest .... nie do opisania.
-
Zasiadł chłopiec koło starca. Starzec się zapytał chłopaka - Jakie masz marzenie? Chłopiec odrzekł - ja nie mam marzeń. Starzec się spytał - Dlaczego? - Bo wiem że się nie spełniają - Na pewno czegoś pragniesz. - Ma pan rację. Pragnę szczęścia oraz marzeń. - Słuszne rzeczy pragniesz. Pamiętaj tylko jedno Boga możesz wielbić, lecz nic od niego prosić.
-
Gdzie twe szczęście, No gdzie się podziało? Gdzie ten błysk w oku, Który dawał nadzieje? Czy ty ją straciłaś, Czyżby pochowałaś? Czyli pomściłaś ten ból, Zadany przez cios? Nosisz zapewne ciężar wielki, Lecz nie słychać ani jednej stęki. Inni sapią, błagają o litość, A tobie nawet nie dość.
