ais

Oj, Puszczykowski, noooo! Bo Cie ugryzę i pójdziesz z płaczem!

@puszczyk Łaskawco, może jakaś propozycja dla małego rozumku?

Bo ja wiem... Każdy jest, jaki jest, ale niektórzy chcą być lepsi od siebie samych. Pozdrawiam.

Chyba bym zaktualizowała: Zamykam się w świecie, który nie jest mój nie dotykam choć pragnę wierzę w marzenia i walczę o szczęście nie umiem sobie poradzić, więc radzę sobie, jak umiem budzę się nareszcie mogę wyjść To tylko wizja. Nic oczywistego i zobowiązującego. Pozdrawiam.

Na ganku, albo w garnku. Wiersz ma trzynaście lat, więc sytuacja chyba już dawno przedawniona. Może coś aktualnego koleżanka ma? Pozdrawiam.

@jan_komułzykant Dziękuję bardzo :)

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję bardzo! :)

@siachna Dziękuję bardzo! :)

@Allicja No coś Ty! Może kiedyś uda mi sie poprawić. Dziękuję :) @Morf Czasami bezdomność jest koniecznością, czasami sposobem na życie. Oglądałam na YT wywiad z chłopakiem, który zwiedził Europę będąc bezdomnych i śpiąc na ulicy. Wrócił do Warszawy i nadal śpi na ulicy, bo nie wyobraża sobie już innego życia. Dziękuję za obecność i komentarz. Pozdrawiam :)

@Allicja :) @???? Nie można znaleźć Twojego nicku, który ma oryginalny zapis :) @Dag Albo jeszcze inaczej, przychodzą się w T-shirtach, a odchodzą w norkach :) Dziękuję Wam za czytanie, podobanie i komentowanie. Pozdrawiam.

Serdeczne podziękowanie za serduszka na dłoni dla: @CafeLatte @Ilona Rutkowska @MIROSŁAW C. Pozdróweczka.

W moim odczuciu pierwsza strofoida oderwała się, by ponownie przycumować na samym końcu. Arka, barka... Pozdrawiam. Aaa, i trochę inaczej zapisałabym tytuł. Słowa nie znałam, aczkolwiek pozwolę je sobie wykorzystać. Pozdrawiam.

@Jacek_K poprawiłam. Ślicznie dziękuję Jacku i pozdrawiam.

Tytuł mnie zachwycił! Pozdrawiam.

Dziękuję @Jacek_K za serduszko. Pozdrawiam. @Allicja Dziękuję za serduszko i komentarz. Szczerze powiem, to nie mam pojęcia, jak poprawić tekst, ale jestem otwarta na wszystkie pomysły i sugestie. Pozdrawiam.

widział nieboskłon, kiedy chciał przesuwał palcem czarne chmury karmił się cierpkim smakiem traw było mu blisko do natury kruki, wiewiórki czasem psy namiot badały w nim człowieka one tam były lecz nie my gdzie nasza troska i opieka znalazł był kiedyś stertę map które rozbłysły rojeniami doznał podróży jakby gap benefis życia pod gwiazdami blisko sadyby bliźni trwał może zasłużył na to – tak żyć nieułożony sielski kram z życia uradził by wiecznie drwić. ~*~ Dzisiaj obchodzimy: Dzień Ludzi Bezdomnych Dzień Patrzenia się w Niebo

Pozory mylą w obie strony i na każdej płaszczyźnie. Ale lubimy dodawać, odejmować i mnożyć przez niewiadomą, byleby osiągnąć korzystny dla nas wynik. Do czasu, dopóki sami nie zostaniemy ofiarą działań matematyczno-społecznych. Bardzo dziękuję @Grynszpani za pochylenie się nad utworem. Pozdrawiam.

Niezłe flow @Henryk_Jakowiec Podoba mi się Twój zapał. Pozdrawiam.

Mogłeś skomentowac na Z., ale musiałeś mi dopieprzyć na O. Brawo za odwagę. Idę, bo jeszcze bardziej sie wkurzę.

A Ty centralnie trafiłeś we mnie na opowi. Ale tak już masz. Pozdrawiam.

Nie chodziło o wzbogacenie.

A czemu miałabym się bać? Czego miałabym się bać? Kogo miałabym sie bać? - Ja nikogo się nie boję! Choćby (cośtam cośtam)... to dostoję!

Jedna publikacja utwóru, to za mało? Pozdrawiam.

Znany pracoholik robił na nocnej zmianie Ciężko i sumiennie, gdy molestował panie A gdy szedł za to siedzieć Też wcale nie spoczywał Szkolił swoich następców W praktyce pokazywał Pozdrawiam.

W domu nie jest nudno! - krzyknęło milion introwertyków z lodówką przy łóżku. Kiedy w domu jest dzieciątko, tylko jedno, jest okey A gdy tych dzieciaczków jest powiedzmy razy trzy? Pozdrawiam.