duszka

@Joachim Burbank serdecznie CI dziękuję :)

Według mnie zmierzamy "w głąb", bo taka mamy naturę... Nawet z tym "wózkiem codziennych trosk". Pozdrawiam :)

Bardzo mnie tym "lekarstwem" ucieszyłeś i zmotywowałeś, Waldemarze! Dziękuję Ci i życzę dobrego humoru na dzisiaj. :)

Myślę, że ostatnio pewne zagrożenia stają się nam coraz bardziej świadome i odbieramy jest w sposób bardziej rzeczywisty, ale inne w (mniej lub bardziej) nieświadomy sposób działaja na nas zawsze... Świadomość pomaga się przed nimi obronić. Dziękuję Ci i pozdrawiam :) @Ewa Witek Dziekuję Ci za obecność i serduszko :)

@Ewa Witek ...ale czuję, że jest w nim miłość :) Pozdrawiam :)

jest też uparcie na dnie z okruchów mozaikowe serca składa tylko nie dać się zdeptać na pył .

@Nata_Kruk A ja skorzystam z Twojej sugestii i dziękuję Ci za przychylność :) Serdecznie pozdrawiam!

To brzmi dla mnie, jak tęsknota za niebem, nieśmiertelnością, wiecznością... W taki prosty. lekki sposób siegnęłaś tak głęboko... Pozdrawiam :)

...albo czas przejadł się tym karmieniem i roznoszeniem mnie - aż do wyczerpania :) Zaskoczyłaś mnie Twoim skojarzeniem, ale rzeczywiście jest możliwe, albo może sprowadza się do tego samego... Teraz Ty dałaś mi do myślenia :) Dziękuję i Pozdrawiam!

Zastanawiałam się, jak scharakteryzować to uczucie, które wyzwalają we mnie Twoje wiersze i wydaje mi się, że może dobrze określa je słowo "punktowość" przekazu... Całość opisu koncentruje się na jednej w danej chwili przeżywanej emocji, czy sytuacji, przez co jest on w pewien sposób "ubogi".., ale sam przekaz, bo opis tej emocji, stanu czy sytuacji jest bogaty, dynamiczny i barwny.., po prostu piekny. Jednak czuję ten niedosyt przekazu. Ale to tylko ja. :) Pozdrawiam!

Ciesze się! Dziekuję i również pozdrawiam :)

@Jacek_K Tak kochałeś w przedszkolu? Z taka świadomością zagadki tego uczucia i tajemnicy drugiej osoby? Z taką świadomością zazdrości, którą rozpoznawałeś z jednej strony jako "chorobę" miłości, a z drugiej jednak jako coś, co zmuszało Cię przy tej zagadce trwać i nie dać jej sobie odebrać..? Ta Twoja próba degradacji jednym słowem minęła się w moim odbiorze z celem i... z regulaminem. Pozdrawiam. .

Mam wrażenie, że przede wszystkim po to mamy zdolność do przekory - żeby umieć kochać, coraz bardziej kochać, tym bardziej, im trudniej nam jest w życiu... To jest chyba zgodne z Twoja "Pogodą ducha" :)

@Radosław Dziękuję Ci i miłego dnia :)

@Kot Dziękuję za Twoją szczerość i za to, że wyraziłes ją tak życzliwie :) Rozumiem Twoje odczucia, bo jak wyżej wspomniałam, i ja się tym maleństwem męczę. Ale jeszcze go nie porzuciłam. Temat jest we mnie żywy, realny i ważny, ale nie znalazłam jeszcze dla niego odpowiedniej formy. Przed chwilą wprowadziłam poprawki, ale to chyba jeszcze nie "to". Pozdrawiam :) @Allicja Dziekuję Ci za przychylność - motywuje mnie :) Pozdrawiam! .

@opal Jestem Ci wdzięczna za ten szczery komentarz i zawarte w nim uwagi! :) Ten wiersz, jak mało który, robi mi trudności, czuję, że ciagle jest coś nie tak i nie mam spokoju. Być może Ty wydobyłaś ten problem na powierzchnię :) Nagromadzenie zaimków w tak krótkim tekście zawsze "grozi". Spróbuje zaraz pójść za Twoją sugestią i coś zmienić. Dziękuję Ci i pozdrawiam :)

Tak, zazdrość to "choroba miłości".., a więc jest w niej jeszcze miłość... Ciekawe spojrzenie i i wzruszający otwartością i wrażliwością wiersz. Pozdrawiam :)

@joanna53 Tak, wzruszający, a jego słowa płyną, jak ciepłe łzy... Tylko jeden drobiazg dotyczący tego dwuwersu: Moich rodziców już nie ma tych drogich serdecznych ścian ...może zamienić słowo "tych" na przykład na "wśród" (drogich ścian)- żeby uniknąć powstającego porównania "rodziców" ze "ścianami"..? Pozdrawiam :)

@MIROSŁAW C. Dziękuję Ci i pozdrawiam :)

Te fragmenty są bardzo piękne i wymowne, dodają otuchy... Reszta jednak wymaga chyba dopracowania, trochę więcej zwięzłości i pewnych poprawek stylu. Na pewno warto :) Pozdrawiam.

Ależ to zabawne! Ale nie tylko :) Jest świetnie, żywo napisane i z lekkością obnaża i pokonuje zatwardziałą iluzję naszej ludzkiej "wyższości". Pozdrawiam!

O wstydzie z humorem... Podoba mi się :) I bardzo ciekawe dla mnie jest, że na końcu w puencie właśnie rozebranie ratuje od wstydu.., ale chyba to rozumiem :) Pozdrawiam.

Tak, jesteśmy, bo serce bije, ale czy zawsze naprawdę żyjemy..? Pozdrawiam :) Ciesze się, bo też z refleksji powstał, która u mnie zawsze miesza się z uczuciem :) Dziękuję Ci za miłe przyjęcie i też pozdrawiam :) @Ewa Witek Miło Cie gościć :) Dziękuję :)

karmi mnie wciąż i po ziemi roznosi aż kiedyś wyczerpany pogrzebie w niej i zapomni więc kocham coraz bardziej przekornie . .

@Waldemar_Talar_Talar Spojrzałeś na nie z wielu stron i chyba tylko tak można próbować pojąc coś, co przerasta nasze pełne zrozumienie... Wtedy zamiast go rozumowo upraszczać, czy fałszowac, staramy się tylko zdobyć jakieś "odczucie", które pozwala nam je rozpoznać. A to spojrzenie podoba mi się ze wszystkich najbardziej: jest pięknem pełnym bram za którymi czeka lepsze Pozdrawiam :) .