duszka

Potrafisz prowadzić barwną, żywą i pogodna narrację, nawet w "trudniejszych tematach i sytuacjach" - nie naruszając przy tym ich prawdy. Bardzo mi się to podoba :) Pozdrawiam!

Wzruszające :) Ale ponieważ nie całkiem zgadzam się z wypowiedzią, proponuję małe zmiany pierwszej i ostatniej zwrotce, które obrazują moje zdanie na temat twojego pisania: moje dzieci kochane literki z atramentu wersy zapisane ale ja nie mam talentu / lecz ile mam talentu (bo go masz! :)) ... moje dzieci kochane ja waszym ojcem byłem jeśli coś źle napisałem / chociaż coś źle napisałem przepraszam że was spłodziłem / z radością was spłodziłem Pozdrawiam Cię serdecznie! :)

@lena2_ @Waldemar_Talar_Talar @Jakub Adamczyk @Ilona Rutkowska @Leszczym Pięknie Wam wszystkim dziękuję i pozdrawiam miło! :) :) :) :) :) Albo docierają do nas różne jej cząstki lub odcienie... Ale ja wierzę w to, że czujemy to, gdy przemawia do nas prawda, że rozponajemy, czym rózni sie jej głos od innych.., tylko chyba nie zawsze chcemy się z nim zgodzić... Dziękuję Ci za ciekawy impuls i życzliwe czytanie :) Pozdrawiam. Podoba mi się to, co dopisałeś! I zgadzam się z tym :)

Powiedziałeś mi o moim wierszu więcej niż ja sama wiem :) Widocznie i przez Ciebie do mnie ta prawda mówi :) Chyba podobnie, jak Ty, piszę, przynajmniej po części, intuicyjnie i wiersz jakby częściowo sam powstaje, a na końcu mnie zaskakuje swoją wypowiedzią. Cieszę się, że podsunął Ci pomysł :) Dziękuję i pozdrawiam!

więc schylić się musi lub unieść mnie w górę prawda gdy mówi zagląda mi w oczy i widzę jej uśmiech

Wierzę w to, że wszyscy jesteśmy tam zaproszeni, też do życia tutaj.., że sam fakt naszego zaistnienia już tym zaproszeniem jest... Ale wiem też, ze można myśleć i czuć inaczej. Pozostaje uparice zaprzeczać tym myślom i uczuciom :) Przejmujacy wiersz. Serdecznie pozdrawiam :)

@Gabrys Zachwyciłeś mnie tym wierszem :) Każda zwrotka jest bardzo ciekawą wypowiedzią - szczerą i prawdziwą i - poruszająca mnie. I łączą się one w całość mówiącą o człowieku i jego odniesieniu do siebie, drugiej osoby (miłości), doczesności i wieczności. Naprawdę pięknie :) Tylko jedna literka jest chyba w pierwszej zwrotce do poprawienia: kulą. Pozdrawiam!

Jak ładnie i bez wysiłku odwracasz się w połowie wiersza od zimowego przygnebienia w kierunku ciepła i światła naszych serc, które według mnie własnie szczególnie zimą się budzi i wydostaje na zewnątrz. Życzę Ci go bardzo wiele - teraz w czasie świąt i po nich! :)

Nie tylko pamięć.., ale też miłość :) Tylko ona mówi tak szczerze i wprost do serca. Pozdrawiam :)

Podoba mi sie ten wiersz i ta delikatna ironia jego przekazu... Uważam, że własnie przez tę delikatność trafia głębiej i bardziej porusza. Zaproponowałabym Ci tylko drobne poprawki: dom żyje stół również wszystko które w nim / i wszystko, co na nim znosi sroczka do gniazda więc ma / bez tego wersu? dobrze jest wracać do domu gdzie nie ma gołych ścian wielki telewizor czeka na ciebie pilot kanapa i jesteś gość / i jesteś gościem aha zapomniałem jeszcze o twojej żonie / bez "jeszcze"? zapytałeś jej co jest dzisiaj na obiad / bez "jest"? odpowiedziała tobie / bez "tobie"? schabowy przecież zapracowałeś Miłego wieczoru :)

Znam ten stan... Ja wtedy wierzę w "wyższą moc" i jej ich i siebie powierzam... Ta ufność uspokaja i powoduje napływ sił. Bardzo prawdziwie i odważnie odsłaniasz tę trudną stronę naszego bytu. Serdecznie pozdrawiam!

@Waldemar_Talar_Talar Wydaje mi się, że patrzysz w odpowiednią stronę.., tylko może jeszcze zawołać potrzeba :) Piękno i niepokój mieszaja się dla mnie w Twoim wierszu i to powoduje, ze jest ciekawy. Pozdrawiam :)

@iwonaroma @Konrad Koper @Jakub Adamczyk @Leszczym Bardzo Wam dziękuję za czytanie, serca i miłe słowa pod tą miniaturką! Bardzo mnie cieszą :) :) :)

@Dawid Rzeszutek Dziękuję Ci, przeczytałam, choć, z powodu długości tekstu nie wszystko z pełną koncentarcją. I teraz rozumiem wiersz w całości. :) Twój opis uświadomił mi, że to ilość użytych przez Ciebie w pierwszej połowie wiersza symboli i nieodczytanie ich zamierzonego przez Ciebie znaczenia mi to zrozumienie utrudniło. Jak dla mnie było ono widocznie zbyt "zaszyfrowane". Pozdrawiam Cię również :)

Może minąć niezauważona i bez śladu, albo stać się cząstką wieczności, tak jak w tej miniaturce.... Dziękuję Ci za refleksję pod nią i pozdrawiam :) @Antoine W Cieszę się, dziekuję Ci i pozdrawiam :)

sercem i zamiera w bezruchu zachwycona sekunda

To jakby gwałtowne "zderzenie" dwóch światów - nieba z ziemią, które spowodowało zakwitnięcie starej jabłoni :) Ciekawy kontrast. Pozdrawiam.

Ale chyba "gdy jesteśmy jak dzieci" dociera do nas najwięcej prawdy.., choć nie ujętej w słowa, to (może dlatego) tej najczystszej... Szczery i emocjonalny wiersz. Pozdrawiam :)

Bezpieczne to miejsce między niebem a piekłem.., daje mi do myślenia :) Pozdrawiam :)

Tak, to chyba nasze nadawanie sobie przesadnej mocy, władzy i wielkości zgroziło naszej planecie i uczyniło nas podobnymi do dinozaurów... Ale jednak (nadal) potrafimy kochać... Pozdrawiam. :)

@Leszczym @iwonaroma @MIROSŁAW C. serdecznie dziekuję Wam za czytanie i serca i pozdrawiam Was! :) :) :)

@Daniel Głowacki Ładnie.., takie spokojne spojrzenie z dystansu.., czuję w nim też chyba pogodzenie się z tym co było i jak było. Szczególnie przemówił do mnie "pluszowy miś" i "szare myszki" :) Pozdrawiam :)

Twój styl ożywia uczucia i myślenie zarazem :) A najbardziej poruszyły mnie ostatnie trzy wersy, bo odczytuję z nich, że pobyt wśród wierszy i w wierszach pomaga "widzieć" i "wiedzieć", i że ten, u którego tak to działa jest poetą... Coś w tym jest :) Pozdrawiam!

To brzmi dramatycznie, ale jednak... odczytuję w tym, pośród bólu i łez, przebudzenie - do oddechu, do bicia serca, do światła, do ptaka za oknem... Odnajduję w tym siebie. Serdecznie Cię pozdrawiam.

@Joachim Burbank Witam, dziękuję i serdecznie pozdrawiam :)