duszka

Najpierw dusza, potem ciało... Zgadzam się :) Ciekawie wydobyta oczywistość... A najbardziej mi się podoba "miłość tliła się zanim Ją tutaj spotkał", bo odnajduję w tym wielką głębię, dosięgnięcie do jednej z tajemnic miłości... Pozdrawiam :)

Uff.. ulżyło mi :) Bo Ty zawsze trochę mnie niepokoisz swoją szczerością, choć ją lubię i dalej o nia proszę :) Bardzo ciekawe to skojarzenie z Heraklitem i cieszy mnie, że moje myśli skrzyżowały się na chwilę z jego myślami. Pozdrawiam!

Bardzo Ci dziekuję za te spostreżenia i tę pochwałę - bardzo mnie cieszą, ale ja sama chyba jednak za mało mam przekonania o swoich umiejetnościach, żeby zdobyć się na "tomik". Mam wrażenie, że jestem w rozwoju i że zawsze w nim będę. Moje wiersze powstaja i przemijają, jak czas, jak dni :) Pozdrawiam!

Ciekawy, dramatyczny, wzmocniony wyrazistymi metaforami przekaz... Zrobił na mnie takie wrażenie, że aż życzyłabym sobie na końcu jakiegoś ujścia (ucieczki) w "ratującą" puentę, chociaż i te "wiecznie niedoleczone uszy" też dały mi do myślenia i zatrzymały na jakiś czas uświadamiając szkodliwość takiego stanu i ostrzegając przed nim. Pozdrawiam :)

Och, jak miło Cię znowu czytać, Luule! I do tego tak miłe i ciekawe słowa :) Zgadzam się z Tobą, że upływ czasu potrafi też w nas budzić niepokój, czy frustrację, szczególnie wtedy, gdy jest tak pieknie, że chciałoby się go zatrzymać... Ale płynięcie razem z nim, to życie, które jedno zabiera, a drugiego dodaje :) Dziękuje i Tobie również ślę pozdrowienia!

Tylko człowiek często się opiera naturalnemu biegowi rzeczy, chce go kontrolować i nim rządzić, a gdy ponosi porażkę, widzi winę na zewnątrz siebie... To powoduje wiele cierpienia... Czy nie miało być w pierwszej zwrotce "śmierć jej nie dziwi" ? I w ostatniej zwrotce "spieprzyłem"? Pozdrawiam :)

Ojej, poczułam... I to na dwa sposoby: jako spychana, i jako lęk, że może i ja bywam tą spychającą... Kilka słów, a tyle działania. Ważnego działania. Pozdrawiam :)

Tak, ono potrafi rosnąć bez końca, jeśli tylko mu pozwolimy :) Dziękuję Ci i pozdrawiam :) To dla mnie radość, bo może powoduje tym, że odrobinę rośnie serce czytelnika :) Dziekuję, i miłej niedzieli :) Tak, to pchwała jego mijania, a więc i pochwała życia, które przez to może zaistnieć i doświadczać świata, albo inaczej - świadczyc o nim... Moze to właśnie jest miłość :) Dziękuję Ci i również pozdrawiam mijając :) @Karina Westfall @Ewa Witek Serdecznie Wam dziekuję za czytanie i serduszka :) :) I pozdrawiam!

bo gdy płyniesz, rysujesz świat a moja twarz odbija go jak lustro a serce rośnie i rośnie

Bardzo mnie to cieszy! Dziękuję Ci i z serca tego życzę :)

@huzarc Dziekuję Ci za miły ślad :) I pozdrawiam noworocznie :)

Podoba mi się bardzo pierwsza zwrotka, jest zwięzła rytmiczna, i chyba to, co najbardziej istotne, już przekazuje. Następne są rozważaniem na ten temat, i wymagają według mnie odrobiny doszlifowania stylu. Pozdrawiam Cię i ślę najlepsze noworoczne życzenia :)

Twój wiersz zatrzymał mnie na dłużej.., nie tylko z powodu piękna słowa rytmu i melodii, ale też pobudzającego do refleksji i zaglądnięcia w siebie przekazu... Bardzo mi sie podoba :) Pozdrawiam serdecznie i noworocznie :)

Myślę, że takie pisanie jest autentyczne.., bo wynika z "wewnętrznej konieczności".., coś do niego zmusza, ale jednoczesnie obiecuje (i przynosi) tym ulgę, a nawet radość i uwolnienie (ujście).. Odróżniam tę koniecznośc jednak od zależności, przy której ta radość jednoczesnie jeszcze bardziej uzależnia i niszczy tożsamosć. Tak, Poezja uwalnia, jest wyjściem w wolność :) Niezmiernie ciekawy wiersz, znów taki żywy i w swojej szczerości i bezpośredniości rozbrajający. Pozdrawiam noworocznie :)

Tak, zatapiamy sie czasem chyba wszyscy w takiej niewierze, ale działa też na nas "siła wyporu"... Wystraczy jedno miłe słowo czy uśmiech od kogoś :) Wzruszył mnie ten wiersz. Pozdrawiam :)

Tak, i są nierozłączne :) Dziękuję, Tobie również wiele dobrego :)

Tak, już od północy staram się tak myśleć i do tej pory mi się udaje :) I Tobie jak najwiecej takich myśli życzę w Nowym Roku :) Dziękuję i pozdrawiam.

Tak, pozwólmy i pomóżmy temu niewiadomemu lepszemu po prostu przyjść ... Serdecznie pozdrawiam :)

Pazurek nie tylko mieszka w Twoim domu, ale też w Twoim sercu :) A Ty - w jego :) Poczułam ciepło i usmiechałam się czytając. Dziękuję Ci i pozdrawiam, życząc wiele dobrego w Nowym Roku :)

@lena2_ @Franek K Dziękuję Wam i ślę serdeczne noworoczne zyczenia! :) :)

Wiersz pełen ruchu, pełen życia.. w różnych postaciach, które próbujemy mu nadać, albo które powstaja bez naszego udziału... Odczułam ożywienie i przyjemność czytając go :) Tylko w przedostatnim wersie wolałabym, ze względu na motyle, przeczytać np: "ostrożnie zamykam w dłoni"... Pozdrawiam i odwzajemniam Ci życzenia noworoczne :)

Czytam "czas" w Twoim wierszu też jako "życie"... I czytając ropoznawałam głębiej jego naturę. A koniec wiersza, jego puenta bardzo mnie poruszyła.., jest niezwykle trafna i jednocześnie pocieszająca, jak objawienie :) Dobrego czasu życze Ci w Nowym Roku!

Niektórzy "biją w twarz", a inni "padają na twarz" z miłości i chyba oba przypadki mogą budzić strach... A "zakręty", to jakby próba dla miłości, nie da sie ich uniknąć, ale można je przetrwać. Tego wszystkim życzę :) Refleksyjny wiersz pod koniec roku, Waldemarze. To dobrze :) Pozdrawiam! PS. W pierwszej zwrotce, trzeci wers powinno byc chyba "widząc", prawda?

W jednych dziedzinach jesteśmy na końcu, ale przez to w innych możemy być na początku.., - to dla mnie jedno z praw życia i objaw jego sprawiedliwości... W tym wierszu miesza się smutek ze zgodą na życie i jego pochwałą. Ta ufność to dobry akcent na zakończenie starego roku i na spojrzenie w nowy :) Niech i w tym nowym w Tobie trwa :) Pozdrawiam!

@Wieslaw_J._Korzeniowski Dziekuję i dołączam się do tych życzeń z całego serca! :)