duszka

miałyby głębię gdyby nie te zaciągnięte zasłony czasem się któraś rozchyli i świat się wciska przez szczeliny albo łza po szybie spływa przejrzysta

@andrew Oszczędny, a poruszający do głębi wiersz. A ten fragment: ...szczególnie do mnie przemówił. Pozdrawiam :)

@marekg Zatrzymał mnie Twój wiersz na dłużej. Jest piękny. Obdarowuje. Pozdrawiam :)

@tomass77 Bardo podoba mi się ten wiersz: po otwierającym na temat "teoretycznym" wprowadzeniu, peel otwiera się czytelnikowi z rozbrajającą szczerością, w której, pomimo niełatwego prekazu., nie brakuje dodajacej otuchy poezji. Serdecznie pozdrawiam :)

... az prawda (prędzej czy później) ją rozerwie. Wierzę w to, choć też wiem, że nie kazdy z nas "zdąży" tego doświadczyć. Dobitny, trafnie zobrazowany przekaz. Pozdrawiam :)

@TectosmithDziękuję :)

@Leszczym Może to nie naiwność, ale raczej przekora w stosunku do władzy zła. Za to drugie rzeczywiście chciałabym mu podziękować :) Pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar Wzruszyło mnie to przekonywanie i zachęcanie nadziei :) Takiemu szczeremu zapraszaniu na pewno nie odmówi. I zrozumiałam, że tego z naszej strony potrzebuje. Pozdrawiam :)

Dziekuję Ci za uważne spojrzenie na wiersz, ale zostawie to słowo, wierząc, że całosć wiersza, jego przekaz wyklucza jego polityczna interpretację. Pozdrawiam :) @Dragaz Dziekuję Ci :)

Cieszy mnie Twój odbiór, bo tym razem nie byłam wcale pewna, czy udało mi się oddac to, co przezywam jako piękne. Ale nie zrezygnowałam, bo czułam, że to ważne. Dziękuję :) @violetta@Rafael Marius@Moona Bardzo mi miło :) Dziękuję Wam!

jest jeszcze bez słów i uchodzą myśli niezwiązane ich sznurami - zostaje czuwanie a gdy Miłość przechodząc obok się o mnie otrze - zdążę ją dogonić

@Konrad Koper ...Bo z przodu jest zwykle (powinno być), to, co najważniejsze. Tak rozumiem tą ciekawą, obrazową miniaturkę. Pozdrawiam :)

@Dark_Apostle_ Ja też :) Wzruszający swoją delikatną prostotą i głębokim przekazem wiersz. Pozdrawiam :)

@Bożena De-Tre Własne dzieła potrafimy naprawić i odnowić, ale odnowienie natury, która nie od nas pochodzi, a którą potrafimy niszczyć, nas przerasta. Wnikliwe i pełne poezji to Twoje odsłonięcie jednej z trudnych prawd o nas. Pozdrawiam :)

@Dragaz Ciekawa, niepokojąca myśl... Ale dla mnie jednak nie są iluzją, to raczej ja, człowiek robię/robi z nich iluzję, nie potrafi(ę) ich prawdziwie dostrzec - czym i jakimi są... Dlatego na końcu pasowałoby mi bardziej "z którego boisz się obudzić". Pozdrawiam :)

Tak, ściana... Ale przeszywa tylko promieniem - może dlatego, żeby nie zabić czy nie oślepić. Dziękuję Ci za miłe słowa i pozdrawiam :)

@sam_i_swoi Świetna, bo wiele ujawniająca w moim odczuciu metafora i wprowadzenie do niej. Jednak zakończenie, te trzy ostatnie wersy są dla mnie niezupełnie zrozumiałe i raczej zbędne, bo osłabiają siłę poprzedniej wypowiedzi. Ale to oczywiście moje subjektywne wrażenie. Pozdrawiam :)

@iwonaroma Według mojego odczucia w stosunku do Boga - to złego syna podniósł, a matki nie ukarał. To chyba jeden z przykładów Jego cudów, w których jednak człowiek współdziała... Ten fragment szczególnie mnie wruszył i poruszył. Niezwykły, oszczędny i jednocześnie głęboki w wymowie wiersz. Pozdrawiam :)

@nadia_07 Znajdź Twój "promyk słońca" i schowaj go w sobie - on należy do Ciebie, daje Ci siłę, ciepło, chęc zycia, rozjasnia wszystko, na co spojrzysz. Wtedy będziesz mogła sie tym z innymi dzielić, a to uszczęśliwia. Tak spontanicznie przemówilam w myślach do Ciebie po przeczytaniu tego przejmującego tekstu. Mam wrażenie, że własne słowa, ich dobieranie może ten promyk przyciagac i rozjaśniać, albo odpychać i tłumić. Serdecznie Cię pozdrawiam :)

Ja użyłabym słowa "każdy" w nieco inny sposób: W "każdym" człowieku jest zaszczepiona pewna tęsknota - pewien niepokój, pewne dążenie do czegoś większego, lepszego.., do piękna. Tez tego własnego, w sobie. Ale nie każdy podąża za nią i dlatego - nie każdy "poszukuje". W tym miejscu działa nasza wolna wola i nasza odpowiedzialność - tez w nas zaszczepione, ale nie zawsze - z róznych przyczyn - w pełni działające. To moje aktualne spojrzenie i rozpoznanie, które oczywiście róniez nie jest pełne. Odważny wiersz :) Pozdrawiam :)

@Leszczym Dziękuję Ci pozdrawiam miło :)

Dziękuję Ci i pozdrawiam porannie :) Tak, dlatego mam wrażenie, że musimy do niej dojrzewać... Dopóki do niej nie "dorośniemy" - odrzucmay ją lub "zakopujemy". Twoja myśl dobrze uzupełnia przekaz wiersza. Dziękuję :)

@Waldemar_Talar_Talar Drogowskazy na końcu dróg pozwalają "pisać" i przeżywać ciag dalszy i powstaje w ten sposób pewna całość - historia naszego życia. Jakie to ważne, dostrzegać te drogowskazy! Bardzo trafna, wymowana metafora. Pozdrawiam :)

@Jacek_Suchowicz Dla mnie to chyba najtrudniejsze (i najważniejsze) we własnym pisaniu znaleźć tą cudowną równowagę między konstrukcją wiersza i jego treścią, to ich optymalne współdziałanie. Uświadomiłeś mi to swoim wierszem. Pozdrawiam :)

@marekg Przypuszczam że na "zaśnieżonym peronie" :) Dobrze jest mieć wiersze "przy sobie" :)