Wędrowiec.1984

Wzajemnie, spokojnego dnia. Pozdrawiam :)

Sonety krymskie są cu-dow-ne! Uwielbiam Stepy Akermańskie czyli w sume ten najbardziej popularny sonet ale cała reszta także jest świetna.

Troszkę miesza mi to szyk i zmienia nieraz sens zdania więc raczej nie byłbym skłonny przystać na Twoją propozycję, aczkolwiek dziękuję za zainteresowanie. :)

Bardzo Ci dziękuję za tak wielki komplement. Jest mi bardzo miło:)

Świetne! Ujęło mnie. :) Lekkie i bardzo przyjemne.

Dokładnie, caluteńka smutna prawda. Dziękuję za opinię :)

@Justyna Adamczewska Powiem Ci, że ten tekst ma klimat. Emocje w wierszu czuć, a czymże byłaby poezja gdyby ich nie wzbudzała w czytelniku? Pozdrawiam i kładę się spać. :)

Czas stracony Czy kiedyś rozmyślałeś, człowieku sędziwy, Co życie już przeżywszy, nieba oczekując, W momencie gdy zasnąłeś, ułudnie dryfując, O chwili gdy się zbudzisz, czy będziesz szczęśliwy? Im szybciej żyje człowiek, goniąc czas stracony, Tym szybciej pędzi życie, niszcząc mu marzenia. Gdy zaśnie będąc młodym, snem pełnym cierpienia, Obudzi się zbyt późno, całkiem wypalony. Czy dziś człowieku młody, przyszłość pokolenia, Zasypiać też zamierzasz, pędem życie goniąc, I snem pełnym goryczy, gubić swe marzenia? Nim zaśniesz zbudź się proszę, życia dumnie broniąc, Bo czasu nie dogonisz, pędząc bez wytchnienia, Lecz starcem się obudzisz, piękno swoje trwoniąc. ---

Spoko, już mówiłem, że mua jest zachwycony więc mua, wiedziony zachwytem, zagłosował :)

Jakie romantyczne. Mua jest zachwycony ;-D

Ooo świetne. Z romantycznym zakończeniem lepsze. ;)

Dziękuję Wam za opinię ;)

Hawk! ;)

@Andrzej_Wojnowski To prawda. Starczy choćby wspomnieć o masakrze nad Wounded Knee.

Spoko, fajny lekki wiersz. :-)

Był jeszcze Siedzący Byk, także postać historyczna. :-)

@Marlett Ktoś w ogóle napisał o tym książkę? Pytam z czystej ciekawości, bo o Szalonym Koniu i potyczce nad Little Bighorn czytałem z Wikipedii już dawno temu gdyż interesuję się tematem. Obejrzałem też na ten temat jakiś dokument w TV ale żeby ktoś napisał o tym książkę np. przygodową to nie wiedziałem. :)

@Maria_M To może w ramach rewanżu podrzucę link do Szalonego Konia:

Uwielbiam takie klimaty. Delikatna noc to dla mnie pochwała spokoju i zatopienie się w marzeniach, których nikt nam nie wyrwie. Można być biednym, można nie mieć szczęścia w życiu etc... ale marzyć nikt nam nie zabroni i właśnie z tym kojarzy mi sie noc i Twój wiersz. :)

Oooo no super. Czuję inspirację poematem W Szwajcarii Słowackiego, choć nie wiem czy tak rzeczywiście było. Gwiazdy i miłość to generalnie Słowacki. On tak lubił :)

Rytmikę także trochę bym poprawił ale o tym już napisano. Poza tym, po przeczytaniu pojawił się na mojej twarzy uśmiech i tęsknota za wiosną. ;) Nie znoszę zimy. Od trzech dni muszę ostro skrobać auto z rana.

Ale fajny wiersz. Ujął mnie. :)

Fajnie, że Ci się spodobało. Cieszę się bardzo. :-) Rzeczywiście Szalony Koń powinno być pisane w całości z wielkiej litery.

Dziękuję :-)

Szalony Koń Wieczoru tamtego do wioski wracałem, Polować przed świtem wyszliśmy. Bizona mięsiwo na ćwierci siekałem, Trofeum na koń złożyliśmy. Promienie księżyca na twarze padały, Dakotów tak dumne oblicza. Kojoty do nieba swe pieśni śpiewały, Równina preriowa dziewicza. Sylwetki zmęczone w półmroku kroczyły, Tęsknota do rodzin wzmagała. Spojrzenia myśliwych w horyzont patrzyły, Strudzona drużyna wracała. Zasypiać zmęczony już prawie począłem, Wierzchowca przytulne posłanie. Ostatnim spojrzeniem na prerię zerknąłem, Ciekawość zwalczyła zaspanie. Przedziwnie czerwienieć niebiosa poczęły, Błyszczała poświata złowieszcza. Kobierce gwiazdowe posoką spłynęły, Czarownik mą zgubę obwieszcza. Galopem pod łunę w amoku gnaliśmy, Tragedii czuliśmy zapowiedź. Promykiem nadziei dla siebie byliśmy, Bolesna przed nami odpowiedź. Wtargnąłem do wioski obłędem zatruty, Widziałem jak płonie ma przyszłość. Bagnetem armijnym był wódz nasz rozpruty, Łotrostwa poznałem oślizłość. Rozbite na wschodzie me tipi rodzinne, Dogasać w oddali poczęło. Rozpaczą wiedziony przez pola równinne, Dotarłem i serce stanęło. Patrzyłem na żonę, na dzieci malutkie, Ciałeczka na ziemię ciśnięte. Zgwałcona squaw moja, jej ciało golutkie, Brutalnie me dzieci zarżnięte. Wrzeszczałem na bogów, niech gwiazdy opadną, Zabierzcie złe duchy straceńca. Ześlijcie na ziemię swą karę przykładną, Wołałem mym głosem szaleńca. Rozpaczą rozdarty w horyzont spojrzałem, Tumany się kurzu kłębiły. Dostrzegłem najeźdźcę i gorzko krzyczałem, Współczucie te chmury zabiły. Wyłonił się z hordy orężny przywódca, Poznałem kostuchy kuriera. Rzeźnikiem był Indian dostojny dowódca, Batalion widziałem Custera. (1) Poranek zabłysnął nad wioski zgliszczami, Uczucie mą duszę przecięło. Narodził się mściciel pomiędzy trupami, Cierpienie me życie przejęło. Południe las mogił na prerii zastało, Myśliwi rodziny grzebali. Kroplami rzewnymi tu niebo płakało, Ziomkowie w ulewie szlochali. Wybrano mnie wodzem bym pomścił zabitych, Przewodził równinom spalonym. Przestrachem me imię śród krain pobitych, Przezwano mnie Koniem Szalonym. (2) Stoimy tu dzisiaj odwetu zwiastuny, Fortunę nam duchy przyniosą. Cudowny ptak gromu roznieci pioruny, (3) Jastrzębie mą zemstę poniosą. Zdejmiemy dziś skalpy z wojskowych czerepów, Powrócą na prerię bizony. Chełpliwy generał i sześćset bagnetów, Wyniośle ku nam jest zwróconych. Ruszajcie do boju plemiona równinne, Zaraza niech kona parszywa. Przeklęte im będzie to miejsce niewinne, Co Little Bighorn się nazywa. (4) --- (1) gen. George Custer - postać historyczna, wielokroć nazywana brutalnym pogromcą Indian. (2) wódz Szalony Koń - postać historyczna, wódz indiański. (3) ptak gromu – legendarne zwierzę, czczone przez Indian północnoamerykańskich. (4) Little Bighorn – miejsce bitwy pomiędzy Indianami, a wojskami gen. Custera, który w bitwie poległ. Pod wodzą Szalonego Konia Indianie wyszli zwycięsko z potyczki.