WarszawiAnka

Dziękuję za te refleksje. Widzę, że mój wiersz przywołał różne wspomnienia... A internetowe zauroczenie może być bardzo przyjemne. Pozdrawiam.

Fajnie! :) Miło mi, że Cię zainspirowałam... To dla mnie nowe doświadczenie - czytać własny wiersz z dopisanym przez kogoś innego zakończeniem. Teraz humor ma bardziej informatyczny wydźwięk. ;)

Dziękuję za skomentowanie. Ostatnio atmosfera była bardzo refleksyjna, więc dodałam coś beztroskiego. :)

Dziękuję, bardzo mi miło! :) Tak, to pogodny, lekki wiersz,.

Dziękuję - sny mam nieraz kolorowe, ale zanim one nadejdą, to jeszcze trochę czasu upłynie... Poddałeś mi w tej chwili pewną myśl - nigdy jeszcze nie napisałam wiersza o prawdziwym śnie, który śniłam... Tobie również dobrej nocy. :)

Pięknie się odwzajemniasz... :) Pozdrawiam!

Dziękuję Ci za ten cytat - nie znałam go. Tak, to właśnie ten klimat. :) Pozdrawiam

To takie zauroczenie, zachłyśnięcie się...:) Dziękuję za Twoje ciepłe słowa. A że słowo ma wielką moc - to prawda.... Ale jest też obosieczne...

Dziękuję i pozdrawiam :)

Teraz rozumiem, Alicjo, w Twoim komentarzu brzmi ostrzeżenie. Jest to jak najbardziej uzasadnione. Ale nie ma obaw.:) Ten wiersz powstał dawno temu, gdy dopiero "zwiedzałam" Internet... Ale rzeczywiście, może obecnie brzmieć zbyt sielankowo... Dzięki za tę uwagę. P.S. Mam nadzieję, że znajoma nie ucierpiała?

Ciekawa interpretacja...

Nic dodać, nic ująć. :) Krótko i treściwie. Dołączam się do życzeń: spełnienia marzeń, natchnienia i wielu pięknych wierszy!

Zakochałam się internetowo, zakochałam się multimedialnie... Zakochałam się – daję słowo - wirtualnie i nierealnie... Zakochałam się komputerowo, już od pierwszego kliknięcia myszy; i za słowem wysyłam słowo cichym szeptem szarych klawiszy... Zabłąkana gdzieś w cyberprzestrzeni, na rozstajach dróg światłowodowych, wpadłam w sieć twej magii odcieni, do galerii snów kolorowych... Choć impulsy płynęły gdzieś obok, dla mnie czas, który naprzód wciąż kroczy stanął nagle, gdzieś poza tobą i więziły mnie twoje oczy...

"... życie... popiera śmierć..." Brzmi dramatycznie. Właściwie to oksymoron.... Na szczęście później następują życzenia - ja również dziękuję i pozdrawiam.

Interesujący wiersz, dobrze się czyta. Z komentarzy wynika, że więcej w nim emocji, niż może się wydawać... Mam tylko małą uwagę techniczną: warto by popracować nad dopasowaniem rymów w drugiej i czwartej zwrotce. Pozdrawiam.

Bardzo poruszający wiersz. Dużo emocji i treści w krótkiej i prostej formie. Trafia prosto do serca... Pozdrawiam.

Pięknie zaskakujesz! :) Prowadzisz czytelnika przez chwilę w zdawałoby się wiadomym kierunku - a na koniec wykonujesz nagły zwrot. Podoba mi się i wprowadzenie przed puentą, i sama puenta - i całość. :) Bardzo dużo treści w tak krótkiej miniaturze. Można by długo rozważać... Pozdrowienia.

Witam nowego Użytkownika - ja też tu jestem od niedawna. Wiersz piękny i głęboki, pełen uczucia i determinacji. Robi wrażenie. Mam jedynie uwagę co do rytmu - taką samą jak Deonix_ . Warto by doszlifować formę dla tak wartościowej treści. Pozdrawiam. :)

Na pewno będę czytać. :) Chciałam jeszcze dodać, że w "dzisiejszym konsumpcyjnym społeczeństwie" ten portal jest dowodem, że bardzo wielu wrażliwych ludzi ma poza konsumpcją także wyższe aspiracje... Pozdrawiam :)

Dziękuję i pozdrawiam. :)

Właśnie - dlaczego?

Bardzo piękna i równie zaskakująca opowieść! Założę się, że takiego zakończenia nikt się nie spodziewał. :) Jednym pociągnięciem przełamałaś powszechny stereotyp. Gratulacje! :)

@Czarek Płatak Odpowiadam już bez cytowania całości konwersacji. Teraz ogólnie rozumiem Twój tok rozumowania. Niemniej jednak duchowe poszukiwania na pewno z czasem wytyczą właściwy kierunek. :) Pozdrawiam.

@radio Dziękuję - cieszę się, że moje miniatury się podobają. :) Później przyjdzie pora na dłuższe wypowiedzi... Pozdrawiam.

Twoja dekonspiracja tylko pogłębiła wymowę wiersza. Wciąż jestem zdumiona: podmiot liryczny to osoba nie tylko nie mająca wątpliwości, ale gotowa do udokumentowania swojej wiary... " ...i oddał mu całą planetę we władanie..." - i to do Ciebie nie przemawia? :) "...bronię się przed nią zębami i pazurami." Musisz mieć jakieś bardzo poważne powody... "...kosmiczny przypadek..." Świat jest o wiele za bardzo złożony na przypadek. Samo DNA... "...jakby czuję ją w sobie..." - to bardzo ciekawe sformułowanie w ustach osoby, która stroni od religii... To mógłby być temat na nowy wiersz... Czy czytujesz wiersze Duszki? Pozdrawiam