Maria_M

Dziękuję Sylwestrze:) Pozdrawiam

Wystąpił jakś błąd podczas wstawiania w Gotowych, dlatego tutaj.

zimowe słońce potrafi dokuczyć prosto w oczy wpycha rażące promyki przymykam powieki by rzęsami chronić czułe miejsca źrenic od bólu zasłaniam przede mną biała śniegowa pokrywa a czas zziębnięty skrzypi mrozem kroczy zima jest dobrą przewodniczką wspomnień czasem zaprószonych jak ziemia dziś śniegiem cała ubielona w puszystym przepychu koronkowym szronem i szadzią ubrane doliny drzewa rzeki połoniny w ciszy czekają cierpliwością kwitną wrastając pokorą w podwoje istnienia co roku w grudniu w styczniu oraz w lutym długie wieczory spędzam przy kominku języki ognia strużkowym rozkwitem tańczą zamieniając drewno w szary popiół z rozgrzanych piaskowców ciepło emanuje przepływa falami do wnętrza pokoju dotyka szafy foteli komody stare fotografie otula powoli a ja je wygładzam dopieszczam spojrzeniem dłonią uciszam nagłe drżenia serca myślami wchodząc w niebyty otchłani rozpoznaje twarze w czarno białych zdjęciach lecz wielu nie znałam nie sięgam pamięcią 27.01.2019r.

Dziękuję:) Coś tam postaram się w tym kierunku podziałać. Drzewo Czary-Mary, w sensie że czarodziejskie. Na tym wierszu można z dziećmi przedszkolnymi pięknie pracować na różnych płaszczyznach, np. plastycznej, matematycznej, muzycznej, środowiskowej. Pozdrawiam serdecznie.

@Silver bardzo dziękuję:)

Ogólnie dla dzieci. Może być na dobranoc.

A ja myślałam, że to kwiaty w wazonie.

Skoro moje apele o nicsmucenie nie pomagają, to koniecznie przeczytaj Bajkę dla Martynki i wysłuchaj piosenki o kotkach :))

To powiem Ci więcej. Przyszła mi taka myśl: śnieg pada cicho tak, jak cicho odchodzą samotni, opuszczeni ludzie, to jest smutne, ale masz się nie smucić. Pozdrawiam wesoło:))

Jakoś tak wyszło, ale się nie smuć :))

Fajny obrazek:))

W takim razie ucieczkę przekładam na lato:))

Może: kielnią w Nilu? hahaha No i mamy kabaret! Super!

:)))))

śnieg pada cicho tak jak umierają wspomnienia śnieg przykrywa wszystko a po niepamięci nie ma nawet cienia

Już sobie przypomniałam. To Dzikie Łabędzie Andersena.

No, jak nie znasz? przypomnij sobie. Była jedna siostra i miała dwunastu braci, których zła czarownica zamieniła w łabędzie. Dziewczyna, chyba Eliza musiała uszyć im ubrania z pokrzyw i na nie narzucić, wtedy odzyskają człowieczą postać.

@Justyna Adamczewska no Justi, piosenka o kotkach jest ponadczasowa. Superowa!!

Aleś mi przypomniała!! Miałam taką książeczkę, to było chyba coś z dwunastoma łabędziami?

Dziękuję:) Nie mam żadnej małej dziewczynki w rodzinie, to tak na prawdę jest dla wszystkich dzieci.

Tylko gdzie to uciec? Jak wszędzie zimno :)))

Właśnie. I w podobnym klimacie:)

hahahaha:)

Rozśmieszyłaś mnie tą piosenką hahahaha:)) Dziękuję za serce. Pozdrawiam.

Jeden z Twoich lepszych wierszy. Jest Super!!