Maria_M

Czyli kropka nad „i”.

Tak to wiersz - refleksja :)

Bo to są wierszem zapisane przemyślenia, poniekad masz racje, ale czy taka forma jest zła ?

O, jak się podoba, to dobrze, Czekam

Nawet gdy nie jest szybszy, to i tak milczenie jest złotem. Dziękuję za czytanie :)

Dobry przykład, trzeba uważać :)))))

Mimo wszystko jest to trudne, aczkolwiek możliwe. Pozdrawiam :)

Nikt nie pisze idealnie, No może ..... ?

O, bardzo przepraszam Bronisławie ?

„Spontan” jest dobry do pomysłu na wiersz, ale później należy go rozumem i wiedzą dopracować. Podobnie jak ze składnikami na posiłek: masz makaron, pomidory, czosnek, olej, przyprawy- czy to już jest spagetti?

Rzeczywiście, dzisiaj Dzień Ojca, :)))

Witaj Beta! Dziękuję za czytanie. Pozdrawiam :) Maria

Dziękuję Bronisławie za pozytywny odbiór wiersza. Odnośnie nazewnictwa każdej rzeczy i zrozumienia słów/ przecież dzisiaj wszyscy słyszą, ale czy to znaczy, że rozumieją? Nazywamy rzeczy po imieniu, ale i tak dochodzi do niezrozumienia. Niech sobie czytelnik resztę sam dopowie. Pozdrawiam serdecznie :)

Czy można zostawić przeszłość i tworzyć od nowa chociaż te same kroki, linie papilarne, kolor oczu, głos, pieprzyk na policzku? Czy można od nowa budować siebie, ale już innego różanym oddechem układać rzeczywistość? Czy można zapomnieć, przekreślić, zniszczyć, wzgardzić wszystkim, co niszczyło marzenia? Odpowiem: można, nikt nie zabroni, nikt oprócz siebie samego. 22.06.2018r.

początek i koniec dwie ważne przyczyny istnienia świadomości na początku było słowo a słowo towarzyszyło człowiekowi najpierw niewypowiedziane w myślach krążyło orbitą między neuronami poskręcanych splotów w głowie pod czaszką - przemądrzałą nieco później myśli poruszyły język a usta wypowiedziały co miały powiedzieć do dzisiaj wylatują słowa, związki wyrazowe, zdania a wieża kontrolna największego lotniska otworu gębowego nie panuje nad poplątanymi torami w przestrzeni mowy która jednych cieszy drugich rani a na końcu zawsze jest kropka złoto milczenia 23.06.2018

Sens wiersza i to,co chcesz powiedzieć, przekazuje się globalnie, całościowo poprzez dobrane słowa, słowa zapisane odpowiednio w wersy, strofy, Ty nadajesz kształt swoim myślom, a nie nagminne stosowanie wielkich liter.

Jeszcze rytuały? Powinny być z małej.

Dlaczego kruki, twoim, boską, moc, ten piszesz z wielkiej litery?

Nie ma za co. Skoro już rozmawiamy, to zrób porządek z interpunkcją, albo z niej zrezygnuj, albo zachowuj zasady, bo to co stosujesz, mówie wprost: jest nie do przyjęcia, piszesz zwrotkę wiersza, każdy wers kończysz kropką, gdzie myśl, sens niedokończony, albo nie ma kropki, a Ty zaczynasz nowy wers z wielkiej litery. To mnie drażni i myślę, że nie tylko mnie. Miej szacune dla odbiorcy i wogóle nie rozumiem dlaczego tak robisz? Mówię o tym niezłośliwie!

Jestem kobietą. Mam na imie Maria, no ale skąd miałeś wiedzieć?

Wiersz narkotykiem? Dobry pomysł :))

W dalszym ciągu nie podoba mi się stosowana przez Ciebie interpunkcja, bo po prostu nieprawidłowo ją wykorzystujesz. Interpunkcja ma pewne zasady i należy ich przestrzegać. Zaczynasz coś mówić, nie kończysz, stawiasz kropkę - bez sensu, przecież to ktoś czyta, zakończenie wiersza jeszcze raz przemyśl, bo jest bardzo nijakie. Wiersz zawiera wiele niedorzeczeństw np: sumienie woła o pomstę / rola sumienia nie na tym polega, drzewo pokarane przez przeznaczenie, dziadowizna wyrzucona w twarz, życie zatraci się jak ziemia pod kurzą łapką, itd, ...... itd, Ale nie przejmuj się moimi uwagami, tylko popracuj na wierszem. Co chcesz tak naprawdę powiedzieć, przemyśl, zastanów się.

Co najpierw rzuca mi się w oczy, to zrezygnowałabym ze znaków interpunkcyjnych i wielkich liter. Kruki się posrały czy nasrały? Bo to duża różnica. Bardzo ostro potraktowane cmentarne rytuały, raczej tylko w Polsce znane i popularne. Też za nimi nie przepadam. Witaj. Pozdrawiam

Dzisiaj już 22 czerwca, ale ze mnie gapa, bardzo Ci dziękuję za miłe słowa, pozdrawiam :)

To co spała na klęczkach?