befana_di_campi

@violettaNie wiem, czy pavana to stricte walc? W każdym razie dzięki piękne 😊

Proszę o tym zakomunikować Panom Chopinowi oraz Rafałowi Blechaczowi 😋

Nie trzeba być zaraz poetką, aby odznaczać się spostrzegawczością... 😁

@iwonaroma wzruszająca ilustracja 😊💚

Wszystko i nic 🤔

broda Neptuna czarno zielona statua porasta mchem

Dla mnie mandorla to owalna, czyli w kształcie migdała, aureola nad głową Chrystusa bądź Maryi w ich średniowiecznych sakralnych wizerunkach. I to miałam na myśli 🤔. Bo Chopin jest sakralny, nie jakiś tam chłopczyk z zapałkami... 😁

Nie całkiem ten komentarz rozumiem🤔 Na własne usprawiedliwienie dodam, iż ze mnie powoli robi się stara sklerotyczka 😬

To światło muzykę po swojemu kreuje (pigmenty dołączają się same) według wskazówek słonecznego zegara do mandorli sprowadzony chromatyczny walc okrąża wirując okrążając wiruje w pył rozbitą zlotawą bielą 17.08.2010

@violetta@violetta u mnie ta opisana burza miała miejsce 16 lat temu. Aktualnie też jest brudno i sucho 🙄

Fuj!!! Ale skojarzenia🤤

@Leszczym Trochę to bełkotliwe, przez co ciężkostrawne 😲

@violetta@violetta u mnie ta opisana burza miała miejsce 16 lat temu. Aktualnie też jest brudno i sucho 🙄

znów bezsenność dawkuje snu niedobory radosną pełnią

żywiołów rozmach i wichrów rozruch jak orkan - bo majem wiosna zniewolona drze się w wpiekłogłosy piorunem pierzastym

Dziękuję pięknie 💓

@Dekaos Dondi Niezłe 👋😁

@Poezja to życie Super wiersz👋👋👋

@MIROSŁAW C. Czekam na Jonasza 🤔

@agfka Ładnie 😊

@Waldemar_Talar_Talar Gdzie szukać tego karawanu?

@Dekaos Dondi zbalansowano zbilansowane 😋

@Leszczym Po protekcji zaopatrzyłam tekścik w serduszko :) Bowiem befana - z pewnymi drobnymi wyjątkami - stara się wszystkich [po chrześcijańsku] - kochać ;-)))

@Amber Mnie się kojarzy ten wiersz z bardzo sympatycznym [byłym niestety] portalem literackim "Łódka poezji". Zlikwidował się, bo powoli odchodzili Użytkownicy. A szkoda...

Motto: "..pokrywka wznosiła się coraz wyżej i wyżej i zaczęły spod niej wychodzić świeże piękne kwiaty dzikiego bzu, a potem na wszystkie strony wystrzeliły duże gałęzie; rosły coraz wyżej i wyżej i przemieniły się w najpiękniejszy krzew [...] Ach, jakież to były kwiaty! Jaki zapach [...] "Tak, tak - powiedziała dziewczynka w gąszczu drzewa - niektórzy nazywają mnie Bzową Babuleńką, inni driadą, ale naprawdę nazywam się Wspomnieniem... " (Hans Christian Andersen) To nie ty - to bez (dziki) gwałt mi zapachem zadaje Więc też w ramionach twoich Cieniu oszalały któremu na miejscu twarzy tyka cyferblat (bez wskazówek) ja się zatracam i gubię niby jakaś głupia co powraca - szuka - - odnajduje swe dziś i przedwczoraj i nas bez siebie i nas w sobie samych naszych nienazwanych pragnień w dzikiej woni bzu - Bynajmniej. Nie czarnej