Justyna Adamczewska

Ta zwrotka przypomina mi średniowieczne Dance Macabre oraz karwały w Wenecji - dość krwawe przed wiekami. Jednak powrócę jeszcze do wiersza, bo trochę nie bardzo rozumiem pewne frazy. Ale powrócę, jak wspomniałam. Justyna.

Bączku, dziękuję. Justyna.

Ale fajnie, dzięki, Wieszczu. Pozdrowczyk. J. :))

spokój wieczorny nagle blask błyskawicy szarawe oczy @Justyna Adamczewska

Dobranoc. J.

To idę sobie teraz prostą drogą - na azymut Hydepark.

"Siekierazada"? No, widziałam. To film, do którego dał pomysł E. Stachura. Znasz Stachury płytę "Msza wędrującego"? Śpiewa Anna Chodakowska. Jego teksty.

To fajnie, bierz, jęśli Ci to wystarczy, Aniu. Pomyśl, i życzę wiele uśmiechu. :))) J. Dziękuję za komentarz.

O tak dałam: Chatynce dano też kurzą łapkę, ubraną w bardzo solidne papcie, pazurki były więc ochronione, przed wiatrem, deszczem, a także szronem. Fr. wiersza pt. "Czarusie". @Justyna Adamczewska Lubię czary, czarki, czareczki, czaruski, czarusie, Mam o nich wszystkich parę słów malutkich @Justyna Adamczewska Dobrze jest mieć coś, a już o to, to w szczególności. I tak dla rozrywki, mam też Majkę w głowie, z całym do Niej szacunkiem. :))

Najlepsze. Ja to dałam papcie kurzej łapce, taka dla mnie ważna droga, tej kurzej łapki, ale łapka, to nie noga dlatego dałam. :))) Justyna.

Najlepsze. Ja to dałam papcie kurzej łapce, taka dla mnie ważna droga, tej kurzej łapki, ale łapka, to nie noga dlatego dałam. :))) Justyna.

@8fun Dzięki.

@Wieszcz Doslowny, dobre, he, he. Dobre. Tylko tu: brak zanaków diakrytycznych, mówię, powinno chyba być?

O to, co ja mam Drogo, drogo ma jakże ci jestem wdzięczna. Droga mi jesteś, drogo, choć czasem zerkasz wrogo na to, co mam. @Justyna Adamczewska

Ale to krzesło ważne, że az hymn powstał. Lewitowanie jakby. No cóż, bywa. :)) J.

Wiesz, może źle to wprowadzasz - te poprawki. Naciśniśnij "edytuj", wtedy pojawi się możliwośc wprowadzenia poprawek - nanieś je i naciśnij zielony przycisk z prawej strony, poprawki powinny wejść i się zapisać. Albo może zwróć się o pomoc do @Mateusz - admina? Pozdrawiam, Lidio.

Cześć. Lidio. Nie miałam okazji wcześniej przeczytać Twojego wiersza, ale dziś przeczytałam. Już Deonix_ wskazała pewne, ze tak to ujmę mankamenty gramatyczne i ja się dołaczam do Jej opinii, ale widzę, iż pozostawiłaś wiersz bez zmian. Szkoda, bo byłby ciekawszy, gdybyś Zmieniła (oczywiście to sugestia) na nasze spojrzenia się splatają, jednak to juz Twój wybór. Sylwester też podpowiedział nieco - rzeczywiście "me" można zamienić na "moje". Ogólnie rzecz biorąc wiersz pozostawiony tak sam sobie przez Ciebie - Autorkę, a szkoda. Bo jak sama napisałaś: Oby Ci się udało. @Justyna Adamczewska

Evicco, będę szukała okruszków, ale jeszcze do tych skał. Wiesz fascynują mnie skały, mam taki wiersz nawet o nich, pozwól, ze przytoczę: Skały Żywioł twardej wieczności, pozbawiony strun, a mówi, pozbawiony źrenic, a widzi. Dotykam lekko odbieram ciężar smutku nieprzemijania walczącego z miliardami ziarenek tkwiących w kroplach czasu. Które drążą koryta rzek, osłabiają strukturę, marzą o skończonej wieczności nie dla nich. Skały - moc natury. Po co dążą do niebytu? (s) tworzone z okruchów gwiazd. @Justyna Adamczewska Pozdrawiam serdecznie Justyna.

To fajne, jest @evicca. Porozumienie z przyrodą, lubię takie stwierdzenia. Przyroda ma cechy dobrego przyjaciela. Pogodny wiersz, dobry na smutny czas. No ślicznie. I to tez: Skały są super, trochę je "zdegradowałaś" - zart, oczywiście. Pozdrawiam bardzo podbudowana Twoim wierszem. Ruszam w codzienność. :))) Justyna

Marysiu, to jest to, ppięknie, subtelnie, cała Ty. Gratuluję. Takie Twoje wiersze uwielbiam. Nigdy nie zapomnę "NATUROFIKCJI" - ZNAM NA PAMIĘĆ. I jeszcze mam w głowie wers z jednego Twojego wiersza, tytułu na razie nie pomnę, ale wers brzmi: 'Dziś jestem skrawkiem jasnego błękitu" Pozdrawiam Justyna :))

Cześc, Czarku. Wiersz jest taki ludzki, tzn. człowiek i jego problemy, ba... problemy całej ludzkości. Iluż to osób zadaje sobie pytanie: tak w ogóle, a tu Peel pięknie nawiązuje do trudności życia, naszego życia: Tak , skazane my istoty za Bardzo dobry wiersz, Czarku. Prawdziwy. Spokojnego dnia. A i ostatnie wersy już bez znaku zapytania PEEL odpowiedział. Monolog - dialog, ciekawe ujęcie spraw ważnych.

Kogo o to prosi Peelka? Wiesz poza tym myślę, że maski się robi, odlewa z rysów, np. maski pośmiertne, a maluje się obrazy - to tylko przykład. Strach widzę Peelki w tym wierszu. Cała w obawach przed swiatem zewnętrznym: I cała w obawach przed świat "wewnętrznym", własnym, u niej mój dom jest moją twierdzą, się nie sprawdza. To rozbicie całkowite, żal Peelki. I jeszcze musi być tajemniczy malarz/ producent masek - to zależnośc. Dla mnie wiersz o strachu i obawach - już o tym pisałam. Justyna.

Na pewno, nie "może", Iwonko. Wiara dużo daje, pozwala nam przetrwać trudne chwile. No trzymaj się cieplutko. Justyna.

Iwonko, mnie wiersz b. się podoba, ujmuje za serce. Tytuł ciekawy, w formie pytania. Skąd taki pomysł? wersy: Bardzo odważne, stanowcze. I tutaj: Trochęrazi (nie gniewaj się) słowo "każe". Bóg niczego nie nakazuje, daje wskazówki, dał bowiem człowiekowi wolną wolę. Coś bym z tym wyrazem zrobiła. Jak fajnie, ze tyle wierszy teraz piszesz. Cieszy mnie to bardzo. :)) Justyna.