Krzysic4 czarno bialym

dzieki tylko nie wiem czy tak moze byc :D

wśliznę się pod materiał myśli i zatopię w gęstej wyobraźni drżących receptorów a ty uwolnij związane dźwięki i kształty niech pobudzą mój język dając kolejne wersy poezji

Jak by to powiedzieć najlepiej Miód na serce :D Dziękuje za poczucie :D

drażni " ją to " już lepsze homonto :D

zdradziecko mnie kradniesz złośliwie uciekam Ten kawałek jest najlepszy niestety początek przekombinowany i końcówka też do poprawki ale nie mam narazie żadnej propozycji

Czegos mi brakuje bo czytam opis jak gdyby bez emocji, ale jak je uzyskac nie mam bladego pojecia

Przekonalas mnie niech Ci będzie

A po czemu ?? Może się kryje drugie dno ;)

Dziękuję za komentarz i ofertę :) zawsze jest co rozważyć

otwórz się i dosiądź fali zagub w rytmie uderzeń a ja dam się ponieść dźwiękom sztormu

Dziękuję miło to slyszeć @Lily Hamon dziękuję za cichą obecność

Bardzo dziękuję :-) I tobie również @samm

Foch??

Taki sobie :P

Jak na mistrzynie minimalizmu przystało Brawo :)

Bardzo miło czytać takie komentarze :)

Udało się poprawić ostatni wers ;) wyobraźnia i fantazje czy iluzja kontroli rzeczywistości Dziękuję że tak wniknełaś głęboko;)

Dziękuję czekam na Mateusza żeby przerzucił

Fajna miłość nastolatków, ale staraj się unikać zwrotów "swe, me" itd Druga sprawa w poezji nie musisz używać dużych liter jeśli zwracasz się do osoby więc może być ty twoje.. Trzecia i ostatnia, można gdzie nie gdzie opuścić zaimki osobowe. Wiem, że to dobre zapychacze do rymu wiersza, ale bez nich czasem utwór może jedynie zyskać. Pozdrawiam

Dziękuję sammie już to wrzucam Dziękuję sammie już to wrzucam

Szkoda że tak rzadko Ale zawsze wpaść do Ciebie warto :)

@annzau dziękuję za serducho ;)

Dziękuję za serducho i komentarze A jeśli wyczulas ryzyko to miód na serce :)

zimny prysznic myśli nie ma granic decydujemy sami gdzie poprowadzi wyobraźnia niech więc powstają rumieńce

zaczęło się jak w starym filmie tysiące klatek romansideł w jednym spojrzeniu błysk sprzężenie ile trwać będzie rok czy chwilę oni nie wiedzą nie chcą sprawdzać zbyt doświadczyło ich już życie promykiem gaśnie dzień kolejny by sen marzenia mógł ich spełnić